Վերա Գլագոլևա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վերա Գլագոլևա
ռուս.՝ Вера Витальевна Глаголева
Глаголева Вера Михайловна (1976).jpg
Ծնվել էհունվարի 31, 1956(1956-01-31)[1]
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
Մահացել էօգոստոսի 16, 2017(2017-08-16)[2] (61 տարեկանում)
Մահվան վայրԲադեն-Բադեն, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտությունթատրոնի դերասանուհի, կինոդերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, կինոպրոդյուսեր և դերասանուհի
Ամուսին(ներ)Ռոդիոն Նահապետով
Երեխա(ներ)Աննա Նահապետովա
Պարգևներ և մրցանակներՌուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ և ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ
IMDbID 0321687
Commons-logo.svg Վերա Գլագոլևա՝ Վիքիպահեստ

Վերա Վիտալևնա Գլագոլևա (ռուս.՝ Вера Витальевна Глаголева, հունվարի 31, 1956(1956-01-31)[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 16, 2017(2017-08-16)[2], Բադեն-Բադեն, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (1995)[3], Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2011)[4]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վերա Գլագոլևան ծնվել է 1956 թվականի հունվարի 31-ին Մոսկվայում, ֆիզիկայի ու կենսաբանության ուսուցիչ[5][6] Վիտալի Պավլովիչ Գլագոլևի (1930-2007)[7] և տարրական դասարանների ուսուցչուհի Գալինա Նաումովնա Գլագոլևայի (1929-2010)[8] ընտանիքում: 1962 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Իզմայլովո[5]: 1962 թվականից մինչև 1966 թվականը Վերա Գլագոլևան ապրել է ԳԴՀ-ում[6], որտեղ ապագա դերասանուհու ծնողներն աշխատում էին ռուսական դպրոցում որպես ուսուցիչ[9]:

Պատանեկան տարիքում Վերա Գլագոլևան զբաղվել է նետաձգությամբ, դարձել սպորտի վարպետ, հանդես է եկել Մոսկվայի պատանեկան հավաքականի կազմում:

Կինոյում Վերա Գլագոլևան առաջին անգամ նկարահանվել է դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 1974 թվականին: «Մոսֆիլմում» նրան նկատել է «Դեպի աշխարհի ծայրը...» (ռուս.՝ На край света) ֆիլմի օպերատորը[9]: Վերան համաձայնել է փորձել դերը Վոլոդյայի դերակատարի հետ, արագ սովորել է տեքստը և իրեն պահել շատ բնական: Ֆիլմի ռեժիսոր Ռոդիոն Նահապետովն աղջկա անկաշկանդությունը բացատրել է նրանով, որ նա չի ձգտել դառնալ դերասանուհի, այդ պատճառով էլ չի հուզվել[10]: Վերա Գլագոլևան ինքն ասում է, թե իրեն անմիջապես առաջարկել են դերը, այդ պատճառով էլ ինքը համոզված է եղել, որ ինքը միակ թեկնածուն է, ու չի անհանգստացել ընտրվելու վերաբերյալ[9]: Իրականում Սիմայի դերը կատարելու համար հաստատվել էր այլ դերասանուհի, սակայն Ռոդիոն Նահապետովը պնդել է, որ ֆիլմում նկարահանվի Գլագոլևան[9]:

Շուտով Վերա Գլագոլևան ամուսնացել է Ռոդիոն Նահապետովի հետ և նկարահանվել նրա «Թշնամիներ», «Մի՛ կրակեք սպիտակ կարապների վրա», «Քո մասին» ֆիլմերում:

1977 թվականին Վերա Գլագոլևան հրավիրվել է նկարահանվելու ռեժիսոր Անատոլի Էֆրոսի «Հինգշաբթի օրը ու էլ երբեք» (ռուս.՝ «В четверг и больше никогда») ֆիլմում: Ոչ պրոֆեսիոնալ դերասանուհու խաղն այնպիսի տպավորություն է թողել Էֆրոսի վրա, որ նա Գլագոլևային հրավիրել է Մալայա Բրոննայայի իր թատրոն: Նահապետովի պնդմամբ Գլագոլևան հրաժարվել է այդ առաջարկից[9], սակայն հետագայում ասել է, թե զղջում է, որ չի կարողացել Էֆրոսից սովորել այն ամենը, ինչ կարող էր[9]:

Այդպես էլ չստանալով դերասանական կրթություն՝ Վերա Գլագոլևան նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում: Նրա դերասանական յուրօրինակ տիպը՝ նուրբ քնարականությունն ու թաքնված ուժը, «հոգեբանական ժեստի» ճշգրտությունը, ոչ սովորական արտաքինը շատ պահանջված էին 1970-ական և 1980-ական թվականներին[11]:

1989 թվականին Նահապետովը մեկնել է աշխատելու ԱՄՆ-ում, որտեղ սկսել է համատեղ կյանք վարել պրոդյուսեր Նատալյա Շլյապնիկոֆի հետ՝ դրանով իսկ վերջ դնելով Գլագոլևայի հետ իրենց ամուսնությանը:

1990 թվականին Վերա Գլագոլևան կատարել է իր նորամուտը որպես կինոռեժիսոր՝ Սվետլանա Գրուդովիչի սցենարի հիման վրա նկարահանելով «Կոտրված լույս» (ռուս.՝ «Сломанный свет») ֆիլմը դերասանների մասին, որոնք Խորհրդային Միության անկումից հետո չեն կարողանում աշխատանք գտնել:

1991 թվականին Օդեսայի կինոփառատոնում Վերա Գլագոլևան ծանոթացել է գործարար Կիրիլ Շուբսկու հետ, որին նա խնդրել էր ֆինանսապես աջակցել ֆիլմի նկարահանմանը: Շուբսկին մերժել է, սակայն նրանք շարունակել են հանդիպել, իսկ հետագայում ամուսնացել են[9]:

2005 թվականին թողարկվել է «Պատվեր» ֆիլմը, որն արժանացել է «Меридианы Тихого» (ռուս.՝ «Pacific Meridian») կինոփառատոնի հանդիսատեսի համարկրանք մրցանակի:

Ռեժիսորի հաջորդ աշխատանքը՝ «Սատանայի անիվ» (2006) ֆիլմը, արժանացել է Սմոլենսկում անցկացված «Ոսկե փյունիկ» համառուսաստանյան I կինոփառատոնի գրան պրիի: 2010 թվականին Վերա Գլագոլևան նկարահանել է «Մեկ պատերազմ» (ռուս.՝ «Одна война») ֆիլմը, որ պատմում է այն կանանց ծանր ճակատագրի մասին, ովքեր երեխա են ունեցել գերմանացի զավթիչներին: Ֆիլմը մրցանակների է արժանացել ավելի քան 30 միջազգային կինոփառատոններում[12]: 2014 թվականին Վերա Գլագոլևան Իվան Տուրգենևի «Մեկ ամիս գյուղում» (ռուս.՝ «Месяц в деревне») պիեսի հիման վրա նկարահանել է «Երկու կին» (ռուս.՝ «Две женщины») ֆիլմը, որի գլխավոր դերերից մեկում հանդես է գալիս Ռեյֆ Ֆայնսը:

Վերա Գլագոլևան խաղացել է «Ռուսական ռուլետկա: Կանացի տարբերակ» (ռուս.՝ «Русская рулетка. Женский вариант»), «Էմիգրանտի դիրքը» (ռուս.՝ «Поза эмигранта», Լեոնիդ Տրուշկինի անտիռեպրիզը Անտոն Չեխովի թատրոնում) անտիռեպրիզային ներկայացումներում[11]:

2017 թվականի մարտի 9-ին Վերա Գլագոլևան սկսել է նկարահանվել «Կավե փոս» (ռուս.՝ «Глиняная яма») ֆիլմում[13]:

Վերա Գլագոլևան մահացել է 2017 թվականի օգոստոսի 16-ին ԱՄՆ-ում[14][15] ստամոքսի քաղցկեղից[16]: Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը[17]:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Առաջին ամուսին՝ դերասան և ռեժիսոր Ռոդիոն Նահապետով,
    • Դուստր՝ Աննա Նահապետովա (ծնվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 14-ին), բալետի պարուհի և դերասանուհի, պարում է Մեծ թատրոնում և նկարահանվում կինոյում: Մանկության տարիներին մոր՝ Վերա Գլագոլևայի հետ միասին նկարահանվել է «Կիրակնօրյա հայր» ֆիլմում՝ կատարելով Գլագոլևայի հերոսուհու դստեր դերը: Նկարահանվել է նաև «С ног на голову», «Ռուսները հրեշտակների քաղաքում» և «Կարապի լճի գաղտնիքը» կինոնկարներում, ինչպես նաև Վերա Գլագոլևայի «Մեկ պատերազմ» ֆիլմում: 2006 թվականին ամուսնացել է Մեծ թատրոնի արտիստ Եգոր Սիմաչյովի հետ, սակայն մի քանի տարի անց բաժանվել է,
      • Թոռ՝ Պոլինա Սիմաչյովա (ծնվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 24-ին[5]),
    • Դուստր՝ Մարիա Նահապետովա (ծնվել է 1980 թվականի հունիսի 28-ին), ամուսնացել է և տեղափոխվել ԱՄՆ, որտեղ սովորել է համակարգչային գրաֆիկա: Ամուսնալուծվել է, ապա 2007 թվականին ամուսնացել Մոսկվայում: 2007 թվականին նկարահանվել է հոր «Վարակում» ֆիլմում,
      • Թոռներ՝ Կիրիլ (ծնվել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 19-ին[5]) և Միրոն (2012),
  • Երկրորդ ամուսին՝ Կիրիլ Շուբսկի (ծնվել է 1964 թվականի հունվարի 21-ին[18]), բիզնեսմեն,

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դերասան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Հայերեն անվանում Բնօրինակ անվանում Դեր
1975 ֆ Դեպի աշխարհի ծայրը На край света Սիմա
1977 ֆ Հինգշաբթի օրը ու էլ երբեք В четверг и больше никогда Վարյա
1977 ֆ Թշնամիներ Враги Նադյա
1978 ֆ Կասկածելի Подозрительный Կատյա Առնաուտ
1980 ֆ Մի՛ կրակեք սպիտակ կարապների վրա Не стреляйте в белых лебедей Նոնա Յուրևնա
1981 ֆ Քո մասին О тебе երգող աղջիկ
1981 ֆ Звездопад Ժենկա
1983 ֆ Տորպեդակիրներ Торпедоносцы Շուրա
1984 ֆ Ներիր մեզ, առաջին սեր Прости нас, первая любовь Լենա
1984 ֆ Պրեֆերանս ուրբաթ օրերին Преферанс по пятницам Զինա
1984 ֆ Հետքով գնացողը Идущий следом ուսուցչուհի
1985 ֆ Ամուսնանալ կապիտանի հետ Выйти замуж за капитана Ելենա Ժուրավլյովա
1985 ֆ Դիպուկահարներ Снайперы Ռոզա Կովալյովա
1985 ֆ Անկեղծորեն Ձեր... Искренне Ваш... Եկատերինա Կորնեևա
1985 ֆ Ինչ-որ մեկը պարտավոր է... Кто-то должен… Սելյանինի կինը
1985 ֆ Կիրակնօրյա հայր Воскресный папа Լենա
1986 ֆ Հովանոց նորապսակների համար Зонтик для новобрачных Զոյա
1986 ֆ Երկնքից իջածները Сошедшие с небес Մաշա Կովալյովա
1986 ֆ Покушение на ГОЭЛРО Կատյա Ցարյովա
1987 ֆ Նիկոլայ Բատիգինի օրերն ու տարիները Дни и годы Николая Батыгина Կատերինա
1987 ֆ Առանց արևի Без солнца Լիզա
1988 ֆ Այս... երեք ճիշտ քարտեզները... Эти… три верные карты… Լիզա
1988 ֆ Эсперанса Թամարա Օլխովսկայա
1989 ֆ Оно
1989 ֆ Կանայք, ում բախտը բերել է Женщины, которым повезло Վերա Բոգլյուկ
1989 ֆ Սոֆյա Պետրովնա Софья Петровна Նատաշա
1990 ֆ Կոտրված լույս Сломанный свет Օլգա
1990 ֆ Կարճ խաղ Короткая игра Նադյա
1991 ֆ Կիրակիի ու շաբաթի միջև Между воскресеньем и субботой Տոմա
1992 ֆ Ոստրեներ Լոզանից Устрицы из Лозанны Ժենյա
1992 ֆ Դատավճիռը կատարողը Исполнитель приговора Վալերիա
1993 ֆ Ես ինքս Я сама Նադյա
1993 ֆ Հարցերի գիշեր Ночь вопросов Կատյա Կլիմենկո
1997 ֆ Խեղճ Սաշան Бедная Саша Օլգա Վասիլևնա
-1998 ս Սպասասրահ Зал ожидания Մարիա Սեմյոնովա
1998-2002 ս Ինքնակոչներ Самозванцы Տատյանա
1999 ֆ Կանանց նեղացնել խորհուրդ չի տրվում Женщин обижать не рекомендуется Վերա Կիրիլովա
2000 ֆ Մարոսեյկա, 12 Маросейка, 12 Օլգա Կալինինա
2000 ֆ Տանգո երկու ձայն համար Танго на два голоса
2000 ֆ Պուշկին և Դանտես Пушкин и Дантес իշխանուհի Վյազեմսկայա
2001 ֆ Ժառանգորդուհիներ Наследницы Վերա
2003 ֆ Ուրիշ կին, ուրիշ տղամարդ... Другая женщина, другой мужчина… Նինա
-2003 ս Կղզի առանց սիրո Остров без любви Տատյանա Պետրովնա / Նադեժդա Վասիլևնա
2003 ֆ С ног на голову Լենա
2005 ս Ժառանգորդուհիներ 2 Наследницы-2 Վերա
2008 ֆ Կինը ցանկանում է իմանալ Женщина желает знать Եվգենյա Շաբլինսկայա
2008 ֆ Сайд-степ Մաշա
2008-2009 ս Ամուսնական մատանի Обручальное кольцо Վերա Լապինա

Ռեժիսոր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1990 – Կոտրված լույս (ռուս.՝ Сломанный свет)
  • 2005 – Պատվեր (ռուս.՝ Заказ)
  • 2006 – Սատանայի անիվ (ռուս.՝ Чёртово колесо)
  • 2009 – Մեկ պատերազմ (ռուս.՝ Одна война)
  • 2013 – Պատահական ծանոթներ (ռուս.՝ Случайные знакомые)
  • 2014 – Երկու կին (ռուս.՝ Две женщины)

Սցենարիստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2005 – Պատվեր (ռուս.՝ Заказ)
  • 2014 – Երկու կին (ռուս.՝ Две женщины)

Պրոդյուսեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2009 – Մեկ պատերազմ (ռուս.՝ Одна война)
  • 2014 – Երկու կին (ռուս.՝ Две женщины)

Հեռուստատեսությունում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մասնակցել է «Վերջին հերոսը-3» («Последний герой»-3) ռեալիթի շոուին:
  • Մասնակցել է Ֆորտ Բոյար խաղին:
  • Եղել է ՈՒՀԱ ժյուրիի անդամ սկսած 2008 թվականի Բարձրագույն լիգայի կիսաեզրափակիչ խաղերից:

Ճանաչում և պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի կոչման շնորհման ժամանակ, 31 հոկտեմբերի, 2011 թվական
  • 1986 թվականի լավագույն դերասանուհի ըստ «Советский экран» ամսագրի հարցման («Ամուսնանալ կապիտանի հետ»)
  • Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ (1995)[3] – արվեստի բնագավառում ունեցած ներդրման համար
  • Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (2011)[4] – կինեմատոգրաֆիական արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ ներդրման համար
  • Մոսկվա քաղաքի մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում «Կինոարվեստ» անվանակարգում(2016) – «Երկու կին» գեղարվեստական ֆիլմի ստեղծման և հայրենական կինեմատոգրաֆիայի զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման համար[20]
«Պատվեր» ֆիլմի համար
  • 2005 – Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան երկրների 3-րդ միջազգային կինոփառատոն, «Меридианы Тихого» տարածաշրջան (Վլադիվոստոկ) – Հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ
«Սատանայի անիվ» ֆիլմի համար
  • 2008 – Դերասան-ռեժիսորների «Ոսկե փյունիկ» համառուսական I կինոփառատոն (Սմոլենսկ) – գլխավոր մրցանակ
«Մեկ պատերազմ» ֆիլմի համար
  • Հեռուստատեսային ֆիլմերի 50-րդ միջազգային կինոփառատոն Մոնտե Կառլոյում (Մոնակո) – «Ոսկե հավերժահարս» մրցանակ ռեժիսուրայի համար[21]
  • «Պատուհան դեպի Եվրոպա» 17-րդ կինոփառատոն (Վիբորգ) – «Արծաթե նավակ» մրցանակ
  • «Մոսկովյան պրեմիերա» կինոփառատոն – Գրան պրի
  • «Ոսկե փյունիկ» III կինոփառատոն (Սմոլենսկ) – Գրան պրի
  • «Ոսկե մինբար» 5-րդ միջազգային կինոփառատոն (Կազան) – Գրան պրի «Ոսկե մինբար»
  • Կահիրեի 29-րդ միջազգային կինոփառատոն – Յուսուֆ Ժահինի անվան ժյուրիի հատուկ մրցանակ «Ֆիլմի գեղարվեստական արժանիքների համար»
  • Ռուսական կինոյի 17-րդ փառատոն Օնֆլյորում (Ֆրանսիա) – Գրան պրի և հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ
  • «Սոֆիա ֆիլմ ֆեստ» 14-րդ միջազգային կինոփառատոն (Բուլղարիա) – Գրան պրի
  • «Виват кино России!» 14-րդ փառատոն (Սանկտ Պետերբուրգ) – Գրան պրի
  • Լիմոժի 7-րդ միջազգային կինոփառատոն (Ֆրանսիա) – Գրան պրի
  • այլն մրցանակներ
«Երկու կին» ֆիլմի համար
  • Կինոյի և թատրոնի «Ամուրյան աշուն» XII փառատոն (Բլագովեշչենսկ) – Գրան պրի[22]
  • Դերասան-ռեժիսորների «Ոսկե Փյունիկ» VII համառուսական կինոփառատոն (Ամոլենսկ) – գլխավոր մրցանակ «Ադամանդե Փյունիկ»[23]
  • «Պատմական կինոն և ժամանակակից աշխարհը» «Ուգրա» II միջազգային փառատոն (Կալուգա)[24] – Գրան պրի և մրցանակ լավագույն ռեժիսուրայի համար

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 2,2 http://www.mk.ru/social/2017/08/16/umerla-aktrisa-vera-glagoleva.html
  3. 3,0 3,1 Указ Президента РФ от 28.12.1995 № 1325
  4. 4,0 4,1 УКАЗ Президента РФ от 21.03.2011 N 336
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Вера Глаголева: на Патриаршие зимой приеду уже с внуками // 1 ноября 2008
  6. 6,0 6,1 Актриса и кинорежиссёр Вера Глаголева
  7. Вера Глаголева похоронила отца
  8. Надгробный памятник Г. Н. Глаголевой на Востряковском еврейском кладбище
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 Лариса Максимова Легкое дыхание // Gala Биография. — 2010. — № 03.
  10. Родион Нахапетов Влюблённый // Октябрь : журнал. — 1999. — № 2.
  11. 11,0 11,1 «Вера Витальевна Глаголева. Биографическая справка»։ РИА Новости։ 31 января 2011։ Վերցված է 2016-01-30 
  12. «Вера Глаголева: Моё время - начало XX века»։ Российская газета։ 4 сентября 2014։ Վերցված է 2014-10-06 
  13. «Вера Глаголева посвятила последнее интервью своему новому фильму»։ Известия։ 16 августа 2017։ Վերցված է 2017-08-16 
  14. Умерла актриса Вера Глаголева // Лента.ру, 16.08.2017
  15. Умерла актриса Вера Глаголева // РБК, 16.08.2017
  16. Веру Глаголеву съел рак желудка // dni.ru, 17 августа 2017
  17. Актрису Веру Глаголеву похоронят в России // РИА Новости, 17 августа 2017
  18. Вера Витальевна Глаголева — Страшно думать, что предательство повторится
  19. Младшая дочь Веры Глаголевой и Александр Овечкин впервые стали родителями // vokrug.tv, 18 августа 2018
  20. Вера Глаголева стала лауреатом премии Москвы в области литературы и искусства // Газета.ru, 20 июля 2016
  21. «Фильм «Одна война» Веры Глаголевой получил приз Международного фестиваля в Монте-Карло»։ NEWSru.com։ 11 июня 2010։ Վերցված է 2014-10-08 
  22. «Дантес промахнулся. На фестивале «Амурская осень» победил фильм Веры Глаголевой «Две женщины»»։ Российская газета։ 15 сентября 2014։ Վերցված է 2014-09-20 
  23. ««Две женщины» Веры Глаголевой получил главный приз кинофестиваля «Золотой Феникс»»։ Kinote։ 15 сентября 2014։ Վերցված է 2014-09-26 
  24. Գրան պրի II Международного фестиваля «Угра» получила драма «Две женщины», созданная при поддержке Фонда кино.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]