Ալչիդե դե Գասպերի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալչիդե դե Գասպերի
իտալ.՝ Alcide De Gasperi
Alcide de Gasperi 2.jpg
 
Կուսակցություն՝ Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցություն
Կրթություն՝ Giovanni Prati - Trento? և Վիեննայի համալսարան
Գիտական աստիճան՝ դափնեկիր[1]
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, լեզվաբան, լրագրող և դիվանագետ
Դավանանք Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
Ծննդյան օր ապրիլի 3, 1881(1881-04-03)[2][3][4][…]
Ծննդավայր Պիևե Տեզինո, Տրենտո, Տրենտինո Ալտո Ադիջե, Իտալիա
Վախճանի օր օգոստոսի 19, 1954(1954-08-19)[5][2][3][…] (73 տարեկան)
Վախճանի վայր Բորգո Վալսուգանա, Տրենտո, Տրենտինո Ալտո Ադիջե, Իտալիա
Գերեզման Սուրբ Լորենցոյի բազիլիկ[6]
Թաղված Սուրբ Լորենցոյի բազիլիկ[6]
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
Ի ծնե անուն իտալ.՝ Alcide Amedeo Francesco Degasperi
Ամուսին Francesca Romani?
Զավակներ Paola De Gasperi? և Maria Romana Catti de Gasperi?
 
Ինքնագիր De Gasperi firma.jpg
 
Պարգևներ

Կարլ Մեծի միջազգային շքանշան, «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հանդեպ ունեցած վաստակի համար» Մեծ վաստակի խաչ և Օտտավայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր

Ալչիդե Ամեդեո Ֆրանչեսկո դե Գասպերի (իտալ.՝ Alcide Amedeo Francesco De Gasperi, ապրիլի 3, 1881(1881-04-03)[2][3][4][…], Պիևե Տեզինո, Տրենտո, Տրենտինո Ալտո Ադիջե, Իտալիա - օգոստոսի 19, 1954(1954-08-19)[5][2][3][…], Բորգո Վալսուգանա, Տրենտո, Տրենտինո Ալտո Ադիջե, Իտալիա), Քրիստոնեա-դեմոկրատական քաղաքական գործիչ, Իտալիայի վարչապետը 1945 թվականի դեկտեմբերի 10-ից մինչև 1953 թվականի օգոստոսի 17-ը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1905 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանը՝ որպես փիլիսոփայության և գրականության մասնագետ, դառնալով լրագրող և ապա «Նոր Տրենտինո» («Nuovo Trentino») տպագիր պարբերականի խմբագիր: 19-րդ դարի վերջին տարիներին եղել է Սոցիալ-քրիստոնեական, ուսանողական և իրրեդենտիստական շարժումների ակտիվ մասնակից, 1911 թվականից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը եղել է ավստրիական ռեյխսրատի անդամ։  

1919 թվականից հետո նրա հայրենի տարածաշրջանն անցել Է Իտալիայի կազմի մեջ, և Ալչիդե Դե Գասպերին դարձել Է Իտալիայի ժողովրդական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը, հետագայում՝ նրա առաջնորդն ու գլխավոր քարտուղարը, 1921 թվականից եղել է խորհրդարանի անդամ: Սկզբում Դե Գասպերին կողմ է իր կուսակցության մասնակցությանը Բենիտո Մուսոլինիի կառավարությունում, սակայն շուտով դարձել է նրա ռեժիմի հակառակորդը 1924 թվականին՝ պառակտման ընթացքում ղեկավարել է կուսակցության հակաֆաշիստական թևը: Ֆաշիզմի դեմ ելույթների համար 16 ամիս գտնվել է բանտում: Նրան դատապարտել են 4 տարվա ազատազրկման, սակայն չի կրել պատիժը առողջության վատթարացման պատճառով: Ազատ արձակելուց հետո՝ 1931 թվականից աշխատել է Վատիկանի գրադարանում:

1943 թվականին հիմնադրել է Իտալիայի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությունը, որն այդ ժամանակ անօրինական էր և հիմնված էր Ժողովրդական կուսակցության վրա։ 1944 թվականից եղել է կուսակցության առաջին գլխավոր քարտուղարը։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]