Եմելյան Յարոսլավսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եմելյան Յարոսլավսկի
Yaroslavskiy EM.jpg
Ծնվել է մարտի 3, 1878(1878-03-03)
Ծննդավայր Չիտա, Transbaikal Oblast, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել է դեկտեմբերի 4, 1943(1943-12-04)[1] (65 տարեկանում)
Մահվան վայր Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1]
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Ռուսական կայսրություն
Կրոն աթեիզմ
Մասնագիտություն պատմաբան, լրագրող, Q4067114? և քաղաքական գործիչ
Ամուսին Klavdiya Ivanovna Kirsanova
Զբաղեցրած պաշտոններ ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի պատգամավոր և Համառուսաստանյան հիմնադիր ժողովի անդամ
Քաղաքական կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ստալինյան մրցանակ և Լենինի շքանշան
Անդամություն Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտե և Կենտրոնական գործադիր կոմիտե
Yemelyan Yaroslavsky Վիքիպահեստում

Յարոսլավսկի Եմելյան Միխայլովիչ (իսկական ազգանունը և անունը՝ Գուբելման Մինեյ Իզրաիլևիչ, մարտի 3, 1878(1878-03-03), Չիտա, Transbaikal Oblast, Ռուսական կայսրություն[1] - դեկտեմբերի 4, 1943(1943-12-04)[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1]), կոմունիստական կուսակցության գործիչ, պատմաբան, հրապարակախոս։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1939)։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1898-ից։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղափոխական գործունեությունը սկսել է Չիտայի ս-դ․ խմբակներում։ 1898 թվականին ստեղծել է բանվորների առաջին ս-դ․ խմբակը Անդրբայկալյան երկաթուղում։ 1901 թվականին եղել է արտասահմանում, թղթակցել «Իսկրա»-ին։ 1902 թվականին՝ ՌՍԴԲԿ Չիտայի կոմիտեի անդամ։ Մասնակցել է 1905-1907 թվականների հեղափոխությանը։ ՌՍԴԲԿ Տամերֆորսի I կոնֆերանսի պատվիրակ։ ՌՍԴԲԿ Մոսկվայի կոմիտեի և բոլշևիկների զինվորական կազմակերպության անդամ։ Կուսակցության IV-V համագումարների, ՌՍԴԲԿ զինվորական և մարտական կազմակերպությունների I կոնֆերանսի պատվիրակ։ 1907 թվականին ձերբակալվել և դատապարտվել է տաժանակրության։ Փետրվարյան հեղափոխությունից(1917) հետո՝ Յակուտսկի սովետի նախագահ, հուլիսից աշխատել է ՌՍԴԲ(բ) կ Մոսկվայի կոմիտեին կից զինվորական կազմակերպությունում։ Եղել է ՌՍԴԲ(բ) կ VI համագումարի պատվիրակ։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան օրերին՝ Մոսկվայի ասպստամբությունը ղեկավարող կուսակցական կենտրոնի, ՌՀԿ անդամ, ապա՝ Կրեմլի կոմիսար։ Մոսկովյան «Սոցիալ-դեմոկրատ» («Социал-демократ»), «Դերևենսկայա պրավդա» («Деревенская правда») թերթերի խմբագիրներից էր։ 1918 թվականին Բրեստի հաշտության հարցի կապակցությամբ հարել է «Ձախ կոմունիսաներին»։ 1919–1922-ին՝ Պերմի նահանգկոմի նախագահ, ՌԿ(բ) կ ԿԿ Սիբիրյան մարզային բյուրոյի անդամ, 1921-ին՝ կուսակցության ԿԿ քարտուղար։1931 թվականից բոլշևիկ վետերանների համամիութենական ընկերության նախագահ։ «Պրավդա» թերթի, «Բոլշևիկ» («Большевик») և այլ ամսագրերի խմբկոլների անդամ, խմբագրել է «Իստորիչեսկի ժուռնալ» («Исторический журнал») ամսագիրը։ Ղեկավարել է ՀամԿ(բ) կ ԿԿ-ին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցի ՀամԿ(բ) կ պատմության ամբիոնը և ԿԿ դասախոսական խումբը։ Կուսակցության VIII-֊XVIII համագումարների պատգամավոր։ Ընտրվել է կուսակցության ԿԿ անդամության թեկնածու՝ VIII-IX, անդամ՝ X-XI, XVIII համագումարներում։ ՍՍՀՄ ԿԳԿ անդամ, ՍԱՀՄ I գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ (1943)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Ярославский Емельян Михайлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png