Jump to content

Վիկտոր Ցիգանկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վիկտոր Ցիգանկով
Քաղաքացիությունը  Ուկրաինա
Ծննդյան ամսաթիվ նոյեմբերի 15, 1997(1997-11-15)[1][2] (28 տարեկան)
Ծննդավայր Նագարիա, Acre Subdistrict, Հյուսիսային մարզ, Իսրայել
Հասակ 177 սանտիմետր
Քաշ 69 կգ
Դիրք կիսապաշտպան

Վիկտոր Վիտալիևիչ Ցիգանկով (ուկրաիներեն՝ Віктор Віталійович Циганков,նոյեմբերի 15, 1997(1997-11-15)[1][2], Նագարիա, Acre Subdistrict, Հյուսիսային մարզ, Իսրայել), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, իսպանական «Ժիրոնա» ակումբի և Ուկրաինայի հավաքականի կիսապաշտպան։ Եվրոպայի երկու առաջնությունների մասնակից (2020 և 2024):

Ակումբային կարիերա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ տարիներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1997 թվականի նոյեմբերի 15-ին Իսրայելի Նագարիա քաղաքում ֆուտբոլային դարպասապահ Վիտալի Ցիգանկովի ընտանիքում, որը այդ ժամանակ հանդես էր գալիս այդ երկրի առաջնությունում[3]։ Հոր կարիերան ավարտելուց հետո Ցիգանկովի ընտանիքը վերադարձել է իր հայրենի Վիննիցա, որտեղ սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով, տեղի միջնակարգ դպրոցում: Նա հայտնվել է Նիկոլայ Զագորույկոյի խմբում, որին ժամանակին Ցիգանկով ավագը փաստորեն փոխարինել է «Նիվայի» դարպասում։ Ֆուտբոլիստի հոր խոսքով՝ Զագորույկոյի և երկրորդ մարզիչ Ալեքսանդր Դուսանյուկի շնորհիվ իր որդին ստացել է «քարտ բլանշ կրեատիվների համար», այսինքն՝ մարզիչները նրան չեն սահմանափակել, այլ փորձել են զարգացնել նրա ուժեղ կողմերը: Վիկտորը ձախլիկ էր: Զագորույկոն անընդհատ ստիպում էր նրան աշխատել աջով, և ֆուտբոլիստը ժամանակի ընթացքում սովորել է աշխատել աջով գրեթե նույնքան վստահ, որքան ձախով[4]։

2010 թվականի նոյեմբերին Իվան Տերլեցկին Ցիգանկովին հրավիրել է Կիևի «Դինամոյի» ակադեմիա, զուգահեռաբար խաղացողով հետաքրքրվում էր Դոնեցկի «Շախտյորը», բայց Վիկտորը որոշել է մեկնել մայրաքաղաք[4]։ Դինամոյի ակադեմիայում կարողացել է խաղալ Պավել Կիկոտիի, Անդրեյ Բիբայի, Յուրի Եսկինի և Ալեքսեյ Դրոցենկոյի ղեկավարությամբ։ Տեղափոխվելով «սպիտակ-կապույտ» ճամբար՝ «հարձակվողների տակ» դիրքից տեղափոխվել է հարձակման աջ եզր։ 2012/13 մրցաշրջանում Ցիգանկովի դուբլը երրորդ տեղի համար պայքարում դինամոյականներին բերել է Ուկրաինայի մանկապատանեկան ֆուտբոլային լիգայի 17 տարեկանների առաջնության բրոնզե մեդալ: 2013 թվականին Մոսկվայում կայացած «Սպարտակի» գավաթի Մ-17 մրցաշարում «Դինամոյի» ֆուտբոլիստները խաղացել են «Բարսելոնայի», «Տոտենհեմի», «Սելտիկի», «Բենֆիկայի» և «Սպարտակի» դպրոցների հասակակիցների դեմ: Չնայած կիևցիների ձախողմանը և վերջին տեղին, մրցաշարի լավագույն կիսապաշտպանի մրցանակը բաժին է հասել Ցիգանկովին[5]։ Երբ սկսել է առանձնանալ իր հասակակիցների ֆոնին, ակադեմիայի տնօրեն Ալեքսանդր Իշչենկոյի առաջարկությամբ որոշվել է նրան մեկ տարով մեծ խումբ տեղափոխել[4]։ Ցիգանկովը հնարավորություն է ստացել հասնել ավելի ուժեղ տղաների, առաջադիմել։ Այսպիսով, Ցիգանկովն ավարտել է 1996 թվականին ծնված երեխաներով, չնայած ինքն ծնվել էր 1997 թվականին։ Ավարտելով Դինամոյի ակադեմիան՝ կրկին առաջ է ընկել իր թիմակիցներից՝ ընդգրկվելով ոչ թե մինչև 19 տարեկանների թիմում, այլ անմիջապես Վալենտին Բելկևիչի «սպիտակ-կապույտների» երիտասարդական կազմում[3]։

2014 թվականի ամռանը 16 տարեկանում հիմնական թիմի հետ մեկնել է Ավստրիա՝ առաջին ուսումնամարզական հավաքին: Այնտեղ նորամուտն է նշել ակումբի գլխավոր թիմում՝ անցկացնելով ավստրիական «Շվաց» ակումբի դեմ խաղի երկրորդ խաղակեսը[6], իսկ «Սկենդերբեուի» դեմ հերթական ստուգողական խաղում աչքի է ընկել խփած գոլով[7]։ Նույն 2014 թվականին ֆուտբոլային «footclub.com.ua» ինտերնետ պորտալ ընդգրկել է «մինչև 20 տարեկան ուկրաինացի ֆուտբոլիստների թոփ-10-ում»։ Այս պորտալի սյունակագիր Նիկիտա Շմելևը նշել է, որ «1990-ականների կեսերին Սերգեյ Ռեբրովից ինչ-որ բան կա Ցիգանկովի ոճով»[8]։

2015/16 մրցաշրջանում Մ-19 թիմի կազմում հանդես է եկել «դինամոյականների» համար ՈՒԵՖԱ-ի պատանեկան առաջին լիգայում: Օգնել է առաջին խաղում հաղթել խմբի հիմնական մրցակցին՝ «Պորտուին», ինչպես նաև տնային գոլ է խփել Թել Ավիվի «Մաքքաբիի» հետ վերջին խաղում, որը հաղթանակ է բերել կիևցիներին և դուրս եկել փլեյ-օֆֆ:

«Դինամո» Կիև

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիկտոր Ցիգանկովը «Դինամոյի» կազմում (Կիև) 2016 թվականին

2016 թվականի օգոստոսի 14-ին 18 տարեկանում նորամուտն է նշել «Դինամոյի» առաջին թիմում՝ Կամենսկի «Ստալի» դեմ Պրեմիեր լիգայի խաղում։ Խաղադաշտ է դուրս եկել 77-րդ րոպեին Արտյոմ Գրոմովի փոխարեն՝ «ստալևարների» օգտին 1:0 հաշվի ժամանակ և օգնել թիմին կամային հաղթանակ տոնել՝ 2:1 հաշվով[9]։ Խաղից հետո «Դինամոյի» գլխավոր մարզիչ Սերգեյ Ռեբրովն ասել է, որ Ցիգանկովն ուժեղացրել է խաղը[10]։ Ֆուտբոլիստը նորամուտն է նշել Չեմպիոնների լիգայում նույն թվականի սեպտեմբերի 13-ին՝ «Նապոլիի» հետ խաղում։ Խաղից հետո տված հարցազրույցում Սերգեյ Ռեբրովը նշել է երիտասարդ ֆուտբոլիստի հասուն խաղը, ինչպես նաև նրա անմիջական մասնակցությունը նեապոլցիների դարպասը խփած գոլին[11]։ Այս մրցաշարում արդեն հաջորդ խաղում թուրքական «Բեշիքթաշի» դեմ խփել է առաջին գոլը եվրոգավաթներում՝ այդպիսով օգնելով «Դինամոյին» ոչ-ոքի խաղալ: Պրեմիեր լիգայում առաջին գոլն է խփել Դոնեցկի «Օլիմպիկը»՝ դառնալով 6-րդը «Դինամոյի» պատանի ռմբարկուների ցուցակում Ուկրաինայի առաջնություններում[12]։ «Դինամոյի» պատմության ամենաերիտասարդ հեթ-տրիկի հեղինակն է։ 19 տարեկանում երեք գնդակ է խփել Լվովի «Կարպատների» դարպասը[13]։

2018/19 մրցաշրջանում անցկացրել է 31 հանդիպում՝ իր հաշվին գրանցելով 18 գոլ և 11 գոլային փոխանցում:

2021 թվականի սեպտեմբերի 18-ին «Ալեքսանդրիայի» հետ խաղում ակումբային մակարդակով խփել է իր հոբելյանական՝ 80-րդ գոլը բոլոր մրցաշարերում՝ բարձրանալով Ուկրաինայի անկախությունից ի վեր «Դինամոյի» լավագույն ռմբարկուների ցուցակում 7-րդ հորիզոնական՝ այդ ցուցանիշով շրջանցելով Վիկտոր Լեոնենկային (79 գոլ)[14]։ 2021 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Չեմպիոնների լիգայի խմբային փուլի 2-րդ տուրի «Բավարիայի» դեմ խաղը «Դինամոյի» կազմում 200-րդն էր բոլոր մրցաշարերում, այդ թվում՝ 50-րդը եվրագավաթներում[15][16]։

«Ժիրոնա»

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2023 թվականի հունվարին տեղափոխվել է իսպանական «Ժիրոնա»՝ պայմանագիր կնքելով մինչև 2027 թվականի հունիսի վերջը[17]։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է մոտ 5 միլիոն եվրո, ընդ որում Կիևյան ակումբը պահպանել է ֆուտբոլիստի իրավունքների 50 տոկոսը նրա հետագա վաճառքից[18]։

2023 թվականի փետրվարի 5-ին «Վալենսիայի» դեմ խաղում նորամուտն է նշել Լա Լիգայում (1:0)[19]։ Փետրվարի 17-ին «Ալմերիայի» դեմ խաղում կատարել է գոլային փոխանցում և աչքի ընկել Լա Լիգայում մեկնարկային գոլով (6:2)[20]։ Փետրվարի 26-ին «Աթլետիկ Բիլբաոյի» դեմ խաղում խաղադաշտ է դուրս եկել հիմնական կազմում և գոլային փոխանցում է կատարել Ալյոշա Գարսիային, ինչով օգնել է թիմին բացել հաղթական խաղի հաշիվը (1:3)[21]։ Մարտի 18-ին դուբլի հեղինակ է դարձել «Ռայո Վալեկանոյի» հետ խաղում (2:2) և դարձել առաջին ուկրաինացի ֆուտբոլիստը, որին հաջողվել է երկու գոլ խփել Իսպանիայի առաջնության բարձրագույն դիվիզիոնի խաղում[22]։ 2022/23 մրցաշրջանում «Սպիտակ-կարմիրների» կազմում մասնակցել է 19 հանդիպման, որոնցում դարձել է 3 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ[23]։

2023/24 մրցաշրջանում առաջին գնդակը խփել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ «Գրանադայի» դեմ 5-րդ տուրի խաղում (2:4)՝ աչքի ընկնելով հանդիպման 22-րդ րոպեին[24]։ 2023 թվականի նոյեմբերի 4-ին «Օսասունայի» հետ խաղում (2:4) գոլով աչքի է ընկել Ուկրաինայի հավաքականի խաղընկեր Արտյոմ Դովբիկի փոխանցումից հետո[25]։ 2023/24 մրցաշրջանում 30 խաղում ավարտել է 8 գոլ և 7 գոլային փոխանցում ցուցանիշով, իսկ «Ժիրոնան» Լա լիգայում գրավել է սենսացիոն 3-րդ հորիզոնականը:

Կարիերա հավաքականում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2012 թվականից հանդես է եկել Ուկրաինայի պատանեկան հավաքականներում։ 2012 թվականին Բաննիկովի 16-ամյա ուկրաինացիների համար հաղթական հուշամրցաշարում տարիքով ամենաերիտասարդն էր, իսկ ըստ խաղի, ըստ «Ֆուտբոլային ակումբ» պորտալի՝ ամենահասունը[8]։ Մ-17 հավաքականի կազմում գոլի հեղինակ է դարձել Գերմանիայի իր հասակակիցների նկատմամբ Եվրո-2013-ի ընտրական փուլի էլիտ ռաունդում, երբ «դեղին-կապույտները», խաղալով տասը հոգով, կարողացել են նվաճել Եվրոպայի ուղեգիր: Բուն մրցաշարում ուկրաինացիները Ցիգանկովի հետ չեն կարողացել դուրս գալ խմբից։ Երկու տարի անց Ուկրաինայի մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում Ցիգանկովը դուրս է եկել Եվրոպայի 2015 թվականի առաջնության եզրափակիչ փուլ, որտեղ անցկացրել է 3 հանդիպում, իսկ ուկրաինացիները կրկին զբաղեցրել են վերջին տեղը խմբում և դուրս չեն եկել փլեյ-օֆֆ[3]։ 2016 թվականի ամռանը 18 տարեկանում նորամուտն է նշել Ուկրաինայի երիտասարդական հավաքականում[26]։

2016 թվականի հոկտեմբերին Ուկրաինայի ազգային հավաքականի մարզիչ Անդրեյ Շևչենկոն հրավիրել էր մասնակցելու 2018 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի Թուրքիայի և Կոսովոյի հետ խաղերին[27], սակայն հավաքականի ճամբար ժամանելուց հետո հայտացուցակում վնասվածքով փոխարինվել է Ալեքսանդր Կարավաևով[28]։ Հավաքականի կազմում նորամուտն է նշել 2016 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ֆինլանդիայի հավաքականի դեմ նրա հաջորդ խաղում, որն անցկացվել է Օդեսայում։

2019 թվականի մարտի 25-ին Լյուքսեմբուրգի հավաքականի դեմ Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնության ընտրական փուլի խաղում խփել է մեկնարկային գոլ։ 2019 թվականի հունիսի 7-ին դուբլ է ձևակերպել Սերբիայի հավաքականի դարպասը։

2021 թվականի հունիսի 1-ին Ուկրաինայի հավաքականի պաշտոնական հայտացուցակում ընդգրկվել է գլխավոր մարզիչ Անդրեյ Շևչենկոն՝ 2020 թվականի Եվրոպայի առաջնության խաղերին մասնակցելու համար[29]։ Մրցաշարում մասնակցել է Ուկրաինայի հավաքականի 4 հանդիպման, որը հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ:

Եվրոպայի 2024 թվականի առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում աչքի է ընկել 3 գոլով՝ դառնալով թիմի լավագույն ռմբարկուն։

Խաղերի վիճակագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակումբային վիճակագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միջազգային վիճակագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Հավաքական Մրցաշրջան Ընկերական Պաշտոնական Ընդամենը
Խաղեր Գոլեր Խաղեր Գոլեր Խաղեր Գոլեր
Ուկրաինա Ուկրաինա
2016 101020
2017 100010
2018 404080
2019 207393
2020 213152
2021 2190110
2022 007171
Ընդամենը կարիերայի ընթացքում 122315437

Հանդիպումներ հավաքականում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ընդհանուր՝ 43 խաղ/7 գոլ /4 փոխանցում, 22 հաղթանակ, 10 ոչ-ոքի, 10 պարտություն:

Ձեռքբերումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թիմային

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
«Դինամո» (Կիև)
  • Ուկրաինայի չեմպիոն՝ 2020/21
  • Ուկրաինայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (4)՝ 2016/17, 2017/18, 2018/19, 2019/20
  • Ուկրաինայի գավաթի գավաթակիր (2)՝ 2019/20, 2020/21
  • Ուկրաինայի սուպերգավաթակիր (3)՝ 2018, 2019, 2020

Անձնական

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Ուկրաինայի տարվա ֆուտբոլիստ՝ 2018
  • Ուկրաինայի «Ոսկե տաղանդ» մրցանակի դափնեկիր (3)՝ 2016, 2017, 2018
  • Ուկրաինայի առաջնության տարվա ֆուտբոլիստ՝ 2020[30]
  • Ուկրաինայի Պրեմիեր լիգայի ամսվա խաղացող (4)՝ դեկտեմբեր 2017[31], մարտ 2018[32], դեկտեմբեր 2018[33], ապրիլ 2019[34]
  • Սերգեյ Ռեբրովի ռմբարկուական ակումբի անդամ՝ 77 գոլ
  • Օլեգ Բլոխինի ռմբարկուական ակումբի անդամ՝ 115 գոլ

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կինը Ռոման Պրոկոպովիչն է, որի հետ ֆուտբոլիստն ամուսնացել է 2022 թվականի հունիսի 26-ին։ 2023 թվականի մարտի 23-ին ծնվել է որդին[35]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
  2. 1 2 As (իսպ.) — Madrid: PRISA, 1967. — ISSN 1888-6671
  3. 1 2 3 «Информация об игроке» (ռուսերեն). Официальный сайт ФК «Динамо» Киев. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  4. 1 2 3 «Карт-бланш на креатив и миф, который хотелось бы развеять» (ռուսերեն). footclub.com.ua. 2016-09-27. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  5. ↑ «Виктор Цыганков: обойдя Ренату Санчеша». Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-03-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  6. ↑ «Контрольный матч. "Динамо" - СК "Швац" (Австрия) 2:0» (ռուսերեն). Официальный сайт ФК "Динамо" (Киев). 2014-06-26. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  7. ↑ Տեսանյութը ՅուԹյուբում
  8. 1 2 «ТОП-10 украинских футболистов моложе 20 лет» (ռուսերեն). footclub.com.ua. 2014.02.08. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  9. ↑ «Ліга Парі-Матч. 4 тур. Матч № 20 14.08.2016» (ուկրաիներեն). Офіційний сайті Української Прем'єр-ліги. 2016-08-14. Արխիվացված է օրիգինալից 2017-03-14-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  10. ↑ «Ребров: "В первом тайме были проблемы, как преодолеть оборону"» (ռուսերեն). football.ua. 2014-08-15. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  11. ↑ «Ребров: «Цыганков свой шанс использовал»» (ռուսերեն). footclub.com.ua. 2016-09-13. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  12. ↑ «Цыганков — 6-й в списке юных бомбардиров Динамо в ЧУ» (ռուսերեն). goldtalant.com.ua. 2016-09-25. Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-02-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  13. ↑ «Цыганков побил рекорд «Динамо», который держался 50 лет - Футбол - Tribuna.com». Tribuna.com (ռուսերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2017-07-30-ին. Վերցված է 2017-07-30-ին.
  14. ↑ «Восьмий десяток динамівських голів Віктора Циганкова» (ուկրաիներեն). Официальный сайт УПЛ. 2021-09-19. Արխիվացված օրիգինալից 2022-01-26-ին. Վերցված է 2021-09-23-ին.
  15. ↑ «200-й матч Виктора Цыганкова» (ռուսերեն). Официальный сайт «Динамо» (Киев). 2021-09-30. Արխիվացված օրիգինալից 2021-10-04-ին. Վերցված է 2021-10-04-ին.
  16. ↑ ««Бавария» - «Динамо»: числа и факты» (ռուսերեն). Официальный сайт «Динамо» (Киев). 2021-09-30. Արխիվացված օրիգինալից 2021-10-04-ին. Վերցված է 2021-10-04-ին.
  17. ↑ «Viktor Tsygankov, nou jugador del Girona». gironafc.cat (իսպաներեն). 2023-01-17. Արխիվացված օրիգինալից 2023-01-20-ին. Վերցված է 2023-01-17-ին.
  18. ↑ «ОФІЦІЙНО. Циганков пішов із Динамо до Жирони». sport.ua (ուկրաիներեն). 2023-01-17. Արխիվացված օրիգինալից 2023-01-17-ին. Վերցված է 2023-01-17-ին.
  19. ↑ Дебют Цыганкова
  20. ↑ Дебютные гол и ассист украинца за Жирону
  21. ↑ «Цыганков сделал ассист во втором подряд матче». Արխիվացված օրիգինալից 2023-02-28-ին. Վերցված է 2023-02-28-ին.
  22. ↑ «Цыганков стал первым украинцем, сделавшим дубль в Ла Лиге». Արխիվացված օրիգինալից 2023-03-18-ին. Վերցված է 2023-03-18-ին.
  23. ↑ «Жирона не збирається відпускати Циганкова влітку». Արխիվացված օրիգինալից 2023-10-29-ին. Վերցված է 2023-06-13-ին.
  24. ↑ «Цыганков забил блестящий гол». Արխիվացված օրիգինալից 2023-11-17-ին. Վերցված է 2023-11-17-ին.
  25. ↑ «Циганков та Довбик оформили два голи та асист». Արխիվացված օրիգինալից 2023-11-17-ին. Վերցված է 2023-11-17-ին.
  26. ↑ «Головко: «В сборную нужно ехать немного с другим настроением»». Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-01-ին. Վերցված է 2016-10-02-ին.
  27. ↑ «Сборная Украины: А.Шевченко и Цыганков получили дебютные вызовы». Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-09-ին. Վերցված է 2016-10-07-ին.
  28. ↑ «Вместо Цыганкова в сборную Украины вызван Караваев». Արխիվացված օրիգինալից 2016-10-06-ին. Վերցված է 2016-10-07-ին.
  29. ↑ «ОФІЦІЙНО. АНДРІЙ ШЕВЧЕНКО ОГОЛОСИВ ЗАЯВКУ ЗБІРНОЇ УКРАЇНИ НА ЄВРО-2020». uaf.ua (ուկրաիներեն). Украинская ассоциация футбола. 2021-06-01. Արխիվացված օրիգինալից 2021-06-03-ին. Վերցված է 2021-06-03-ին.
  30. ↑ «Виктор Цыганков — лучший футболист Премьер-лиги в 2020 году!». Команда №1 (ռուսերեն). 2020-12-29. Վերցված է 2024-04-21-ին.
  31. ↑ «Хто стане топ-футболістом листопада?». Արխիվացված է օրիգինալից 29 листопада 2018-ին. Վերցված է 29 листопада 2018-ին.
  32. ↑ «Архівована копія». Արխիվացված է օրիգինալից 15 квітня 2018-ին. Վերցված է 20 серпня 2018-ին.
  33. ↑ «Віктор Циганков — найкращий гравець Чемпіонату УПЛ у грудні!». upl.ua. Արխիվացված է օրիգինալից 19 грудня 2018-ին. Վերցված է 19 грудня 2018-ին.
  34. ↑ «Віктор Циганков — найкращий гравець квітня в Чемпіонаті УПЛ!». upl.ua. Արխիվացված է օրիգինալից 11 травня 2019-ին. Վերցված է 28 травня 2019-ին.
  35. ↑ «У Циганкова народився син». ua.tribuna.com (ուկրաիներեն). 2023-03-24. Արխիվացված օրիգինալից 2023-05-21-ին. Վերցված է 2023-05-21-ին.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վիկտոր Ցիգանկով» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Վիկտոր_Ցիգանկով&oldid=10650913» էջից