Վավերագրական գրականություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Վավերագրական գրականություն, գրականության ինքնուրույն տեսակ, որի օբյեկտիվ հիմքն ու առարկան փաստերի, փաստաթղթերի, իրական դեմքերի ու դեպքերի ճշմարտապատում աշխարհն է։ Վավերագրական գրականությունը ակունքներով ու զարգացման ուղիներով կապվում է գիտության, արվեստի, փիլյան, հրապարակախոսության, սոցիոլոգիայի և հոգևոր գործունեության այլ ոլորտների հետ։ Համաշխարհային գրկ․ հարուստ է Վավերագրական գրականության տարատեսակներով՝ քաղաքական, փիլ-հրապարակախոսական պամֆլետ ու ֆելիետոն (Կ․ Մարքս, Ֆ․ Էնգելս, Պ․ Լաֆարգ, Հ․ Հայնե, Վ․ Ի․ Լենին, Մ․ Գորկի), հուշագրություններ, օրագրեր, ճամփորդական նոթեր (Դոնկուր եղբայրներ, Ա․ Պոլշկին, Լ․ Տոլստոյ, Մարիետա Շահինյան), ակնարկներ՝ բարքագրական ակնարկ, ակնարկ-էսսե, գրական դիմանկար (Բալզակ, Հ․ Հայնե, Գ․ Մոպասան, Կ․ Պաուաոովսկի, Կ․ Ֆեդին)։ Սովետական գրականությունում լայն տարածում է ստացել հատկապես պրոբլեմային ակնարկը (Մաքսիմ Գորկի, Մարիետա Շահինյան, Ե․ Գորոշ, Բ․ Օվել-Կին)։ Հայ գրականությունը նույնպես հարուստ է Վավերագրական գրականությամբ հին տարեգրություններից, վարքագրություններից, ճամփորդական նոթերից մինչե գրականության դասական ու ժամանակակից շրջաններին բնորոշ վավերագրությունները՝ օրագիր, հուշագրություն, ինքնակենսագրական վեպ, պատմվածք, ակնարկ, ֆելիետոն, պամֆլետ, գրական դիմանկար։ Վավերագրական գրականության օրինակներ են թողել Մեսրոպ Թաղիադյանը, Խաչատուր Աբովյանը, Րաֆֆին, Միքայել Նալբանդյանը, Հակոբ Պարոնյանը, Պերճ Պռոշյանը, Ղազարոս Աղայանը, Ալեքսանդր Շիրվանզադեն, Ավետիք Իսահակյանը, Ստեփան Զորյանը, Դերենիկ Դեմիրճյանը, Նայիրի Զարյանը, Հրաչյա Քոչարը և ուրիշներ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 298 CC-BY-SA-icon-80x15.png