Աննա Ախմատովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Աննա Ախմատովա

Աննա Ախմատովա (ռուսերեն՝ А́нна Андре́евна Ахма́това, ծննդյան ազգանունը՝ Գորենկո, 1889 - 1966), ռուս բանաստեղծուհի։

Ծնվել է Օդեսայի մոտ՝ ինժեներ-մեխանիկի ընտանիքում։ 1907-ին ավարտել է Կիևի գիմնազիան։ Նույն թվին տպվել է նրա առաջին բանաստեղծությունը։ Պետերբուրգում սովորել է Ռաևի Բարձրագույն պատմական-գրական դասընթացներում, 1910-12 թթ. ճանապարհորդել է Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում։

Արդեն առաջին բանաստեղծությունները Ախմատովային բերեցին համառուսական ճանաչում։ Նրա ստեղծագործությունները առավելապես սիրային բնույթ ունեն՝ հագեցած դրամատիզմով, տագնապի, մոտալուտ աղետի սպասումով։

Մահվան, կորստյան, տխրության մոտիվները նրա պոեզիայի մշտական ուղեկիցներն են։

Ախմատովան հոգու նրբին ելևէջների, անցումների, հուզումների ու խռովքների պատկերման մեծ վարպետ է։

Նրա լեզուն ձգտում է պարզության, մոտ է խոսակցականին, միաժամանակ հագեցած իմաստային խտացումներով ու աֆորիզմներով։

Ախմատովայի պոեզիայում կարևոր տեղ են գրավում հայրենիքի, հայրենասիրության թեմաները։ Այս գործերում խոսակցական լեզվաոճին փոխարինելու է գալիս պաթետիկ-հռետորական ոճը, զտված բանաստեղծական բառապաշարը։

Ախմատովան իր ռուս բանաստեղծություններում հենվում է դասական բանաստեղծների՝ Ալեքսանդր Պուշկինի, Բարատինսկու, Ֆեոդոր Տյուտչևի, Նիկոլայ Նեկրասովի, Ալեքսանդր Բլոկի ստեղծագործական փորձի ու ավանդների վրա։ Ամենամեծ ազդեցությունը, սակայն, նրա վրա թողել է Ինոկենտի Անենսկու պոեզիան։[1]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. (1983) 20-րդ դարասկզբի ռուսական բանաստեղծություն։ Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, էջ 513-514։