Անդրե Գլյուկսման

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրե Գլյուկսման
ֆր.՝ André Glucksmann
Դիմանկար
Ծնվել էհունիսի 19, 1937(1937-06-19)[1][2][3][…]
ԾննդավայրԲուլոն Բիյանկուր[4]
Մահացել էնոյեմբերի 9, 2015(2015-11-09)[5] (78 տարեկան)
Մահվան վայրՓարիզի 10-րդ շրջան, Փարիզ, Իլ-դը-Ֆրանս[6][5]
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունÉcole normale supérieure de Fontenay-Saint-Cloud?
Մասնագիտությունփիլիսոփա, քաղաքագետ և գրող
ԱշխատավայրL'Express և Փարիզի համալսարան
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի սպա
ԱնդամությունԵվրոպական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա
ԵրեխաներRaphaël Glucksmann?
André Glucksmann Վիքիպահեստում

Անդրե Գլյուկսման (ֆր.՝ André Glucksmann; հունիսի 19, 1937(1937-06-19)[1][2][3][…], Բուլոն Բիյանկուր[4] - նոյեմբերի 9, 2015(2015-11-09)[5], Փարիզի 10-րդ շրջան, Փարիզ, Իլ-դը-Ֆրանս[6][5]), ֆրանսիացի էսսեագիր և փիլիսոփա, որը սկանդալային տեսակետներով է հայտնի դեպի հասարակական կարծիքը։

Նոր փիլիսոփայական («New philosophers») ուղղության ներկայացուցիչներից է [7], նախկին «նոր ձախեր» ուղղության անդամ, 1970-ականների թվականների սկզբին Ալեքսանդր Սոլժենիցինի «Գուլագ արշիպելագը» գրքի հրապարակումից հետո 1968 թվականին Ֆրանսիայի մայիսյան իրադարձությունների ժամանակ խզել են ձախերի շարժման հետ բոլոր հարաբերությունները[8]

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Ավստրո-Հունգարական կայսրությունում՝ հրեաների ընտանիքում, հայրը ծնունդով Չեռնովցի քաղաքից էր, մայրը՝ Պրագայից, երկուսն էլ մինչև Ֆրանսիա գաղթելը բնակվել են Պաղեստինում[9]։ Հայրը մահացել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, իսկ մայրը միացել է Ֆրանսիական դիմադրության շարժմանը[10]։

Սովորել է Լիոնում, հետո՝ Էքոլ-Նորմալում։ Քաղաքագետ է, ռազմական հարցերի մասնագետ։ 1968 թվականին հրապարակել է իր առաջին գիրքը «Մտորումներ պատերազմի մասին» (Le Discours de la Guerre), մասնակցել է 1968 թվականի Ֆրանսիայի Մայիսյան իրադարձություններին։ 1970 թվականին սոցիալիստական երկրներում հանդես է եկել աղանդավորականների աջակցությամբ։ Գլյուկսմանի աշխարհընկալման վրա և նրա ստեղծած նոր փիլիսոփաներ խմբի ստեղծման համար (որի մեջ ընդգրկվում էին Բեռնար Անրի Լևին, Ժ․ Պ․ Դոլլեն և այլոք) մեծ ազդեցություն է ունեցել Ալեքսանդր Սոլժենիցին և նրա «Գուլագ արշիպելագը» գիրքը»[11][12][13]։ 1975 թվականին հրատարակել է իր ամենահայտնի աշխատությունը «Խոհարարուհին և մարդակերը․ մտորումներ պետության, մարքսիզմի և համակենտրոնացման ճամբարների մասին» (La Cuisinière et le mangeur d’hommes, réflexions sur l'État, le marxisme et les camps de concentration), որտեղ զուգահեռներ է անցկացրել ազգայնամոլության և կոմունիզմի միջև՝ ընդգծելով, որ մարքսիզմի գաղափարախոսությունները տանում է դեպի ամբողջատիրության[14]։

Իր հրապարակումներում, որպես կանոն, հանդես էր գալիս ամերիկյան քաղաքականության օգտին, մանավանդ Իրաքյան կոնֆլիկտի ժամանակ, Սադամ Հուսեյնին մեղադրել էր այն բանում, որ նա թաքցնում էր զանգվածային ոչնչացման զենք։ Պաշտպանում էր մի շարք ֆրանսիացի մտավորականների, ինչպես նաև 1999 թվականի Հյուսիսատլանտյան դաշինքի գործողությունները Սերբիայում։ Հանդես է եկել չեչեն գրոհայինների աջակցությամբ, շուրջ կես տարի անօրինական գտնվել է Չեչնիայում, կազմակերպել է չեչեն անջատողականների հայտնի շրջագայությունը Ֆրանսիայով[15]. Писал критические по отношению к российским властям статьи в газете Ле Монд (Le Monde

Մահացել է 2015 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ Փարիզում[16]։Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել 2015 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը[17]։

Որդին լրագրող ու կինոռեժիսոր Ռաֆայել Գլյուկսմանն է։ Հարսը՝Եկատերինա Զղուլաձեն։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Une rage d’enfant (2006)
  • Le Discours de la haine (octobre 2004)
  • Ouest contre Ouest (août 2003)
  • Descartes c’est la France (octobre 1987)
  • Dostoïevski à Manhattan (janvier 2002)
  • La Troisième Mort de Dieu (mars 2000)
  • Cynisme et passion (janvier 1999)
  • Le Bien et le mal (septembre 1997)
  • De Gaulle où es-tu ? (mars 1995)
  • La Fêlure du monde (décembre 1993)
  • Le XIe commandement (janvier 1992)
  • Silence, on tue (octobre 1986) avec Thierry Wolton
  • L’Esprit post-totalitaire, précédé de Devant le bien et le mal (mai 1986) avec Petr Fidelus
  • La Bêtise (mars 1985)
  • La Force du vertige (novembre 1983)
  • Cynisme et passion (octobre 1981)
  • Les Maîtres penseurs (mars 1977)
  • La Cuisinière et le Mangeur d’Hommes, réflexions sur L'état, le marxisme et les camps de concentration (1975)
  • Discours de la guerre, théorie et stratégie (1967)

Հոդվածներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուսական մատենագիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 Discogs — 2000.
  3. 3,0 3,1 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 Mort d’André Glucksmann, le philosophe en colèreEn savoir plus sur http://www.lemonde.fr/disparitions/article/2015/11/10/mort-d-andre-glucksmann-le-philosophe-en-colere_4806244_3382.html (ֆր.)Paris: Societe Editrice Du Monde, 2015. — ISSN 0395-2037; 1284-1250; 2262-4694
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 https://deces.matchid.io/id/NThLSJwb7jF8
  6. 6,0 6,1 6,2 Mort d’André Glucksmann, le philosophe en colèreEn savoir plus sur http://www.lemonde.fr/disparitions/article/2015/11/10/mort-d-andre-glucksmann-le-philosophe-en-colere_4806244_3382.html#oOWvdzPrvOsT9VrG.99 (ֆր.)Paris: Societe Editrice Du Monde, 2015. — ISSN 0395-2037; 1284-1250; 2262-4694
  7. НФЭ«Новые философы»|И. С. Вдовина| ссылка=https://iphlib.ru/greenstone3/library/collection/newphilenc/document/HASH0163c1ec001b8120d8c1e763 }}
  8. Philosopher André Glucksmann: A Dark Vision of the Future of Europe
  9. From Mao To Sarkozy
  10. Некролог в The New York Times
  11. «Французский философ Андре Глюксман скончался на 79-м году жизни»։ РИА Новости։ 2015-11-10։ Վերցված է 2015-11-11 
  12. Шимов Я. (2015-11-11)։ ««Те русские, которых я люблю»: Умер французский философ Андре Глюксманн — человек, всю жизнь боровшийся с несвободой»։ Радио «Свобода»։ Վերցված է 2015-11-11 
  13. Латынина А. Комментарии: Заметки о современной литературе. — М.: Время, 2009. — С. 49. — 704 с. — (Диалог). — ISBN 978-5-9691-0400-6
  14. Guy Sorman «Death of a Righteous Man»
  15. Франция в поисках внешнеполитических ориентиров в постбиполярном мире // Е. О. Обичкина. М.: МГИМО, 2004. — 487 с. — ISBN 5-9228-0171-6
  16. «Умер французский философ, политолог и эссеист Андре Глюксман»։ Украинские новости։ ukranews.com։ 2015-11-10 
  17. Тищенко М.Свекра Эки Згуладзе похоронят на знаменитом кладбище Пер-Лашез // Комсомольская правда в Украине, 11.11.2015

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]