Դիմիտրի Մանուիլսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Dmitry Manuilsky.PNG

Դիմիտրի Զախարովիչ Մանուիլսկի (սեպտեմբերի 21 (հոկտեմբերի 3), 1883-փետրվարի 22, 1959), խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ։ ՈւԽՍՀ ԳԱ իսկական անդամ (1945 թ.)։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1903 թվականից։ Կրոնշտադտի, ապա Սվեաբորգի զինված ապստամբությունների (1906 թ.) կազմակերպիչներից է. ձերբակալվել և դատապարտվել է աքսորի, բանտից փախել է Կիև, այստեղ մտել է ՌՍԴԲԿ կոմիտեի մեջ։ 1907-1912 թվականներին տարագրվել է Ֆրանսիա, մտել «Վպերյոդ» խմբի մեջ։ 1912-1913 թվականներին կուսակցական աշխատանք է կատարել Պետերբուրգում և Մոսկվայում, ապա նորից տարագրվել Ֆրանսիա։ 1917 թվականի մայիսին վերադարձել է Ռուսաստան։ ՌՍԴԲ (բ) կ VI համագումարում մտել է բոլշևիկյան կուսակցության մեջ։ 1922 թվականից աշխատել է Կոմինտերնում, 1924 թվականից՝ Կոմինտերնի ԳԿ-ի (ԿԻԳԿ) Նախագահության անդամ, 1928-1943 թվականներին՝ ԿԻԳԿ քարտուղար ՀամԿ (բ) կ ԿԿ-ում և Կարմիր բանակի գլխավոր քաղաքական վարչությունում, 1944 թվականից՝ ՈւԽՍՀ ԺԿԽ նախագահի տեղակալ և ՈւԽՍՀ արտաքին գործերի ժողկոմ, 1946-1953 թվականներին՝ ՈւԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ։ Կուսակցության 10-19-րդ համագումարների պատգամավոր, 11-րդ համագումարում ընտրվել է ԿԿ անդամության թեկնածու, 12-18-ում՝ անդամ։ ԽՍՀՄ 2-3-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Հեղինակ է միջազգային բանվորական և կոմունիստական շարժման ստրատեգիայի ու տակտիկայի հարցերին նվիրված մի շարք աշխատությունների։

Պարգևատրվել է Լենինի 3 և Կարմիր դրոշի շքանշաններով։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 253 CC-BY-SA-icon-80x15.png