Սուկառնո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սուկառնո
Presiden Sukarno.jpg
Ծնվել է հունիսի 6, 1901(1901-06-06)[1][2][3]
Ծննդավայր Սուրաբայա, Ճավա, Ինդոնեզիա[4]
Մահացել է հունիսի 21, 1970(1970-06-21)[4][1][2] (69 տարեկանում)
Մահվան վայր Ջակարտա, Ինդոնեզիա[4]
Քաղաքացիություն Հոլանդական Օստ Ինդիա
Flag of Indonesia.svg Ինդոնեզիա
Կրոն իսլամ
Կրթություն Q31204378?
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ
Ամուսին Fatmawati, Inggit Garnasih, Dewi Sukarno, Haryati, Siti Oetari և Yurike Sanger
Ծնողներ մայր՝ Ida Ayu Nyoman Rai
Զբաղեցրած պաշտոններ President of Indonesia և Prime Minister of Indonesia
Քաղաքական կուսակցություն Indonesian National Party
Պարգևներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան National Hero of Indonesia[5] Միջազգային Լենինի խաղաղության մրցանակ Grand Cross of the Order of the Condor of the Andes Գեորգի Դիմիտրովի շքանշան Doctor honoris causa of Sofia University և Grand Cross Special Class of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
Երեխաներ Rachmawati Soekarnoputri, Sukmawati Soekarnoputri, Guruh Sukarnoputra, Guntur Soekarnoputra, Kartika Sari Dewi Soekarno և Megawati Sukarnoputri
Ստորագրություն
Sukarno Signature.svg
Sukarno Վիքիպահեստում

Սուկառնո (ինդոն.՝ Sukarno, հունիսի 6, 1901(1901-06-06)[1][2][3], Սուրաբայա, Ճավա, Ինդոնեզիա[4] - հունիսի 21, 1970(1970-06-21)[4][1][2], Ջակարտա, Ինդոնեզիա[4]), ինդոնեզացի պետական և հասարակական գործիչ։ Ինդոնեզիայի Ազգային կուսակցության (1927) հիմնադիրներից, Ինդոնեզիայի նախագահը 1945-1967 թվականներից։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1920-1940-ական թթ․ պայքարել է հոլանդական գաղութարարների դեմ, որի համար երկու անգամ (1929-1931, 1933-1942) ազատազրկվել է։ Իր աշխատություններում ձևակերպել է, այսպես կոչված, մարխաենիզմի գաղափարները (մանրբուրժուական սոցիալիզմի ինդոնեզական տարատեսակը)։ 1945 թվականի օգոստոսի 17-ին ինդոնեզական ժողովրդի անունից հռչակել է երկրի անկախությունը և Ինդոնեզիայի Հանրապետության ստեղծումը, դարձել նրա առաջին նախագահը։ Եղել է Բանդունգի կոնֆերանսի նախաձեռնողներից։ 1950-ական թթ․ վերջին ամրապնդել է անձնական իշխանությունը։ 1963 թվականին ստացել է «հեղափոխության մեծ առաջնորդ» տիտղոսը, նշանակվել ցմահ նախագահ։1965 թվականի սեպտեմբերից, երբ իշխանության գլուխ է անցել աջ զինվորական խմբավորումը, Սուկառնոի ազդեցությունը թուլացել է։ 1967 թվականի փետրվարի 20-ին Սուկառնոն պրեզիդենտական լիազորությունները պաշտոնապես հանձնել է Սախարաոյին։

«ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» լենինյան մրցանակի շքանշանակիր է (1960

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 189 CC-BY-SA-icon-80x15.png