Վագիտանոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հին Հռոմում Վագիտան աստվածությունը բացում է նորածնի բերանը, որպեսզի նա արտասանի իր անվան առաջին վանկը` վա

Վագիտանոս (Vagitanus), հին հռոմեական աստվածություն, որը ներկա է լինում նորածնի առաջին ճչոցի պահին։ Նա պատկերվում էր լացող երեխայի տեսքով։ Անունը թարգմանվում էր որպես «նորածնի ճիչ»: Վագիտանը համարվում էր մարդուն խոսք պարգևող աստվածություն, քանի որ նա էր բացում նորածնի բերանը, որպեսզի նա արտասանի իր անվան առաջին վանկը։