Հելեն Դե Վիտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հելեն Դե Վիտ
Helen DeWitt.jpg
Ծնվել է1957[1][2][3][…]
ԾննդավայրՏաքոմա Փարկ, Մոնտգոմերի շրջան, Մերիլենդ, ԱՄՆ[4]
Մասնագիտությունհեղինակ, վիպասան և գրող
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ[5][6]
ԿրթությունՕքսֆորդի համալսարան[7], Բրեյսնոուզ քոլեջ, Սմիթ Քոլեջ, Լեդի Մարգարետ Հոլլ և Նորթֆիլդ Մաունթ Հերմոն դպրոց
Ժանրերվեպ
Ուշագրավ աշխատանքներThe Last Samurai? և Lightning Rods?
Պարգևներ
Կայքhelendewitt.com
Commons-logo.svg Helen DeWitt Վիքիպահեստում
Հելենի ձայնը (2015)

Հելեն Դե Վիտ (անգլ.՝ Helen DeWitt, 1957[1][2][3][…], Տաքոմա Փարկ, Մոնտգոմերի շրջան, Մերիլենդ, ԱՄՆ[4]), ամերիկացի վիպասան։ Հայտնի է Վերջին Սամուրայը վեպով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հելեն Դե Վիտը ծնվել է ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգում։ Ծնողները եղել են ԱՄՆ-ում աշխատող դիվանագետներ, և նրա մանկությունն անցել է Լատինական Ամերիկայում (Մեքսիկա, Բրազիլիա, Կոլումբիա, Էկվադոր[9])։ Մեկ տարի սովորել է Northfield Mount Hermon դպրոցում, 1975 թվականին ավարտել է Սմիթ քոլեջը, այնուհետև ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանի նախ Lady Margaret Hall-ը, ապա փիլիսոփայության դոկտորի կոչումը ստացել է Brasenose College-ից։

Հելենին հռչակ բերեց նրա դեբյուտային վեպը՝ «Վերջին Սամուրայը»։ Գիրքը գրելու ժամանակահատվածում նա ունեցել է տարբեր աշխատանքներ, եղել է բառարանի տեքստերը նշող, հաշվետվություններ մուտքագրող, աշխատել է Dunkin' Donuts-ում, նաև աշխատել է լվացքատանը[9]։

2005 թվականին Հելենը համագործակցել է լոնդոնաբնակ նկարչուհի Ինգրիդ Կերմայի հետ, գրել է “limit5” “Blushing Brides” («Կարմրող հարսնացուներ») ցուցահանդեսի համար։

2012 թվականին Հելենը հրատարակել է իր երկրորդ վեպը[10][11]։

Հելենի «Climbers» պատմվածքը ներկայցնում է ստեղծագործական գաղափարները և առևտրային իրողությունները գրողի կյանքում. հրատարակվել է 2014 թվականին, Harper's ամսագրում[12]։

Վեպեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 British National Bibliography
  2. 2,0 2,1 NUKAT — 2002.
  3. 3,0 3,1 Korean Authority File (կոր.)
  4. 4,0 4,1 4,2 Freebase Data DumpsGoogle.
  5. http://observer.com/2007/12/helen-dewitt-trashes-andrew-wylie-on-portfoliocom/
  6. http://www.nybooks.com/galleries/david-levine-illustrator/writers-american/?page=8
  7. http://www.vulture.com/2016/07/helen-dewitt-last-samurai-new-edition.html
  8. Guggenheim Fellows database
  9. 9,0 9,1 Macgowan James (2000-10-15)։ «After 50 attempts, Helen DeWitt's brainy prose gets brawny cash advances»։ The Ottawa Citizen (CanWest Interactive) 
  10. Carter, Helen (10 October 2012). "Independents' day? Small presses make up 50% of Booker shortlist" The Guardian. Accessed 2 May 2013.
  11. http://www.andotherstories.org/book/lightning-rods/ Retrieved 23 January 2013
  12. harper's magazine vol.329 No. 1974

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]