Ադոլֆո Բալոնչերի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Football pictogram.svg
Ադոլֆո Բալոնչերի
Adolfo Baloncieri.jpg
Անձնական տվյալներ
Ազգությունը Իտալացի
Քաղաքացիությունը Flag of Italy.svg Իտալիա և Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Ծննդյան ամսաթիվ 1897 հուլիսի 27
Ծննդավայր Կաստելչերիոլո, Իտալիա Իտալիա
Մահվան ամսաթիվ հուլիսի 23, 1986(1986-07-23)
Մահվան վայր Ճենովա[1], Իտալիա Իտալիա
Դիրք Կիսապաշտպան
Պատանեկան կարիերա
Իտալիա Ալեսսանդրիա
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1919-1925 Իտալիա Ալեսսանդրիա 120 (74)
1925-1932 Իտալիա Տորինո 192 (97)
1932-1933 Իտալիա Կոմենզե 3 (0)
Ազգային հավաքական
1920-1930 Իտալիա Իտալիա 47 (25)
Մարզչական կարիերա
1931-1932 Իտալիա Տորինո Մարզչի օգնական
1932-1934 Իտալիա Կոմենզե
1934-1936 Իտալիա Միլան
1936-1937 Իտալիա Նովարա
1937-1939 Իտալիա Լիգուրիա
1939-1940 Իտալիա Նապոլի
1940-1942 Իտալիա Լիգուրիա
1942-1945 Իտալիա Ալեսսանդրիա Խաղացող-մարզիչ
1945-1946 Իտալիա Միլան
1946-1947 Իտալիա Կիազո
1947-1950 Իտալիա Սամպդորիա
1950 Իտալիա Ռոմա
1954 Իտալիա Պալերմո
1957-1958 Իտալիա Սամպդորիա
1961-1962 Իտալիա Կիազո
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Ադոլֆո Բալոնչերի (իտալ.՝ Adolfo Baloncieri, հուլիսի 27, 1897, Կաստելչերիոլո - հուլիսի 23, 1986, Ճենովա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել մի շարք իտալական ակումբներում[2], ինչպես նաև մարզել է Միլան, Ռոմա, Նապոլի և այլ իտալական ֆուտբոլային ակումբներ։ Երկար ժամանակ եղել է Իտալիայի ազգային հավաքականի ավագը[3]։ Ադոլֆոն Իտալիայի հավաքականի պատմության մեջ 100-րդ գոլի հեղինակն է[4]։ 1928 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ադոլֆո Բալոնչերին եղել է Ալեսսանդրիա ակումբի սան։ 1919 թվականից սկսել է հանդես գալ թիմի հիմնական կազմում, որպես կիսապաշտպան։ Նրա առաջին խաղը Ալեսսանդրիայի հիմնական կազմում եղել է 1919 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Նովարայի դեմ, որտեղ Բալոնչերիի թիմը հաղթանակ տարավ նվազագույն՝ 1։ 0 հաշվով[5]։

1925 թվականին Ադոլֆոն լքեց Ալեսսանդրիան և տեղափոխվեց Տորինո, վերջինս ֆուտբոլիստի տրանսֆերի դիմաց վճարեց 70.000 լիրա[6]։ Թուրինյան ակումբի հետ Ադոլֆոն հասավ որոշ հաջողությունների՝ 2 անգամ հաղթեց Իտալիայի առաջնությունը, որից մեկը հետագայում չեղյալ համարվեց։ Տորինոյում Բալոնչերին Խուլիո Լիբոնատտիի և Ջինո Ռոզետտիի հետ միասին կազմում էր թիմի հարձակման գիծը, նրանց հաճախ անվանում էին «հրաշալի եռյակ», այն բանի համար, որ 1928/29 մրցաշրջանում երեքով 33 խաղում դարձան 117 գոլի հեղինակ։ Ադոլֆոն ֆուտբոլային կարիերան ավարտեց 1933 թվականին Կոմենզե ակումբում։

Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում Բալոնչերին իր անդրանիկ հանդիպումը անցկացրեց 1920 թվականի մայիսի 13-ին Հոլանդիայի հավաքականի դեմ խաղում, որը ավարտվեց ոչ ոքի՝ 1։ 1 հաշվով[7]։ Ադոլֆոն հավաքականի կազմում մասնակցել է 3 օլիմպիադաներին՝ 1920 թվականին 3 անցկացրած խաղերում դարձավ 1 գոլի հեղինակ, նույնը իտալացին կրկնեց 1924-ին, իսկ ահա 1928 թվականի օլիմպիական խաղերի ժամանակ 5 խաղում դարձավ 6 գոլի հեղինակ[8], այդ ցուցանիշով նա ճանաչվեց Իտալիայի հավաքականի լավագույն ռմբարկուն, իսկ առաջնության ռմբարկուների ցանկում զբաղեցրեց 2-րդ հորիզոնականը։ Ընդհանուր առմամբ Բալոնչելին օլիմպիական խաղերում 11 անցկացրած հանդիպումներում դարձավ 8 գոլի հեղինակ[9]։ Ընդհանուր առմամբ հավաքականի կազմում Ադոլֆոն մասնակցեց 47 հանդիպման[10], որից 28-ը հավաքականին դուրս բերեց խաղադաշտ որպես թիմի ավագ[6]։

Նվաճումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]