Ալչիդե դե Գասպերի
| Ալչիդե դե Գասպերի իտալ.՝ Alcide De Gasperi | |
| Կուսակցություն՝ | Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցություն |
|---|---|
| Կրթություն՝ | Giovanni Prati - Trento? և Վիեննայի համալսարան |
| Գիտական աստիճան՝ | դափնեկիր[1] |
| Մասնագիտություն՝ | քաղաքական գործիչ, լեզվաբան, լրագրող և դիվանագետ |
| Դավանանք | Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի |
| Ծննդյան օր | ապրիլի 3, 1881[2][3][4][…] |
| Ծննդավայր | Պիևե Տեզինո, Տիրոլի կոմսություն, Ավստրո-Հունգարիա |
| Վախճանի օր | օգոստոսի 19, 1954[5][2][3][…] (73 տարեկան) |
| Վախճանի վայր | Բորգո Վալսուգանա, Տրենտո, Trentino-Alto Adige/Südtirol, Իտալիա |
| Թաղված | Սուրբ Լորենցոյի բազիլիկ[6] |
| Քաղաքացիություն | Ավստրո-Հունգարիա, |
| Ի ծնե անուն | իտալ.՝ Alcide Amedeo Francesco Degasperi |
| Ամուսին | Francesca Romani?[7] |
| Զավակներ | Paola De Gasperi? և Maria Romana Catti de Gasperi?[7] |
| Ինքնագիր | |
| Պարգևներ | |
Ալչիդե Ամեդեո Ֆրանչեսկո դե Գասպերի (իտալ.՝ Alcide Amedeo Francesco De Gasperi, ապրիլի 3, 1881[2][3][4][…], Պիևե Տեզինո, Տիրոլի կոմսություն, Ավստրո-Հունգարիա - օգոստոսի 19, 1954[5][2][3][…], Բորգո Վալսուգանա, Տրենտո, Trentino-Alto Adige/Südtirol, Իտալիա), Քրիստոնեա-դեմոկրատական քաղաքական գործիչ, Իտալիայի վարչապետը 1945 թվականի դեկտեմբերի 10-ից մինչև 1953 թվականի օգոստոսի 17-ը։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1905 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանը՝ որպես փիլիսոփայության և գրականության մասնագետ, դառնալով լրագրող և ապա «Նոր Տրենտինո» («Nuovo Trentino») տպագիր պարբերականի խմբագիր։ 19-րդ դարի վերջին տարիներին եղել է Սոցիալ-քրիստոնեական, ուսանողական և իրրեդենտիստական շարժումների ակտիվ մասնակից, 1911 թվականից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը եղել է ավստրիական ռեյխսրատի անդամ։
1919 թվականից հետո նրա հայրենի տարածաշրջանն անցել Է Իտալիայի կազմի մեջ, և Ալչիդե Դե Գասպերին դարձել Է Իտալիայի ժողովրդական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը, հետագայում՝ նրա առաջնորդն ու գլխավոր քարտուղարը, 1921 թվականից եղել է խորհրդարանի անդամ։ Սկզբում Դե Գասպերին կողմ է իր կուսակցության մասնակցությանը Բենիտո Մուսոլինիի կառավարությունում, սակայն շուտով դարձել է նրա ռեժիմի հակառակորդը 1924 թվականին՝ պառակտման ընթացքում ղեկավարել է կուսակցության հակաֆաշիստական թևը։ Ֆաշիզմի դեմ ելույթների համար 16 ամիս գտնվել է բանտում։ Նրան դատապարտել են 4 տարվա ազատազրկման, սակայն չի կրել պատիժը առողջության վատթարացման պատճառով։ Ազատ արձակելուց հետո՝ 1931 թվականից աշխատել է Վատիկանի գրադարանում։
1943 թվականին հիմնադրել է Իտալիայի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությունը, որն այդ ժամանակ անօրինական էր և հիմնված էր Ժողովրդական կուսակցության վրա։ 1944 թվականից եղել է կուսակցության առաջին գլխավոր քարտուղարը։
Պատկերասրահ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ալչիդե դե Գասպերիին ընտանիքի հետ:
- Ալչկիդե դե Գասպերիի գերեզմանը Սան Լորենցոյի հռոմեական բազիլիկում:
- Ալչիդե դե Գասպերիին նվիրված գերմանական փոստային նամականիշ:
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ storia.camera.it (իտալ.)
- 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
- 1 2 3 4 Discogs(անգլերեն) — 2000.
- 1 2 Brockhaus Enzyklopädie (գերմ.) — F.A. Brockhaus, 1796.
- 1 2 Де Гаспери Альчиде // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
- ↑ Da Berlinguer ad Almirante fino a Pannella:quei funerali capaci di riempire le piazze (իտալ.) // Corriere della Sera — Milano: RCS MediaGroup, 2016. — ISSN 1120-4982; 1128-2568; 2499-2542
- 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118524305 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
- ↑ Journal de Monaco (ֆր.): Bulletin officiel de la Principauté — Monaco. — Iss. 5026. — ISSN 1010-8742
- ↑ Der Karlspreisträger 1952 Alcide de Gasperi (գերմ.)
- ↑ De Gasperi, Alcide
| Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալչիդե դե Գասպերի» հոդվածին։ |
| ||||||||||||||||