Ֆեդերիկո դե Մադրասո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆեդերիկո դե Մադրասո
իսպ.՝ Federico de Madrazo
Raimundo de Madrazo - Portrait of Federico de Madrazo Painting - Google Art Project.jpg
Ի ծնեիսպ.՝ Federico de Madrazo y Kuntz
Ծնվել էփետրվարի 9, 1815(1815-02-09)[1][2][3][4][5]
ԾննդավայրՀռոմ, Պապական մարզ[2]
Վախճանվել էհունիսի 10, 1894(1894-06-10)[1][6][3][4][7][5] (79 տարեկանում)
Մահվան վայրՄադրիդ, Իսպանիա
ՔաղաքացիությունԻսպանիա
Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
ԿրթությունՍան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ, դիմանկարիչ
Ոճռոմանտիզմ
Ժանրդիմապատկեր
ՈւսուցիչAlberto Lista? և Ֆրանց Քսավեր Վինտերհալտեր
ԱշակերտներEduardo Soler Llopis?, León Abadías y Santolaria? և Ricardo Villodas y de la Torre?
ՊարգևներՊատվավոր Լեգեոնի շքանշան
Պաշտոնտնօրեն, director of Museo del Prado? և Իսպանիայի սենատի անդամ[8]
ԱնդամակցությունՍան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա
ՀայրԽոսե դե Մադրասո
ԵղբայրԼուիս դե Մեդրասո
ԱմուսինLuisa Garreta y Huerta?
ԶավակներՌայմունդո Մադրասո, Ricardo de Madrazo?, Cecilia de Madrazo? և Luisa de Madrazo y Garreta?
ստորագրություն
Signatur Federico de Madrazo y Kuntz.jpg
Federico de Madrazo y Kuntz Վիքիպահեստում

Ֆեդերիկո դե Մադրասո (իսպ.՝ Federico de Madrazo, փետրվարի 9, 1815(1815-02-09)[1][2][3][4][5], Հռոմ, Պապական մարզ[2] - հունիսի 10, 1894(1894-06-10)[1][6][3][4][7][5], Մադրիդ, Իսպանիա), 19-րդ դարի իսպանացի նկարիչ, դիմանկարիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆեդերիկո դե Մադրասոն ծնվել է Հռոմում, նկարիչ Խոսե դե Մադրասոյի (1781–1859) ընտանիքում։ Նրա առաջին ուսուցիչը եղել է հայրը։ Դեռևս Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում ուսանելու տարիներին ստեղծել է իր առաջին կտավը՝ «Քրիստոսի հայտնությունը» (1829), որը գնել է Իսպանիայի Քրիստինա թագուհին, այնուհետև ստեղծել է «Աքիլեսը վրանում» կտավը։

Չեռնոլիի ճակատամարտը. Գոնսալո Ֆերնանդես դե Կորդովան գտնում է Լուի դ' Արմանյակ Նեմուրի զորքերին

Vista Alegre ընկերության պալատը նկարազարդելիս՝ ստեղծել է մի շարք դիմանկարներ։ 1852 թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղ ուսանել է Ֆրանց Կսավեր Ունտերհալտերի մոտ և ստեղծել է Բարոն Թեյլորի և Դոմինիկ Էնգրի դիմանկարները։ 1837 թվականին նրան հանձնարարվել է ստեղծել կտավ Վերսալյան պալատի համար, և նա նկարել է «Գոդֆրուա Բուլյոնցին հռչակվում է Երուսաղեմի արքա»։ Այնուհետև Ֆեդերիկո դե Մադրասոն մեկնել է Հռոմ, որտեղ ստեղծագործել է տարբեր ժանրերում, ստեղծել է «Maria Christina in the Dress of a Nun by the Bedside of Ferdinand III» (1843), «Իզաբելա թագուհին», «ՄեդինաԿոելի դքսուհին», «Վիլչեսի կոմսուհին» (1845–1847), իսպանացի արիստոկրատների մի շարք դիմանկարներ, որոնց մի մասը 1855 թվականին մասնակցել են ցուցահանդեսի։

1846 թվականին պարգևատրվել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանով։ 1853 թվականի դեկտեմբերի 10-ին դարձել է Գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1873 թվականին Յուլիուս Շնոր ֆոն Կառոլսֆելդի մահից հետո դարձել է ակադեմիայի օտարերկրյա անդամ։ Երեք տարի հետո, երբ հայրը թողել է պաշտոնը, դարձել է Մադրիդի Պրադո թանգարանի տնօրեն, միաժամանակ Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի նախագահ։ Իսպանիայում նա ձեռնարկել է «El Artiste», «El Renacimiento» և «El Semanario pintoresco» գրախոսականների ու ամսագրերի հրատարակչությունը։

Մահացել է Մադրիդում 1894 թվականին։

Եղբայրը՝ Լուիս դե Մեդրասոն, նույնպես նկարիչ է եղել, ով առավել հայտնի է «Սուրբ Սեսիլիայի թաղումը» (1855) կտավով: Ֆեդերիկոյի ամենահայտնի աշակերտներն եբ եղել իր իսկ որդիները՝ Ռայմունդո դե Մադրասո ի Գառետան (1841-1920) և Ռիկարդոն։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119424517 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Manuel Ossorio y Bernard Galería biográfica de artistas españoles del siglo XIMadrid: 1868. — Vol. 2. — P. 3.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Federico de Madrazo y Kuntz
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Benezit Dictionary of Artists — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Real Academia de la Historia Diccionario biográfico españolReal Academia de la Historia, 2011.
  6. 6,0 6,1 6,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  7. 7,0 7,1 7,2 SNAC — 2010.
  8. http://www.senado.es/web/conocersenado/senadohistoria/senado18341923/senadores/fichasenador/index.html?id1=1686

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ricardo Navas Ruiz, El Romanticismo español. Madrid: Cátedra, 1982 (3.ª ed.). José Luis Díez (ed.) Federico de Madrazo y Kuntz (1815-1894) (cat. exp.) Madrid, Museo del Prado, 1994. Редакция журнала. Ф. д-Мадрасо (некролог) // Всемирная иллюстрация: журнал. - 1894. - Т. 52, № 1327. - С. 14.

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.