Ջակոմո Մանցու

Ջակոմո Մանցու;
Ծնվել է	դեկտեմբերի 22, 1908[…]
Ծննդավայր	Բերգամո, Լոմբարդիա, Իտալիայի թագավորություն
Մահացել է	հունվարի 17, 1991[…] (82 տարեկան)
Վախճանի վայրը	Ապրիլիա, Լատինա, Լացիո, Իտալիա
Քաղաքացիություն	Իտալիա, Իտալիայի թագավորություն և Իտալիա
Ստեղծագործություն(ներ)	Q3658470? և Self-Portrait with Model at Bergamo?
Մասնագիտություն	քանդակագործ, նկարիչ-փորագրող, գծանկարիչ, վիզուալ արտիստ, արվեստագետ և թատերական ձևավորող
Աշխատավայր	Բրերա գեղարվեստի ակադեմիա
Պարգևներ և ; մրցանակներ	; և
Անդամություն	Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա և Արգենտինայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիա
Երեխաներ	Pio Manzu?
Կայք	giacomomanzu.it
	Ջակոմո Մանցու Վիքիքաղվածքում
	Giacomo Manzù Վիքիպահեստում

Ջակոմո Մանցու (իտալ.՝ Giacomo Manzù, դեկտեմբերի 22, 1908(1908-12-22)^[1]^[2]^[3]^[…], Բերգամո, Լոմբարդիա, Իտալիայի թագավորություն - հունվարի 17, 1991(1991-01-17)^[4]^[1]^[2]^[…], Ապրիլիա, Լատինա, Լացիո, Իտալիա^[5]), իտալացի քանդակագործ։

Գործունեություն

1930-ական թթ. Միլանում հարել է հակաֆաշիստ-նկարիչների խմբին։ Խաչելություն և խաչից իջեցնելու տեսարաններ պատկերող «նույն թեմայով վարիացիաներ» ռելիեֆների շարքով Մանցուն բողոքել է ֆաշիզմի գազանությունների դեմ («Խաչելություն գեներալի ներկայությամբ», 1942, հեղինակի սեփականություն)։ «Կարդինալներ» արձանաշարում ձգտել է բացահայտել կաթոլիկ եկեղեցու դերը ժամանակակից աշխարհում («Մեծ կարդինալ», 1955, ժամանակակից արվեստի միջազգային պատկերասրահ, Վենետիկ)։ 1950-ական թթ. ստեղծել է կնոջ գեղեցկության ընդհանրական կերպարն արտահայտող աշխատանքներ։ Զալցբուրգի տաճարի (1955-58) և Ռոտերդամի Սինտ-Լաուրենսկերկ եկեղեցու (1966-1968) բրոնզյա դռներում, Հռոմի Սբ. Պետրոսի տաճարի «Մահվան դարպասներ»-ում (1947-1964) կրոնական, պատմախորհրդանշական և ժանրային մոտիվների համարձակ զուգորդմամբ արտահայտվել է Մանցուի կենսական և գեղարվեստական նպատակադրումը՝ պայքարը բռնության դեմ մարդու ազատության համար։ 1969-1970 թվականներին Կապրի կղզում ստեղծել է Վլադիմիր Իլյիչ Լենինին նվիրված մարմարյա մոնումենտ։ Մանցուն նաև գեղանկարիչ է, բնանկարիչ և նկարազարդող։ Արժանացել է «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» միջազգային լենինյան մրցանակի (1966)։ ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ է (1967)։

Պատկերասրահ

Ջակոմո Մանցուի աշխատանքներից մեկը, Դետրոյթ
Monumento al partigiano (1977), Բերգամո, լուսանկարը՝ Պաոլո Մոնտիի

Ծանոթագրություններ

1 2 3 4 Giacomo Manzí¹ (նիդերլ.)
1 2 3 4 Itaú Cultural Enciclopédia Itaú Cultural (порт.) — São Paulo: Itaú Cultural, 2001. — ISBN 978-85-7979-060-7
1 2 Encyclopædia Britannica
1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
1 2 Fachechi G. M. Dizionario Biografico degli Italiani (իտալ.) — 2007. — Vol. 69.
↑ http://www.objectplastic.com/2010/11/cronotime-clock-pio-manzu-ritz-italora.html

Վիքիքաղվածքն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջակոմո Մանցու» հոդվածին։

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջակոմո Մանցու» հոդվածին։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 7, էջ 252)։

[_51bf1ecda461f8d5-1] 1 2 3 4 Giacomo Manzí¹ (նիդերլ.)

[_512693cf86531e70-2] 1 2 3 4 Itaú Cultural Enciclopédia Itaú Cultural (порт.) — São Paulo: Itaú Cultural, 2001. — ISBN 978-85-7979-060-7

[_ee23aa7e14539143-3] 1 2 Encyclopædia Britannica

[_1698c91be3878fac-4] 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.

[_8b1c46d3c9222e4b-5] 1 2 Fachechi G. M. Dizionario Biografico degli Italiani (իտալ.) — 2007. — Vol. 69.

[_f23340f6d7d500b5-6] ttp://www.objectplastic.com/2010/11/cronotime-clock-pio-manzu-ritz-italora.html

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]