Վլադիմիր Գիլյարովսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վլադիմիր Գիլյարովսկի
Vladimir Gilyarovsky by Sergey Malyutin.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 26 (դեկտեմբերի 8), 1855
ԾննդավայրՎոլոգդայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էհոկտեմբերի 1, 1935(1935-10-01)[1] (79 տարեկանում)
Վախճանի վայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունգրող, լրագրող, պատմաբան, բանաստեղծ և զինծառայող
Լեզուռուսերեն[1]
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Ժանրերակնարկ և պատմվածք
Գրական ուղղություններռեալիզմ
Гиляровский Владимир автограф.JPG
Vladimir Gilyarovsky Վիքիպահեստում

Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Գիլյասովսկի (ռուս.՝ Владимир Алексеевич Гиляровский, նոյեմբերի 26 (դեկտեմբերի 8), 1855, Վոլոգդայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 1, 1935(1935-10-01)[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, պատմագիր, լրագրող։ Ավելի հայտնի է իր նախահեղափոխական Մոսկվան (Մոսկվան և մոսկվացիները) հիշողությունների մեջ, որը նա առաջին անգամ 1926 թվականին հրապարակեց որպես գիրք։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վլադիմիր Գիլյասովսկին ծնվել է 1855 թվականի նոյեմբերի 26-ին, Ռուսաստանի Վոլոգդա քաղաքում։

Երկար ժամանակ համարում էին, որ Գիլյասովսկին ծնվել է 1853 թվականին, սակայն 2005 թվականին հայտնի է դարձել, որ հենց 1855 թվականն է նշված Սյամա գյուղի եկեղեցական չափողական գրքում, որտեղ կնքել են Վլադիմիրին, ով ծնվել է նոյեմբերի 26-ին և կնքվել նոյեմբերի 29-ին։ Արխիվային տվյալների համաձայն՝ տեղեկատուների և հանրագիտարանների սխալը կարող է պայմանավորված լինել Գիլյարովսկու հրապարակած հոդվածով 1928 թվականին, ինչպես ինքն է ասում, նվիրված իր 75- ամյակին։

1860 թվականին Գիլյարովսկու հայրը կառավարչի պաշտոն է ստացել Վոլոգդայում։ Նրա հայրը ծառայել է ոստիկանությունում[2][3]։

1915 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին գրել է, «Սիբիրյան հրաձիգներ»-ի քայլերթի տեքստը[4]։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Գիլյարովսկին գրել է «Իզվեստիա», «Вечерняя Москва թերթերի, «Прожектор», «Огонёк» ամսագրերի համար։ Լույս են տեսնում նրա, Անգլիական ակումբից՝ «Հեղափոխության թանգարան» (1926 թվական), «Մոսկվան և Մոսկվացիները» (1931 թվական), «Մոսկվացու գրառումներ» (1931 թվական), «Ընկերներ և հանդիպումներ» (1934 թվական) գրքերը։ «Թատրոնի մարդիկ» գիրքը հրատարակվել է միայն Վլադիմիր Գիլյարովսկիի մահից հետո՝ 1941 թվականին։ Ծերունական հասակում Վլադիմիր Գիլյարովսկին համարյա կուրացել էր, բայց շարունակում էր ինքնուրույն գրել։

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2003 թվականին Ռուսաստանի կենտրոնական բանկը թողարկել է տասը հազար արծաթե մետաղադրամներ՝ նորմայում երկու ռուբլի՝ նվիրված Վլադիմիր Գիլյարովսկու ծննդյան 150-ամյակին։ Մետաղադրամի վրա ներկայացված էր նրա կյանքի տարիները՝ 1853-1935:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիլյարովսկիի մասին գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Гура В. В. Жизнь и книги «дяди Гиляя». — Вологда, 1959.
  • Морозов Н. И. Сорок лет с Гиляровским. — М., 1963.
  • Киселёва Е. Г. В. А. Гиляровский и художники. 2-е изд. — Л., 1965.
  • Лобанов В. М. Столешники дяди Гиляя. — М., 1972.
  • Киселева Е. Рассказы о дяде Гиляе. — М., 1983.
  • Есин Б. И. Репортажи В. А. Гиляровского. — М., 1985.
  • Митрофанов А. Гиляровский. — М.: Молодая гвардия, 2008. — (Серия «ЖЗЛ») — С. 336. — ISBN 978-5-235-03076-3