Օթար Ճիլաձե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օթար Ճիլաձե
վրաց.՝ ოთარ ივანეს ძე ჭილაძე
Ծննդյան անունվրաց.՝ ოთარ ჭილაძე
Ծնվել էմարտի 20, 1933(1933-03-20)
ԾննդավայրՍիղնաղ, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ[1]
Վախճանվել էհոկտեմբերի 1, 2009(2009-10-01)[2][3] (76 տարեկանում)
Վախճանի վայրԹբիլիսի, Վրաստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, սցենարիստ, թարգմանիչ, հրապարակախոս և արձակ
Լեզուվրացերեն
Ազգությունվրացի
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Georgia.svg Վրաստան
ԿրթությունԹբիլիսիի պետական համալսարան
Ուշագրավ աշխատանքներA Man Was Going Down the Road, Everyone That Findeth Me և The Iron Theatre
ՊարգևներՊատվի շքանշան
Otar Chiladze Վիքիպահեստում

Օթար Ճիլաձե (վրացերեն՝ ოთარ ჭილაძე, 1933, մարտի 20 - 2009, հոկտեմբերի 1), վրացի բանաստեղծ։

Ծնվել է Վրաստանի Սիղնաղ քաղաքում։ Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Բանաստեղծական և արձակ բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։ Զբաղվել է թարգմանչական ակտիվ աշխատանքով։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով։

Շոթա Ռուսթավելու, Իլյա Ճավճավաձեի և Ալեքսանդր Կազբեկիի անվան մրցանակների դափնեկիր է։[4]

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1958—1964 թվականներին աշխատել է «Ցիսկարի» /«Արևածագ»/ գրական ամսագրի խմբագրությունում: 1991 թվականից դասախոսել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտում: 1997 թվականին նշանակվել է «Մնաթոբի» ամսագրի գլխավոր խմբագիր: Գրականագետ Ալեքսանդր Էբանոիձեի վկայությամբ՝ 1998 թվականին Օթար Ճիլաձեն ներկայացված է եղել գրականության Նոբելյան մրցանակի[5]:

Անվանի գրողը վախճանվել է 76 տարեկան հասակում, տևական հիվանդությունից հետո: Հուղարկավորվել է Մթածմինդայի պանթեոնում, ուր ամփոփված են Վրաստանի շատ ու շատ նշանավոր զավակների աճյունները:

Օթարի ավագ եղբայրը՝ Թենգիզը, նույնպես գրող է և ճանաչված է ոչ միայն Վրաստանում, այլև հայրենիքի սահմաններից դուրս:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վեպեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Ճանապարհով գնում էր մի մարդ» (վրաց.՝ გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა) (1972)
  • «Ով էլ որ ինձ հանդիպի» (վրաց.՝ ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან) (1976)
  • «Երկաթե թատրոն» (վրաց.՝ რკინის თეატრი) (1981)
  • «Մարտյան աքաղաղ» (վրաց.՝ მარტის მამალი) (1991)
  • «Ավելում» (վրաց.՝ აველუმი) (1995)
  • «Քթոցը» (վրաց.՝ „გოდორი“) (2003)

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակ (1983)
  • Իլիա Ճավճավաձեի անվան մրցանակ (1997)
  • Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացու կոչում
  • «Պատվո շքանշան» (Վրաստան) (1997)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119159465 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. http://web.archive.org/web/20111004201749/http://www.interpressnews.ge/ge/index.php/permalink/111310.html&hd_line=1
  3. SNAC — 2010.
  4. Վրացական ժամանակակից պոեզիա։ Երևան: ՀԳՄ հրատարակչություն։ 2007։ էջ էջ 53 
  5. Александр Эбаноидзе: «Чингиз Айтматов, Отар Чиладзе и Яан Кросс, наши авторы, были номинированы на Нобелевскую премию.»

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]