Ադոլֆո Բալոնչերի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Football pictogram.svg
Ադոլֆո Բալոնչերի
Adolfo Baloncieri.jpg
Անձնական տվյալներ
Ազգությունը Իտալացի
Քաղաքացիությունը Flag of Italy.svg Իտալիա
Ծննդյան ամսաթիվ 1897 հուլիսի 27
Ծննդավայր Կաստելչերիոլո, Իտալիա Իտալիա
Մահվան ամսաթիվ հուլիսի 23, 1986({{padleft:1986|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:23|2|0}}) (88 տարեկանում)
Մահվան վայր Ճենովա[1], Իտալիա Իտալիա
Դիրք Կիսապաշտպան
Պատանեկան կարիերա
Իտալիա Ալեսսանդրիա
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1919-1925 Իտալիա Ալեսսանդրիա 120 (74)
1925-1932 Իտալիա Տորինո 192 (97)
1932-1933 Իտալիա Կոմենզե 3 (0)
Ազգային հավաքական
1920-1930 Իտալիա Իտալիա 47 (25)
Մարզչական կարիերա
1931-1932 Իտալիա Տորինո Մարզչի օգնական
1932-1934 Իտալիա Կոմենզե
1934-1936 Իտալիա Միլան
1936-1937 Իտալիա Նովարա
1937-1939 Իտալիա Լիգուրիա
1939-1940 Իտալիա Նապոլի
1940-1942 Իտալիա Լիգուրիա
1942-1945 Իտալիա Ալեսսանդրիա Խաղացող-մարզիչ
1945-1946 Իտալիա Միլան
1946-1947 Իտալիա Կիազո
1947-1950 Իտալիա Սամպդորիա
1950 Իտալիա Ռոմա
1954 Իտալիա Պալերմո
1957-1958 Իտալիա Սամպդորիա
1961-1962 Իտալիա Կիազո
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Ադոլֆո Բալոնչերի (իտալ.՝ Adolfo Baloncieri, հուլիսի 27, 1897, Կաստելչերիոլո - հուլիսի 23, 1986, Ճենովա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել մի շարք իտալական ակումբներում[2], ինչպես նաև մարզել է Միլան, Ռոմա, Նապոլի և այլ իտալական ֆուտբոլային ակումբներ։ Երկար ժամանակ եղել է Իտալիայի ազգային հավաքականի ավագը[3]։ Ադոլֆոն Իտալիայի հավաքականի պատմության մեջ 100-րդ գոլի հեղինակն է[4]։ 1928 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ադոլֆո Բալոնչերին եղել է Ալեսսանդրիա ակումբի սան։ 1919 թվականից սկսել է հանդես գալ թիմի հիմնական կազմում, որպես կիսապաշտպան։ Նրա առաջին խաղը Ալեսսանդրիայի հիմնական կազմում եղել է 1919 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Նովարայի դեմ, որտեղ Բալոնչերիի թիմը հաղթանակ տարավ նվազագույն՝ 1։ 0 հաշվով[5]։

1925 թվականին Ադոլֆոն լքեց Ալեսսանդրիան և տեղափոխվեց Տորինո, վերջինս ֆուտբոլիստի տրանսֆերի դիմաց վճարեց 70.000 լիրա[6]։ Թուրինյան ակումբի հետ Ադոլֆոն հասավ որոշ հաջողությունների՝ 2 անգամ հաղթեց Իտալիայի առաջնությունը, որից մեկը հետագայում չեղյալ համարվեց։ Տորինոյում Բալոնչերին Խուլիո Լիբոնատտիի և Ջինո Ռոզետտիի հետ միասին կազմում էր թիմի հարձակման գիծը, նրանց հաճախ անվանում էին «հրաշալի եռյակ», այն բանի համար, որ 1928/29 մրցաշրջանում երեքով 33 խաղում դարձան 117 գոլի հեղինակ։ Ադոլֆոն ֆուտբոլային կարիերան ավարտեց 1933 թվականին Կոմենզե ակումբում։

Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում Բալոնչերին իր անդրանիկ հանդիպումը անցկացրեց 1920 թվականի մայիսի 13-ին Հոլանդիայի հավաքականի դեմ խաղում, որը ավարտվեց ոչ ոքի՝ 1։ 1 հաշվով[7]։ Ադոլֆոն հավաքականի կազմում մասնակցել է 3 օլիմպիադաներին՝ 1920 թվականին 3 անցկացրած խաղերում դարձավ 1 գոլի հեղինակ, նույնը իտալացին կրկնեց 1924-ին, իսկ ահա 1928 թվականի օլիմպիական խաղերի ժամանակ 5 խաղում դարձավ 6 գոլի հեղինակ[8], այդ ցուցանիշով նա ճանաչվեց Իտալիայի հավաքականի լավագույն ռմբարկուն, իսկ առաջնության ռմբարկուների ցանկում զբաղեցրեց 2-րդ հորիզոնականը։ Ընդհանուր առմամբ Բալոնչելին օլիմպիական խաղերում 11 անցկացրած հանդիպումներում դարձավ 8 գոլի հեղինակ[9]։ Ընդհանուր առմամբ հավաքականի կազմում Ադոլֆոն մասնակցեց 47 հանդիպման[10], որից 28-ը հավաքականին դուրս բերեց խաղադաշտ որպես թիմի ավագ[6]։

Նվաճումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]