Արսեն Ավետիսյան (քանդակագործ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արսեն Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:
Արսեն Ավետիսյան
Ծնվել էմայիսի 27, 1971(1971-05-27)
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահացել էհոկտեմբերի 21, 2004(2004-10-21) (33 տարեկանում)
Մահվան վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտ
Մասնագիտությունքանդակագործ
ԱնդամությունՀայաստանի նկարիչների միություն և Ռուսաստանի նկարիչների միություն
Կայքarsen.net

Արսեն Ալբերտի Ավետիսյան, (մայիսի 27, 1971(1971-05-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 21, 2004(2004-10-21), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ՌՖ, հայ և ռուս քանդակագործ։ Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ, Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ Նկարիչների միջազգային ֆեդերացիայի անդամ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1971 թվականի մայիսի 27-ին Երևանում արվեստագետների ընտանիքում։ Հայրը՝ Ալբերտ Ավետիսյանը, նշանավոր քանդակագործ է, Կիևում, Վաշինգտոնում և Փարիզում տեղադրված հուշարձանների հեղինակ։ Մայրը՝ Ժաննա Սիմոնյանը, տաղանդավոր նկարիչ է, որի նկարները, գոբելենները գտնվում են Երևանում՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում[1]: Բնատուր ձիրք ունենալով՝ Ա. Ավետիսյանը գնաց ծնողների հետքերով։ Արվեստի նկատմամբ սերը վճռական դեր խաղաց մասնագիտության ընտրության հարցում։ Ճարտարապետական հմտությունները կատարելագործելու և նկարչական վարպետությունը բարձրացնելու համար Ավետիսյանն ընդունում է համապատասխան բարձրագույն կրթություն ստանալու որոշում։ Հանձնելով քննությունները՝ ընդունվում և հաջողությամբ ավարտում է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը։ Բուհն ավարտելուց հետո Ավետիսյանը տեղափոխվում է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ էլ զարգանում են նրա ստեղծագործական ունակությունները։

Ստեղծագործությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին անգամ Պետերբուրգը ծանոթացավ Ա. Ավետիսյանին 1993 թվականին և նրան ամենից առաջ ճանաչեց պլաստիկ փոքր աշխատանքներով և շքեղ կամերային գործերով[2]: Անցավ ընդամենը մի քանի տարի, և նկարիչն սկսեց ստեղծել քաղաքային մեծ կոթողներ[3]: Ավետիսյանը ստեղծեց «Վենետիկ», «Ստորջրյա թագավորություն», «Լիբիդո», «Հակառակորդները» քանդակային շարքերը, Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի բակում տեղադրված «Փոքրիկ իշխանի մտորումները», Ֆոնտանկայի կրկեսի մոտ տեղադրված «Կրկեսը ժամանեց» և քանդակային այլ կոմպոզիցիաներ, որոնք բավարարեցին Սանկտ Պետերբուրգի բնակիչների և հյուրերի խիստ պահանջները՝ աստիճանաբար դառնալով քաղաքի նոր խորհրդանիշերը։ 2004 թվականի հուլիսի 31-ին Զելենոգորսկում բացվեց «Հաշտեցում» (ռուս.՝ Примирение) հուշարձանը՝ նվիրված խորհրդա-ֆիննական պատերազմի զոհերին (1939-1940)։ Մոսկվայում նրա գործերը 1996 թվականից ներկայացված են Ալլա Բուլյանսկայայի պատկերասրահում[4]: 1993 թվականից սկսած՝ Ավետիսյանը մասնակցել է ավելի քան 30 ցուցահանդեսի։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են ոչ միայն Պետերբուրգում և Մոսկվայում, այլև Ստրասբուրգում, Անտվերպենում, Նյու Յորքում, Փարիզում, Լոնդոնում: Նրա աշխատանքներն իրենց տեղը գտան աշխարհի շատ երկրների թանգարաններում և տարբեր հավաքածուներում։

Ա. Ավետիսյանը դարձավ Ռուսաստանի, Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ Նկարիչների համաշխարհային ֆեդերացիայի անդամ։

2004 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Արմեն Ավետիսյանը 33 տարեկանում կնոջ՝ Օլգայի և երեքամսական դստեր՝ Սաթինե-Միշելի հետ մահացան ավտովթարից[5]: Թաղված է Փարիզում, որտեղ ապրում են նրա ծնողները։ Կինը և դուստրը թաղված են Պետերբուրգի՝ Սմոլենսկի հայկական գերեզմանոցում[6]: Սահմանված է «Փոքրիկ իշխան» միջազգային ամենամյա կրթական ծրագիր, որի ժամանակ ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրություն առաջացնող տարվա լավագույն ուսուցիչներ և մանկական հետաքրքրասիրության անվանակարգերում հանձնվում են Արմեն Ավետիսյանի «Փոքրիկ իշխան» արձանիկներ։

Քանդակագործի լավագույն աշխատանքները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2001 թվական- «Կրկեսը ժամանեց» քանդակի բացումը Բելինսկու հրապարակում՝ Սանկտ Պետերբուրգի պետական մեծ կրկեսի շենքի դիմաց (հեղինակի ամենահայտնի գործը)
  • 2002 թվական -«Փոքրիկ իշխանի մտորումները» քանդակի բացումը Ժամանակակից քանդակագործության պուրակում՝ Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի դիմաց
  • 2002 թվական -«Տաքսա» քանդակի բացումը Զելենոգորսկ քաղաքում, Լենինի պողոտա 24
  • 2003 թվական -«Հաց» քանդակի բացումը Զելենոգորսկ քաղաքում, Լենինի պողոտա 22
  • 2004 թվական -«Հաշտեցում» քանդակի բացումը՝ նվիրված 1939-1940 թվականների խորհրդա-ֆիննական պատերազմին, ք. Զելենոգորսկ
  • 2005 թվական -«Ընդմիջում» քանդակի բացումը Ժամանակակից քանդակագործության պուրակում՝ Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի դիմաց
  • 2008 թվական -«Սիրո ծառ» քանդակի տեղադրումը Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանում՝ հոգեբանության ֆակուլտետում, Մակարովի 6

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]