Իստվիկյան վհուկներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Իստվիկյան վհուկներ
The Witches of Eastwick
Վհուկներ.jpg
«Իստվիկյան վհուկներ» ֆիլմի պաստառը
ԵրկիրFlag of the United States.svg ԱՄՆ
Ժանրֆենթեզի ֆիլմ[1][2][3], իգական բադի մուվի, սարսափ ժանրի կատակերգություն, սարսափ ֆիլմ, կինոկատակերգություն և գրական ստեղծագործության էկրանավորում
ՀիմքThe Witches of Eastwick?
Թվականհունիսի 12, 1987[4] և հոկտեմբերի 29, 1987[5]
Լեզուանգլերեն
ՌեժիսորՋորջ Միլեր[6][1][2][7]
ՊրոդյուսերՓիթեր Գուբեր, Ջոն Փիթերս և Neil Canton?
Սցենարի հեղինակՄայքլ Քրիստոֆեր
ԴերակատարներՋեք Նիկոլսոն[6][2][8][7][3], Շեր[2][8][7][3], Սյուզան Սարանդոն[6][2][8][3], Միշել Պֆայֆեր[6][2][8][3], Վերոնիկա Քարթրայթ[2][8], Ռիչարդ Ջենիկինս[2][8], Կարել Ստրյոյկեն[2][8] և Corey Carrier?[9]
ՕպերատորՎիլմոշ Ժիգմոնդ
ԵրաժշտությունՋոն Ուիլյամս
ՄոնտաժHubert C. de la Bouillerie?
Պատմվածքի վայրՄայամի
Նկարահանման վայրԿալիֆոռնիա
ԿինոընկերությունBarris Industries?
Տևողություն113 րոպե
MPAA վարկանիշ16+
ԿինոՊոիսկID 4206

«Իստվիկյան վհուկներ» (անգլ.՝ The Witches Of Eastwick), ամերիկյան կատակերգություն-ֆենտեզի՝ նկարահանված 1987 թվականին։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Ջորջ Միլլերը։ Այն համանուն վեպի էկրանավորումն է, որի հեղինակն է ամերիկացի գրող Ջոն Ապդայկը։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեքսանդրա Մելֆորդը, Ջեյն Սպոֆորդը և Սյուկի Ռիջմոնտը երեք երիտասարդ կանայք են՝ կյանքից չբավարարված, որոնք ապրում են Նոր Անգլիայի Իստվիկ փոքր քաղաքում։ Ալեքսանդրան քանդակագործ է, միայնակ մայր։ Ջեյնը երաժշտության ուսուցիչ միջնակարգ դպրոցում՝ ամուսնալուծված։ Իսկ Սյուկին «Իստվիկի աշխարհ» ամսագրի լրագրող է՝ վեց երեխաների մայր։ Բոլոր երեք կանանց միավորում է հին ընկերությունը։ Նրանք հանդիպում են հինգշաբթի օրերին, խմում են մարտինի, զբաղվում են մոգությամբ և երազում են իդեալական տղամարդու մասին։

Այդպիսի հավաքույթից մեկից հետո քաղաքում հայտնվում է մի այդպիսի տղամարդ և գնում է Լենոքսի տունը, որը տարածքում վատ համբավ ունեցող տուն էր համարվում։ Նրա հայտնվելը հուզում է փոքրիկ քաղաքի բնակիչներին։ Հատկապես անբարյացկամ է ընդունում քաղաքում բարեպաշտի համբավ ունեցող Ֆելիսիա Օլդենը։ Վերջինս Սյուկիի ղեկավար Քլայդ Օլդենի կինն է։

Օտարականը, հընթացս կարճ ժամանակի, կարողանում է դյութել բոլորին, սակայն նրա անունը մոգական կերպով ջնջվում է բնակիչների հիշողությունից։ Իր ելույթի ավարտից հետո Ջեյնը ծաղիկներ է ստանում գաղտնի երկրպագուի կողմից։ Բացիկի վրա միայն նշված էր «Դ» տառը։ Սյուկին բոլոր հնարավոր միջոցները գործի դնելով հիշում է նրա անունը։ Երբ բարձրաձայն արտասանվում է «Դերիլ վան Հորն» անունը, Սյուկիի մարգարիտը ցրիվ է գալիս ու Ֆելիսիան ընկնում է աստիճաններից։

Կարճ ժամանակ անց Դերիլը ծանոթանում է բոլոր երեք կանանց հետ։ Ալեքսանդրային սկզբից վանում է նրա հոխորտալից տոնը, բայց իր մասին անսպասելի ելույթից հետո սիրտը սկսում է «հալվել»։ Հետո նա գնում է Ջեյնի մոտ։ Սկզբից զբաղվում են երաժշտությամբ, հետո սիրով։ Դերիլը բացահայտում է Ջեյնի կիրքը, որից վերջինս կորցնում է գլուխը։ Վերջիվերջո հերթը հասնում է Սյուկիին, որը նույնպես չի դիմանում սատանա Դերիլի հմայքին։ Կանանց միջև առաջանում է մրցակցություն․ վերջիններս ուզում են, ինչ գնով էլ լինի, առաջինը գրավել Դերիլի ուշադրությունը։ Բայց Դերիլը բոլորին էլ հավաստիացնում է, որ նրանք հավասարապես թանկ են իր համար։ Անցկացնելով շատ ժամանակ միմյանց հետ՝ չորսով, Ալեքսը, Ջեյնն ու Սյուկին բացահայտում են, որ իրենց մոտ առաջացել են զարմանալի հատկություններ, որոնց նախկինում, մինչև Դերիլի հայտնվելը, վերագրում էին զուտ պատահականությանը։

Այդ ժամանակ Ֆելիցիան աստիճանաբար ցնորվում է։ Նա մշտապես պնդում է, որ Դերիլը սատանա է իսկ նրան շրջապատող կանայք՝ կատարյալ վհուկներ։ Նրան մշտապես հետևում են տեսիլքները։ Ու մի անգամ հերթական նոպաներից մեկի ժամանակ նա հարձակվում է ամուսնու վրա։ Ամուսինը չդիմանալավ կնոջ տարօրինակ պահվածքին և օրեցօր աճող խելագարությանը, սպանում է նրան։

Աղջիկները, հասկանալով որ կատարվածը Դերիլի ձեռքի գործն է, պայմանավորվում են այլևս չհանդիպել նրա հետ։ Վան Հորնը, մենությունից խենթացած, նրանց կյանքը վերածում է սարսափելի իսկական մղձավանջի։ Ալեքսն արթնանում է և, իր անկողնում տեսնում բազմաթիվ օձերի։ Ջեյնն իրեն տեսնում է հայելու մեջ այլանդակված տեսքով։ Իսկ Սյուկին սարսափելի ցավեր է ունենում, որից նա վախենում է աշխարհում ամենաշատը։ Արդյունքում նա ընկնում է հիվանդանոց։ Այնտեղ պարզվում է, որ հղի է։ Կարճ ժամանակ անց Ալեքսն ու Ջեյնը հասկանում են, որ իրենք նույնպես երեխայի են սպասում։ Աղջիկները որոշում են, որ Դերիլին չեզոքացնել արդար ճանապարհով չեն կարողանա։ Նրանք ձևացնում են, թե կրկին են ուզում վերադառնալ Դերիլի մոտ։ Առավոտյան, ճանապարհելով նրան քաղաք, կանայք սկսում են խորությամբ ուսումնասիրել սև մոգությունը։ Նրանք պատրաստում են Դերիլի կերպարով վուդու տիկնիկը և նրա հետ անում այն բոլորը, ինչ սովորել են անձամբ նրանից։ Դերիլը շտապում է տուն։ Միայն տանն է նա ընդունում իր իրական սատանայական կերպարը։ Աղջիկները սարսափից կոտրում են տիկնիկը, սակայն ոչ մի արդյունք չի ստացվում․ ավելին, Դերիլն ավելի է կատաղում։ Արդյունքում աղջիկները տիկնիկը նետում են կրակների մեջ և միայն այդ ժամանակ է Դերիլն անհետանում։

Անցնում է 18 ամիս։ Կանայք ապրում են Լենոքսի տանը մեծ ու հաշտ ընտանիքով։ Նրանք դաստիարակում են Դերիլի որդիներին։ Որոշ ժամանակ անց տան մեծ հեռուստացույցի էկրաններին հայտնվում է Դերիլը և շփվում որդիների հետ։ Մայրերը տեսնում են դա, ժպտում և անջատում են հեռուստացույցը․․․

Դերասան Դեր
Ջեք Նիկոլսոն Դերիլ վան Հորն
Շեր Ալեքսանդրա Մեդֆորդ
Սյուզան Սարանդոն Ջեյն Սպոֆորդ
Միշել Պֆայֆեր Սյուկի Ռիջմոնտ
Վերոնիկա Քերթրայթ Ֆելիսիյա Օլդեն
Ռիչարդ Ջենկինս Քլայդ Օլդեն
Կարել Ստրյոյկեն Ֆիդել

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քննադատություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Իստվիկյան վհուկները» ներկա պահին ունի 73 % դրական արձագանքներ Rotten Tomatoesկայքում[10]։ Իսկ Վաշինգտոն Փոստը գրում է, որ «Հոլիվուդը խախտում է բոլոր արգելքները, ձևափոխում է Ջոն Ապդայկի բնօրինակ գիրքը դեպի փառահեղ, անակնկալներով լեցուն հեքիաթի»[11]։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օսկար (1988 թվական)

  • Առաջադրում՝ լավագույն ձայն և լավագույն օրիգինալ սաունթրեք Բրիտանական ակադեմիա (1988 թվական)
  • Հաղթող՝ լավագույն վիզուալ էֆեկտներ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]