Աննա Ախմատովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Աննա Ախմատովա

Աննա Ախմատովա (ռուսերեն` А́нна Андре́евна Ахма́това, ծննդյան ազգանունը` Գորենկո, 1889 - 1966), ռուս բանաստեղծուհի։

Ծնվել է Օդեսայի մոտ` ինժեներ-մեխանիկի ընտանիքում։ 1907-ին ավարտել է Կիևի գիմնազիան։ Նույն թվին տպվել է նրա առաջին բանաստեղծությունը։ Պետերբուրգում սովորել է Ռաևի Բարձրագույն պատմական-գրական դասընթացներում, 1910-12 թթ. ճանապարհորդել է Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում։

Արդեն առաջին բանաստեղծությունները Ախմատովային բերեցին համառուսական ճանաչում։ Նրա ստեղծագործությունները առավելապես սիրային բնույթ ունեն` հագեցած դրամատիզմով, տագնապի, մոտալուտ աղետի սպասումով։

Մահվան, կորստյան, տխրության մոտիվները նրա պոեզիայի մշտական ուղեկիցներն են։

Ախմատովան հոգու նրբին ելևէջների, անցումների, հուզումների ու խռովքների պատկերման մեծ վարպետ է։

Նրա լեզուն ձգտում է պարզության, մոտ է խոսակցականին, միաժամանակ հագեցած իմաստային խտացումներով ու աֆորիզմներով։

Ախմատովայի պոեզիայում կարևոր տեղ են գրավում հայրենիքի, հայրենասիրության թեմաները։ Այս գործերում խոսակցական լեզվաոճին փոխարինելու է գալիս պաթետիկ-հռետորական ոճը, զտված բանաստեղծական բառապաշարը։

Ախմատովան իր ռուս բանաստեղծություններում հենվում է դասական բանաստեղծների` Ալեքսանդր Պուշկինի, Բարատինսկու, Ֆեոդոր Տյուտչևի, Նիկոլայ Նեկրասովի, Ալեքսանդր Բլոկի ստեղծագործական փորձի ու ավանդների վրա։ Ամենամեծ ազդեցությունը, սակայն, նրա վրա թողել է Ինոկենտի Անենսկու պոեզիան։[1]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. (1983) 20-րդ դարասկզբի ռուսական բանաստեղծություն։ Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, էջ 513-514։