Աղջկական աղբյուր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox cinema.png
Աղջկական աղբյուր
Jungfrukällan
Virginspring.jpg
Գյուղացին կորցնում է իր դստերը, ինչից հետո վրեժխնդիր է լինում, հետո էլ զղջում
Երկիր Շվեդիա Շվեդիա
Ժանր դրամա
Թվական 1960
Պրեմիերա 1960, փետրվարի 8, Շվեդիա
Լեզու շվեդերեն
Ռեժիսոր Ինգմար Բերգման
Պրոդյուսեր Ինգմար Բերգման, Ալլան Էքելունդ
Սցենարիստ Ուլլա Իսաքսսոն
Դերակատարներ Մաքս ֆոն Սյուդով, Հուննել Լինդբլյում, Բիրգիթթա Փեթթերսոն
Օպերատոր Սվեն Նյուքվիսթ, Ռոլֆ Հալմքվիսթ
Երաժշտություն Էրիկ Նուրդգրեն
Մոնտաժ Օսկար Ռոզանդեր
Կինոընկերություն Svensk Filmindustri (SF)
Տևողություն 89 րոպե
Նախորդ Դեմք
Հաջորդ Սատանու աչք
IMDb ID 0053976

«Աղջկական աղբյուր» {շվեդ.՝ Jungfrukällan), 1960 թվականին նկարահանված, Ինգմար Բերգմանի Շվեդական գեղարվեստական ֆիլմ։ Առաջին պրեմիերան տեղի է ունեցել 1960 թվականի փետրվարի 8-ին, Շվեդիայում։ Բերգմանի արվեստում, սա առանձնակի գործ է, քանի որ այս ֆիլմն արժանացել էր Օսկար մրցանակի՝ լավագույն օտարերկրյա ֆիլմ անվանակարգում։

Սյուժե[խմբագրել]

Անտառային բացատներից մեկում, ապրում է մի գյուղացի ընտանիք. տանտերը՝ Թյորեն, նրա կինը՝ Մերեթան, նրանց դուստրը՝ Կարինը, Թյորեյի դուստրը առաջին ամուսնությունից՝ Ինգերին և մի քանի ծառա։ Խորդ դուստրը՝ Ինգերին, հղի է, անհայտ է թե ումից։ Նա օտար է զգում իրեն ընտանիքում, նրան ստիպում են ավելի շատ աշխատել, քան Կարինին, ուստի Ինգերին չի սիրում իր խորդ քրոջը։ Նա աղոթում է Օդին աստծուն, խնդրելով վերջինիս պատժել Կարինին։ Կարինն էլ իր հերթին, երես առած, թեթևամիտ կույս է։

Կարինին ուղարկում են հարևան գյուղ, որպեսզի նա մոմեր հասցնի եկեղեցի։ Նրա հետ ուղարկում են նաև Ինգերիին։ Անտառում քույրերը հանդիպում են մի մեկուսացված կախարդի։ Ինգերին հասկանում է, որ դա հենց Օդինն է և վախից հետ է ընկնում քրոջից։ Կարինն էլ հանդիպում է երեք աղքատ հովիվների, որոնք եղբայներ են, նրանցից մեկը համր է, մյուսն էլ դեռահաս։ Աղջիկն իր հացը կիսում է հովիվների հետ, ինչից հետո նրանք բռնաբարում ու սպանում են Կարինին։ Ինգերին հետևում է այս ամենին թփերի ետևից, բայց չի համարձակվում խառնվել։ Հետո եղբայրները հանում են աղջկա գեղեցիկ շորերը, վերցնում են բոլոր իրերը, շաղ են տալիս գետնով մոմերը և գնում են այն արահետով, որով եկել էին քույրերը։

Հովիվ եղբայրները գալիս են Թյորեյի տուն։ Նրանք գիշերելու տեղ են խնդրում տանտիրոջից։ Վերջինս նրանց տուն է թողնում, նստեցնում է սեղանի առջև և հետո գիշերելու տեղ տալիս։ Քնից առաջ, եղբայրներից մեկը տանտիրուհուն առաջարկում է գնել, սպանված աղջկա շորերը։ Մերեթան ճանաչում է շորերն ու ողբով հայտնում է այդ լուրը Թյորեյին։ Նրանք ամեն ինչ հասկանում են։ Թյորեն դուրս է գալիս բակ, որտեղ հանդիպում է Ինգերիին։ Նա խոստովանում է ամեն բան և ասում է, որ այդ նա է մեղավոր Կարինի մահվան մեջ։ Տանտերը գնում է փայտահատի ետևից, հետո լողանում է բահնիքում։ Գյուղացին վերցնում է իր մեծ դանակն ու մտնում հովիվների սենյակը։ Հետազոտելով քնած հանցագործների իրերը, Թյորեն ճանաչում է իր դստեր առարկաները։ Հետո նա առանձին կռվում է ավագ եղբայրների հետ ու սպանում նրանց։ Երրորդին՝ երեխային, նա օդ է հանում ու ջարդում է նրա գլուխը պահարանով։

Ընտանիքը գնում է Կարինի մարմինը փնտրելու։ Դեպքի վայրում, Թյորեն ծնկի է իջնում և աղիողորմ հայացքով, դիմում է Աստծոն, մեղադրելով՝ և հանցանքը, և վրեժը։ Նա խոստանում է, որ հենց այստեղ եկեղեցի կկառուցի, մեղքը քավելու համար։ Երբ Կարինի գլուխը բարձրացում են, գետնի միջից առվակ է դուրս գալիս, որը դառնում է մաքուր աղբյուր՝ աղջկական աղբյուր։

Դերակատարներ[խմբագրել]

Դերակատար Դեր
Մաքս ֆոն Սյուդով Թյորե Թյորե
Բիրգիթթա Վալբերգ Մերեթա Մերեթա
Գուննել Լինդբլյում Ինգերի Ինգերի
Բիրգիթթա Փեթթերսոն Կարին Կարին
Աքսել Դյուբերգ նիհար հովիվ նիհար հովիվ
Թոր Իսադել համր հովիվ համր հովիվ
Ալան Էդվալլ աղքատ աղքատ
Օվե Փորաթ տղա տղա

Մրցանակներ[խմբագրել]

  • 1960 թվական.

Կաննի կինոփառատոն.

Օսկար մրցանակ.

  • 1961 թվական

Ոսկե Գլոբուս

  • Սեմյուել Հոլդենի մրցանակ
  • 1962 թվական.

Կինո Ջունպո մրցանակ.

  • լավագույն օտար լեզվով ֆիլմի ռեժիսոր (Ինգմար Բերգման)
  • լավագույն ֆիլմ օտար լեզվով (Ինգմար Բերգման)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]