Հանս Շտիլլե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հանս Շտիլլե
գերմ.՝ Hans Stille
1941-StilleH.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 8, 1876(1876-10-08)[1][2]
Հաննովեր, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն[1]
Մահացել էդեկտեմբերի 26, 1966(1966-12-26)[1][2] (90 տարեկանում)
Հաննովեր, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտություներկրաբան և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Լայպցիգի համալսարան, Գյոթինգենի համալսարան, Հանովերի համալսարան և Հումբոլդտի համալսարան
Գործունեության ոլորտերկրաբանություն
ԱնդամակցությունԲեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Լեոպոլդինա, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա, Գյոթինգենի Գիտությունների ակադեմիա, Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա և Իսպանիայի Գիտությունների արքայական ակադեմիա[3]
Ալմա մատերԳյոթինգենի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն
Պարգևներ«Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի հրամանատարական խաչ Gustav-Steinmann-Medaille? Leopold-von-Buch-Plaque? և Սոֆիայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր
Ստորագրություն
StilleH-signature.png
Hans Stille Վիքիպահեստում

Հանս Շտիլլե (գերմ.՝ Hans Stille, հոկտեմբերի 8, 1876(1876-10-08)[1][2], Հաննովեր, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն[1] - դեկտեմբերի 26, 1966(1966-12-26)[1][2], Հաննովեր, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն[1]), գերմանացի երկրաբան (ԳՖՀ

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Հաննովերի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցը և Գյոթինգենի համալսարանը (18991900 թվականից աշխատել է Բեռլինի երկրաբանական գերատեսչությունում։ Հաննովերի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի (1908 թվականից), Լայպցիգի (1912 թվականից), Գյոթինգենի (1913 թվականից) և Բեռլինի (1932 թվականից) համալսարանների պրոֆեսոր։ 1945-1950 թվականներին եղել է Գերմանական Գիտությունների ակադեմիայի փոխնախագահ, 1946-1950 թվականներին՝ իր հիմնադրած Գեոտեկտոնական ինստիտուտի տնօրեն (Արևմտյան Բեռլին)։

Գերմանիայի, Կարպատների և Եվրոպայի այլ շրջանների, ինչպես նաև Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի, Հարավ-Արևելյան Ասիայի ու խաղաղօվկիանոսյան օղակի տեկտոնիկային վերաբերող նրա բազմաթիվ աշխատությունները համաշխարհային ճանաչում են գտել։

Մշակել է (1924) Երկրի պատմության մեջ երկրակեղևի աճող կոնսոլիդացիայի և «ծալքավորման համաշխարհային ֆազերի» հաջորդականության գեոտեկտոնական կոնցեպցիան, ցույց տվել մագմատիզմի դրսևորման կապը գեոսինկլինալային մարզերի զարգացման փուլերի հետ։ Առանձնացրել է (1955) ասինտյան ծալքավորությունը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 579 CC-BY-SA-icon-80x15.png