Պաոլո Նուտինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Պաոլո Նուտինի
Paolo Nutini-2019.jpg
Ծնվել է հունվարի 9, 1987({{padleft:1987|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[1] (31 տարեկան)
Փեյսլի, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն[1]
Երկիր Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն[2]
Ժանրեր փոփ երաժշտություն և բլյուզ[3]
Մասնագիտություն հեղինակ-կատարող, երգիչ և կիթառահար
Գործիքներ կիթառ
Լեյբլ Atlantic Records
Կայք paolonutini.com
web.archive.org/web/20060719163406/http://www.eveningtimes.co.uk/lo/features/7023916.html
web.archive.org/web/20071016082151/http://barganews.com/daily/2006/08/15/paolo-nutini-concert/
web.archive.org/web/20080927160927/http://www.stv.tv/out/showArticle.jsp?source=opencms&articleId=%2Fout%2Fmusic%2Flatestnews%2FExclusive_Paolo_Nutini_interview%2F

Պաոլո Նուտինի (անգլ.՝ Paolo Giovanni Nutini, հունվարի 9, 1987({{padleft:1987|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[1], Փեյսլի, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն[1]), շոտլանդացի երգիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նրան հաջողություն բերեցին վիդեոտեսահոլովակ «Jenny Don't Be Hasty»-ը և New Shoes կոչվող օրհներգը՝ կոշիկների ապաքինող հատկությունների մասին[4]։ Նուտինիի ընտանիքի արդեն չորս սերունդ ապրում էր Շոտլանդիայում: Նրանք արտագաղթել Իտալիայից Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Պաոլոյի ապուպապը Պեյսլիում բացեց էժան ձկան խանութ, որն այժմ պատկանում է իր ծնողներին։ Պաոլոյի երաժշտական կրթության սկիզբը դրել է նրա պապը, ով ծանոթացրեց նրան շոտլանդական ժողովրդական և այլ ոճերի երգերի հետ։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նուտինին առաջին անգամ սկսել է երգել դպրոցի երգչախմբում, որտեղ ուսուցիչներից մեկը միանգամից նկատեց նրա տաղանդը։

16 տարեկանում Նուտինին road-մենեջերի, վերնաշապիկներ վաճառողի և բեմում աջակցողի դերում շրջագայության մեկնեց իր մի խումբ ընկերների հետ։ Այնուհետև Պաուլոն թողեց Գլազգոյի դպրոցը և տեղափոխվեց Լոնդոն, որտեղ սկսեց պարբերաբար ելույթներ ունենալ ակումբներում։ Նրան նկատեցին և Պաոլոն 18 տարեկանում պայմանագիր կնքեց Ատալանտիկ Ռեքորդսի հետ և սկսեց իր դեբյուտային ալբոմի ձայնագրությունը հայտնի պրոդյուսեր Քեն Նելսոնի հետ: Վերջինս աշխատել է Coldplay-ի, Ռայ Լա Մոնտաժնեի և Բադլի Դրաուն Բոյի հետ։ Նրանց աշխատանքի արդյունքում ստացվեց դեբյուտային ալբոմը՝ These Streets-ը[5],որը իր՝ Պեյսլիյից Լոնդոն ժամանելու տպավորությունների արդյունքն է։

Aquote1.png Ըստ էության իմ ալբոմը ինքնակենսագրական ճամփորդություն է, հուշատետր, եթե ուզում եք, վերջին երեք տարիների:
- Նուտինի
Aquote2.png


Հուլիսին լույս տեսավ առաջին սինգլը՝ «Last Request»-ը, և բրիտանական աղյուսակներում անմիջապես գրավեց հիգներորդ տեղը։ Երրորդ տեղին արժանացավ դեբյուտային ալբոմը՝ These Streets-ը՝ ստանալով ոսկյա ալբոմի կարգավիճակ ընդամենը երկու շաբաթում, իսկ վերջերս դարձավ պլատինե: Ի լրումն այս հաջողության՝ ալբոմը ստացել է գովաբանական ակնարկներ քննադատներից։ «Uncut (magazine)» ամսագիրը[6] հինգ աստղից նրան գնահատեց չորս, «The Observer»-ը նկատել է Պաոլոյի՝ մեղեդային ու նուրբ երգել գրելու տաղանդը, իսկ ամերիկյան «Rolling Stone»-ը ընդգրկել է նրան 2006 թվականի լավագույն տասը նոր արվեստագետների ցանկում։

Պաոլոն զարմացնում էր այնպիսի գերաստղերի, ինչպիսիք են Պաուլ Վելլերը և Ռոլլինգ Սթոնսը, ինչպես նաև հաջողությամբ ներկայացել է «Top of the Pops» և «Later with Jools Holland» հեռուստաշոուներում։ Հուլիսին տեղի է ունեցել նրա ելույթըMontreux Jazz Festival փառատոնի բեմերից մեկում այնպիսի հանրաճանաչ դեմքերի հետ,ինչպիսիք են՝ Սոլոմոն Բուռքը, Ռոբերտ Բլանտը և Քիդ Ռոքը։ Պաոլոյի կուռքերից մեկը՝ սոուլ երաժշտության լեգենդներից Ben E. King-ը, այնքան տպավորված էր նրա տաղանդով, որ նրան բեմ հրավիրեց՝ միասին կատարելու։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]