Մեթյու Առնոլդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Մեթյու Առնոլդ
Matthew Arnold - Project Gutenberg eText 16745.jpg
Ծնվել է դեկտեմբերի 24, 1822({{padleft:1822|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:24|2|0}})
Ծննդավայր Լեյլհեմ, Սյուրեյ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն
Վախճանվել է ապրիլի 15, 1888({{padleft:1888|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1] (65 տարեկանում)
Վախճանի վայր Լիվերպուլ, Լիվերպուլ, Մերսիսայդ, Հյուսիսարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն
Մասնագիտություն բանաստեղծ, գրող, գրական քննադատ և համալսարանի պրոֆեսոր
Լեզու անգլերեն[2]
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Կրթություն Բալիոլ քոլեջ և Ռագբի դպրոց
Ուշագրավ աշխատանքներ The Scholar-Gypsy, Thyrsis, Dover Beach, Tristram and Iseult, To Marguerite: Continued, Sohrab and Rustum, Balder Dead, On Translating Homer և Մշակույթ և անիշխանություն
Անդամակցություն Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
Matthew Arnold Վիքիպահեստում

Մեթյու Առնոլդ (անգլ.՝ Matthew Arnold, դեկտեմբերի 24, 1822({{padleft:1822|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:24|2|0}}), Լեյլհեմ, Սյուրեյ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - ապրիլի 15, 1888({{padleft:1888|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1], Լիվերպուլ, Լիվերպուլ, Մերսիսայդ, Հյուսիսարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի բանաստեղծ և արվեստի տեսաբան։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իր ստեղծագործություններում խստորեն քննադատել է «Վիկտորիական հասարակության ծաղկման» առասպելը։ 1849-ին հրապարակել է «Մոլորված խրախճանասերը» բանաստեղծությունների առաջին գիրքը 1852 թվականին՝ «Էմպեդոկլեսը էանայի վրա», 1867 թվականին՝ «Նոր պոեմներ» ժողովածուները։ Որպես քննադատ հանդես է եկել «Մշակույթ և անարխիա» (1869), «Գրականություն և դոգմա» (1873) էսսեներով, որոնցում բուրժուական քաղքենիական մտածողության պրոզաիզմին հակադրել է գեղեցկության, ճշմարտության, բարության գաղափարներով ներթափանցված գրականության դաստիարակչական բարձր նպատակը։

Հիմնական աշխատություններն են ՝ «Քննադատական էսսեներ» (1865-1888), «Մշակույթ և անիշխանություն» (1869), «Գրականություն և դոգմա» (1873)։ Կրթության ու մշակույթի տարածման մեջ տեսել է արդարության հիմքի վրա հասարակական հարաբերությունների վերակառուցման ուղին։[3]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb12031515q
  3. Ռընե Ուելլեք, Օսթին Ուորրեն (2008). Գրականության տեսություն. Երևան: Սարգիս Խաչենց. էջ էջ 468. 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 144 CC-BY-SA-icon-80x15.png