Կլաուդիո Ռանիերի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Football pictogram.svg
Կլաուդիո Ռանիերի
Claudio Ranieri Inter.jpg
Անձնական տվյալներ
Ազգությունը Իտալիա Իտալիա
Քաղաքացիությունը Իտալիա Իտալիա
Ծննդյան ամսաթիվ հոկտեմբերի 20, 1951({{padleft:1951|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:20|2|0}}) (64 տարեկան)
Ծննդավայր Հռոմ, Իտալիա
Հասակ 182 սմ
Դիրք պաշտպան
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Անգլիա Լեսթեր Սիթի
Պատանեկան կարիերա
1971-1972 Իտալիա Ռոմա
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1973-1974 Իտալիա Ռոմա 6 (0)
1974-1982 Իտալիա Կատանձարո 225 (8)
1982-1984 Իտալիա Կատանիա 92 (1)
1984-1986 Իտալիա Պալերմո 40 (0)
Մարզչական կարիերա
1986-1987 Իտալիա Վիգոր Լամեցիա
1987-1988 Իտալիա Պուտեոլանա
1988-1991 Իտալիա Կալյարի
1991-1993 Իտալիա Նապոլի
1993-1997 Իտալիա Ֆիորենտինա
1997-1999 Իսպանիա Վալենսիա
1999-2000 Իսպանիա Ատլետիկո Մադրիդ
2000-2004 Անգլիա Չելսի
2004-2005 Իսպանիա Վալենսիա
2007 Իտալիա Պարմա
2007-2009 Իտալիա Յուվենտուս
2009-2011 Իտալիա Ռոմա
2011-2012 Իտալիա Ինտեր Միլան
2012-2014 Ֆրանսիա Մոնակո
2014 Հունաստան Հունաստան
2015-մ.հ. Անգլիա Լեսթեր Սիթի
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Կլաուդիո Ռանիերի (իտալ.՝ Claudio Ranieri, հոկտեմբերի 20, 1951, Հռոմ), իտալացի ֆուտբոլային մարզիչ և նախկին ֆուտբոլիստ: Հանդես է եկել պաշտպանի դիրքում։ Անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ[1][2]:

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակումբային[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կլաուդիո Ռանիերին իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Ռոմա» (նա համարվում էր նաև այդ ակումբի սան) ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Նա ակումբի կազմում երկու մրցաշրջանի ընթացքում խաղում է ընդամենը 6 խաղ[3]: Հետագայում նա հանդես է գալիս «Կատանձորո», «Կատանիա» և «Պալերմո» ֆուտբոլային ակումբների կազմում, սակայն այդ ակումբների հետ նա որևէ լուրջ հաջողության չի հասնում[4]:

Մարզչական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռանիերիի կարիերայում առաջին մարզչական ակումբներն են դառնում «Վիգոր Լամեցիա» և «Պուտեոլանա» ֆուտբոլային ակումբները, սակայն այդ ակումբներում նա չի հասնում հաջողության և որպես մարզիչ հայտնի է դառնում «Կալյարի» ֆուտբոլային ակումբում կատարած աշխատանքով։ Ռանիերին ակումբին Սերիա C1-ից բարձրացնում է Սերիա A և օգնում ակումբին պրիմերայում հաստատվելու հարցում[5]:

1991 թվականին Ռանիերին գլխավորում է «Նապոլին», որի հետ տարած աշխատանքի շնորհիվ ակումբը հենց առաջին մրցաշրջանում ձեռք է բերում իրավունք եվրոգավաթային առաջնություններին մասնակցելու համար, սակայն հաջորդ մրցաշրջանում ակումբի արդյունքները համեմատած նախորդ մրցաշրջանի վատանում է և մարզիչը լքում է ակումբը՝ այդպես էլ ինչ-որ բան չնվաճելով։ 1993 թվականին Ռանիերին դառնում է «Ֆիորենտինայի» մարզիչը։ Ակումբը հանդես էր գալիս Սերիա B-ում[6]: Ռանիերիի հենց առաջին մրցաշրջանում «մանուշակները» վերադառնում են բարձրագույն դիվիզիոն, իսկ 1996 թվականին հաղթում են Իտալիայի գավաթի և սուպերգավաթի մրցություններում։ Այս հաղթանակներից առաջ «Ֆիորենտինան» սկսած 1975 թվականից չէր հաղթել ոչ մի տիտղոս[7][8]:

1997 թվականից 1999 թվականը Ռանիերին աշխատում է իսպանական «Վալենսիայի» հետ։ Այդ ընթացքում ակումբը իրավունք է ձեռք բերում մասնակցելու Չեմպիոնների Լիգային և հաղթում է Իսպանիայի գավաթի մրցությունում[9]: Հաջող աշխատանքից հետո իտալացին գլխավորում է մեկ ուրիշ իսպանական ակումբ՝ «Ատլետիկո Մադրիդը», սակայն հատուկ աշխատանքով աչքի չընկնելով և չարժանանալով հարգանքի՝ Ռանիերին հեռացվում է գլխավոր մարզչի պաշտոնից[10][11]:

2000 թվականին Ռանիերին գլխավորում է Լոնդոնի «Չելսին», որտեղ աշխատում է չորս մրցաշրջան։ Ռանիերիի գլխավորության շրջանում «ազնվականները» 2000 թվականից մինչև 2004 թվականը «դոփում են» վեցից երկրորդ հորիզոնականներում։ Սրանից բացի Ռանիերիի շրջանում ակումբը դուրս է գալիս Չեմպիոնների Լիգայի կիսաեզրափակիչ, որտեղ պարտվում է ֆրանսիական «Մոնակոյին» և հասնում է մինչև Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, սակայն այնտեղ նույնպես ակումբը պարտվում է և այս անգամ արդեն անգլիական «Արսենալին»[12]: Ռանիերիի գլխավորության ժամանակ «Չելսին» հանսում է ոչ վատ արդյունքների, սակայն Ռանիերին չի կարողանում հաղթել որևէ տիտղոս ինչի պատճառով էլ նա հեռացվում է ակումբի արդեն նոր սեփականատիրոջ՝ «Ռոման» Աբրամովիչի կողմից[13][14]:

2004 թվականի ամռանը Ռանիերին կարիերայում արդեն երկրորդ անգամ գլխավորում է «Վալենսիան», որի հետ հաղթում է ՈւԵՖԱ Սուպերգավաթի մրցությունում։ Եզրափակչում ակումբը 2:1 հաշվով հաղթում է պորտուգալական «Պորտուին»[15]: Ռանիերիի գլխավորության շրջանում «չղջիկների» արդյունքները հեռու էին իդեալական լինելուց, ինչի արդյունքում մարզիչը լքում է ակումբը` աշխատելով այնտեղ մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Ակումբից հեռանալուց հետո Ռանիերին դադար է վերցնում և շուրջ երկու տարի չի զբաղվում մարզչական աշխատանքով[16]:

2007 թվականի փետրվարին մարզիչը վերադառնում է իր աշխատանքին, գլխավորում է իտալական «Պարման» և ակումբի հետ զբաղեցնում է արժանի 12-րդ հորիզոնականը։ «Պարմայում» մեկ մրցաշրջան գլխավորելուց հետո Ռանիերին հրավերք է ստանում Սերիա A վերադարձած «Յուվենտուսից» և նրա գլխավորության ներքո՝ հենց առաջին մրցաշրջանում ակումբը Սերիա A-ում զբաղեցնում է երրորդ հորիզոնականը և վերադառնում է Չեմպիոնների Լիգա[17]: 2008/09 մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» ելույթ է ունենում ոչ ստաբիլ կարգով և 2009 թվականի մայիսի 18-ին Ռանիերին հեռացվում է այդ պահին երրորդ հորիզոնականը զբաղեցնող թուրինյան ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից[18]: Նույն տարվա օգոստոսի 16-ին Ռանիերին խզում է իր պայմանագիրը ակումբի հետ՝ ստանալով աշխատավարձը պայմանագրի ավարտման ժամանակից շուտ[19]: Արդյունքում՝ մրցաշրջանի վերջում «Յուվենտուսը» առաջնությունում զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը[20][21]:

2009 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Ռանիերին կնքելով երկու տարվա պայմանագիր[22] դառնում է իտալական «Ռոմայի» մարզիչը[23][24]: 2009/10 մրցաշրջանի արդյունքներով «Ռոման» Սերիա Ա-ում զբաղեցնում է 2-րդ հորիզոնականը։ Ակումբը մինչև առաջնության վերջին տուրը պայքար էր մղում առաջնության հաղթող դարձող «Ինտերի» հետ։ Այդ մրցաշրջանում «Ռոման» այդ ակումբից պարտություն է կրում նաև Իտալիայի գավաթի մրցությունում։ 2010 թվականի հունիսին «Ռոման» առաջարկում է Ռանիերիին երկարաձգել ակումբի հետ պայմանագիրը մինչև 2013 թվականը։ Ըստ պայմանագրի` Ռանիերին պետք է ստանար տարեկան 2 մլն եվրո աշխատավարձ[25]: 2011 թվականի փետրվարի 20-ին Ռանիերին խզում է պայմանագիրը ակումբի հետ և հատկապես այն խաղից հետո, երբ «Ռոման», երեք գնդակ ուղարկելով «Ջենոայի» դարպասը, խաղավերջում պարտվում է 3-4 հաշվով։ Այս խաղից առաջ Ռանիերին հայտարարել էր, որ հռոմեական ակումբից չի պատրաստվում հեռանալ[26]: 2011 թվականի փետրվարի 21-ին Ռանիերին պաշտոնապես՝ երկկողմանի համաձայնությամբ խզում է իտալական ակումբի հետ պայմանագիրը[27][28]:

2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ռանիերին կնքելով երկամյա պայմանագիր «Ինտեր» ակումբի հետ դառնում է նրա մարզիչը[29][30]: Որոշ ժամանակով «կապտասևերի» արդյունքները լավանում են, սակայն Ռանիերին չի հաջողվում հանել ակումբին ճգնաժամից։ 2012 թվականի մարտի 26-ին առտագնա հանդիպման ժամանակ «Յուվենտուսից» պարտություն (0:2) կրելուց հետո՝ «Ինտերը» պաշտոնապես հայտարարում է գլխավոր մարզչի պաշտոնից Ռանիերիի հեռացման մասին[31][32]:

2012 թվականի մայիսի 29-ին Ռանիերին նշանակվում է այդ ժամանակ Լիգա 2-ում հանդես եկող ֆրանսիական «Մոնակոյի» մարզիչ[33][34]: Հենց առաջին մրցաշրջանում իտալացուն հաջողվում է «Մոնակոյին» դուրս հանել Լիգա 1, իսկ արդեն մյուս մրցաշրջանում ակումբը զիջելով առաջին հորիզոնականը «Պարի Սեն Ժերմենին» դառնում է առաջնության փոխ-չեմպիոնը։ Մրցաշրջանի ավարտին՝ 2014 թվականի մայիսի 20-ին Ռանիերին լքում է ակումբը[35][36]:

2014 թվականի հուլիսի 25-ին Կլաուդիո Ռանիերին առաջին անգամ չի նշանակվում, որպես ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ և դառնում է Հունաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչը[37]: Սակայն արդեն 2014 թվականի նոյեմբերի 15-ին Ռանիերին հեռացվում է այդ պաշտոնից, քանի որ նրա օրոք հավաքականը Եվրո-2016 մրցության ընտրական փուլի չորս անհաջող խաղերում հավաքում է ընդամենը 1 միավոր. Ֆարերյան կղզիներ (0-1), Հյուսիսային Իռլանդիա (0-2), Ռումինիա (0-1), Ֆինլանդիա (1-1, միակ վաստակված միավորը)։ Ռանիերիի փոխարինողներին նույնպես չի հաջողվում բարելավվել իրավիճակը և հավաքականը չի անցնում առաջնության մյուս՝ ընտրական փուլ[38][39]:

2015 թվականի հուլիսի 13-ին Ռանիերին վերադառնալով Անգլիա գլխավորում է «Լեսթեր Սիթին»[40][41]: Նրա գլխավորության օրոք ակումբը անսպասելիորեն բարձրանում է առաջատար հորիզոնականներ ավարտելով առաջին «կիսամյակը»՝ երկրորդ հորիզոնականում[42]:

Մարզչական վիճակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ 2014 թվականի փետրվարի 14-ի տվյալների[43][44]

Ակումբ Երկիր Աշխատանքի սկիզբ Աշխատանքի վերջ Ցուցանիշներ
Խ Հ Ո Պ % հաղթանակ
Կալյարի Իտալիա հունիսի 1, 1988[45] հունիսի 30, 1991 72 23 30 19 31,94
Նապոլի Իտալիա հուլիսի 1, 1991 հունիսի 30, 1993[46] 73 28 25 20 38,36
Ֆիորենտինա Իտալիա հուլիսի 1, 1993 հունիսի 30, 1997 157 66 54 37 42,03
Վալենսիա Իսպանիա սեպտեմբերի 20, 1997[47] հունիսի 30, 1999[48] 87 47 15 25 54,02
Ատլետիկո Մադրիդ Իսպանիա հուլիսի 1, 1999 մարտի 3, 2000[49] 40 16 10 14 40,00
Չելսի Անգլիա սեպտեմբերի 18, 2000[50] հունիսի 30, 2004 198 107 46 45 54,04
Վալենսիա Իսպանիա հուլիսի 1, 2004[7] փետրվարի 25, 2005[51] 37 17 9 11 45,94
Պարմա Իտալիա փետրվարի 13, 2007[9] հունիսի 30, 2007[12] 18 7 6 5 38,88
Յուվենտուս Իտալիա հուլսի 1, 2007[15] մայիսի 18, 2009[52] 93 47 30 16 50,53
Ռոմա Իտալիա սեպտեմբերի 1, 2009[35] փետրվարի 20, 2011 88 50 17 21 56,81
Ինտեր Իտալիա սեպտեմբերի 22, 2011 մարտի 26, 2012 35 17 5 13 48,57
Մոնակո Ֆրանսիա մայիսի 30, 2012 մայիսի 20, 2014 86 51 24 11 59,30
Հունաստան Հունաստան հուլիսի 25, 2014 նոյեմբերի 15, 2014 4 0 1 3 0
Լեսթեր Սիթի Անգլիա հուլիսի 13, 2015 մ.հ. 31 17 9 5 54,83
Ընդհանուր 1019 493 281 245 48,38

Ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Որպես ֆուտբոլիստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իտալիա «Պալերմո»

  • Սերիա C1-ի չեմպիոն - 1984-85
  • Ընդհանուր - 1 տիտղոս

Որպես մարզիչ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անգլիա «Լեսթեր Սիթի»

Իտալիա «Կալյարի»

  • Սերիա C-ի գավաթի դափնեկիր - 1989
  • Ընդհանուր - 1 տիտղոս

Իտալիա «Ֆիորենտինա»

Իսպանիա «Վալենսիա»

Ֆրանսիա «Մոնակո»

  • Լիգա 2-ի չեմպիոն - 2012-13[53]
  • Ընդհանուր - 1 տիտղոս

Անձնական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Valencia appoint Ranieri»։ BBC News։ հունիսի 8, 2004։ Վերցված է ապրիլի 30, 2010 
  2. http://atleticopedia.atleticomadrid.de/en/index.php/Ranieri_Resigns_as_Atletico_Madrid_Coach
  3. «Ranieri tries to steal Mourinho's thunder»։ The Daily Mail (UK)։ դեկտեմբերի 10, 2004։ Վերցված է հուլիսի 29, 2015 
  4. Moore Glenn (2004-04-21)։ «Ranieri's tinkering backfires as Chelsea bow to Monaco's 10 men»։ London: The Independent։ Վերցված է 2011-03-05 
  5. «Ranieri returns to popular acclaim but sidesteps Chelsea's Machiavellian world»։ The Independent (London)։ հոկտեմբերի 12, 2004։ Վերցված է ապրիլի 30, 2010 
  6. Talbot Simon (փետրվարի 26, 2005)։ «Ranieri sacked by Valencia»։ The Guardian (London)։ Վերցված է ապրիլի 30, 2010 
  7. 7,0 7,1 «Ranieri excited by Valencia return»։ CNN։ Արխիվացված օրիգինալից-ից հունիսի 8, 2004-ին։ Վերցված է հուլիսի 15, 2015 
  8. «Coach Ranieri sacked by Valencia»։ BBC News։ փետրվարի 25, 2005։ Վերցված է ապրիլի 30, 2010 
  9. 9,0 9,1 «BBC SPORT – Football – Europe – Ranieri appointed coach of Parma» 
  10. Ranieri lined up after Sven, KK snubs
  11. Reuters Editorial (մայիսի 31, 2007)։ «Ranieri linked with City after quitting Parma»։ Reuters UK 
  12. 12,0 12,1 «Parma announce Ranieri exit»։ Football Italia։ մայիսի 31, 2007։ Արխիվացված օրիգինալից-ից հունիսի 2, 2007-ին։ Վերցված է մայիսի 31, 2007 
  13. Palermo, per il futuro spunta Ranieri: "Prima salvo il Parma, poi si vedrà"
  14. Ranieri set for City role
  15. 15,0 15,1 «Ranieri appointed Juventus coach»։ London: BBC News։ հունիսի 4, 2007։ Վերցված է հունիսի 4, 2007 
  16. «Ranieri is the new Juventus coach»։ Juventus.com։ հունիսի 4, 2007։ Արխիվացված օրիգինալից-ից հունիսի 6, 2007-ին։ Վերցված է հունիսի 4, 2007 
  17. «Nedved extends Juve stay»։ FIFA.com։ մայիսի 13, 2008 
  18. «Յուվենտուսը» հեռացնում է գլխավոր մարզչի պաշտոնից Ռանիերիին
  19. Ռանիերին խզում է պայմանագիրը «Յուվենտուսի» հետ
  20. «Ranieri raps Mourinhos style»։ The Sun (London)։ օգոստոսի 7, 2008 
  21. «Juventus Two Months Without A Win After Atalanta Draw»։ Goal.com 
  22. Ռանիերին ուրախ է, որ աշխատելու է «Ռոմայի» հետ
  23. Ռանիերին դառնում է «Ռոմայի» գլխավոր մարզիչը
  24. «Juventus dismiss manager Ranieri»։ BBC Sport (London)։ մայիսի 18, 2009։ Վերցված է մայիսի 18, 2009 
  25. «Ռոման» առաջարկել է Ռանիերիին եռամյա պայմանագիր
  26. Ռանիերի. Ես չեմ հրաժարվի իմ պաշտոնից
  27. La Roma ha scelto. Panchina a Montella
  28. «Ranieri appointed new Roma coach»։ BBC Sport (London)։ սեպտեմբերի 2, 2009։ Վերցված է սեպտեմբերի 2, 2009 
  29. «Ranieri all'Inter: oggi il 1° allenamento» (իտալերեն)։ Sito ufficiale dell'Internazionale FC Milano։ 22.09.2011։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-03-04-ին։ Վերցված է սեպտեմբերի 22, 2011 
  30. «Italien: Ranieri neuer Coach bei Inter Mailand» (գերմաներեն)։ transfermarkt.de։ 22.09.2011։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-09-25-ին։ Վերցված է սեպտեմբերի 22, 2011 
  31. «Comunicato ufficiale FC Internazionale» (իտալերեն)։ Sito ufficiale dell'Internazionale FC Milano։ 26.03.2012։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-06-06-ին։ Վերցված է մարտի 27, 2012 
  32. «Inter Mailand trennt sich von Trainer Ranieri» (իտալերեն)։ transfermarkt.de։ 26.03.2012։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-06-06-ին։ Վերցված է մարտի 27, 2012 
  33. «Claudio Ranieri nouveau coach de l'ASM FC» (ֆրանսերեն)։ Site officiel de l'AS Monaco FC։ 29.05.2012։ Վերցված է մայիսի 30, 2012 
  34. «Ranieri neuer Monaco-Trainer» (գերմաներեն)։ transfermarkt.at։ 30.05.2012։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-06-27-ին։ Վերցված է մայիսի 30, 2012 
  35. 35,0 35,1 «Claudio Ranieri resigns as coach of Serie A side Roma»։ BBC Sport։ փետրվարի 20, 2011։ Վերցված է փետրվարի 20, 2011 
  36. «Inter Milan's new manager Claudio Ranieri vows to bring success back to the club»։ Daily Telegraph։ սեպտեմբերի 22, 2011։ Վերցված է սեպտեմբերի 22, 2011 
  37. Կլաուդիո Ռանիերին նշանակվել է Հունաստանի հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնին
  38. «Greece – Serbia»։ www.live-result.com։ Վերցված է հուլիսի 14, 2015 
  39. Georgakopoulos George (նոյեմբերի 15, 2014)։ «Ranieri goes after Greece's worst record in the century»։ Kathimerini։ Վերցված է նոյեմբերի 15, 2014 
  40. «In-Profile: Claudio Ranieri» (անգլերեն)։ Official site of Leicester City FC։ 13.07.2015։ Վերցված է հուլիսի 21, 2015 
  41. «Claudio Ranieri: 10 Facts»։ Official site of Leicester City FC։ 13.07.2015։ Վերցված է հուլիսի 21, 2015 
  42. «Claudio Ranieri: Leicester City appoint ex-Chelsea manager»։ BBC։ հուլիսի 13, 2015։ Վերցված է հուլիսի 13, 2015 
  43. «Managers – Claudio Ranieri»։ Soccerbase։ Վերցված է հուլիսի 14, 2015 
  44. «Claudio Ranieri confirmed as new Internazionale coach»։ Guardian։ սեպտեմբերի 22, 2011։ Վերցված է սեպտեմբերի 22, 2011 
  45. «Internazionale replace Claudio Ranieri after poor run in Serie A»։ Guardian։ մարտի 26, 2012։ Արխիվացված օրիգինալից-ից մարտի 31, 2012-ին։ Վերցված է մարտի 26, 2012 
  46. «Defeat to Marseille leaves Inter reeling and Ranieri on the verge of sack»։ In the stands։ փետրվարի 23, 2012։ Վերցված է փետրվարի 23, 2012 
  47. Laudisa Carlo (սեպտեմբերի 20, 1997)։ «Ranieri Valencia: e' fatta»։ La Gazzetta dello Sport (իտալերեն)։ Վերցված է փետրվարի 3, 2016 
  48. «With tears in his eyes, Ranieri holds on – Inter's late late show gives the Tinkerman another stay of execution»։ Goal.com։ մարտի 10, 2012։ Վերցված է մարտի 10, 2012 
  49. Laudisa Carlo (մարտի 4, 2000)։ «Atletico Madrid: via Ranieri, torna Antic»։ La Gazzetta dello Sport (իտալերեն)։ Վերցված է փետրվարի 3, 2016 
  50. «Claudio Ranieri Ranieri sacked by Inter Milan»։ ESPN։ մարտի 26, 2012։ Վերցված է մարտի 26, 2012 
  51. Agency (մայիսի 20, 2014)։ «Claudio Ranieri sacked: Monaco dismiss manager despite finishing second in Ligue 1 and qualifying for Champions League»։ The Independent 
  52. «Claudio Ranieri Ranieri new coach of AS Monaco»։ asm-fc.com։ մայիսի 30, 2012։ Վերցված է մայիսի 30, 2012 
  53. «Jamie Vardy's Leicester goal glut draws Gabriel Batistuta comparison»։ Sky Sports։ նոյեմբերի 23, 2015։ Վերցված է դեկտեմբերի 20, 2015 
  54. Dafydd Pritchard։ «BBC Sport – Swansea City 0-3 Leicester City»։ BBC Sport 
  55. Daniel Taylor։ «Vardy and Mahrez score to send Chelsea packing and Leicester top again»։ the Guardian 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են