Մարիա Մայերովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մարիա Մայերովա
MajerovaMarie1923.jpg
Ծննդյան անունչեխ․՝ Marie Bartošová
Ծնվել էփետրվարի 1, 1882(1882-02-01)[1][2][3][4][5][6]
ԾննդավայրՈւվալի, Պրահայի արևելք[1]
Վախճանվել էհունվարի 16, 1967(1967-01-16)[2][7][3][4][5][6] (84 տարեկանում)
Վախճանի վայրՊրահա, Չեխոսլովակիա[7][6]
Մասնագիտությունգրող, լրագրող, գիտաֆանտաստիկ գրող և թարգմանիչ
Լեզուռուսերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն և չեխերեն[2]
ՔաղաքացիությունՉեխոսլովակիա
Ավստրո-Հունգարիա
Ուշագրավ աշխատանքներQ41318290? և Siréna?
ԿուսակցությունՉեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցություն և Չեխական սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն
Պարգևներժողովրդական արտիստ Հանրապետության շքանշան Կլեմենտ Գոտվալդի շքանշան Աշխատանքի շքանշան Կլեմենտ Քոտվալդի պետական մրցանակ Czech State Award for Literature? և honorary citizen of Kladno?
ԱմուսինՅոզեֆ Ստիվին և Slavoboj Tusar?
Marie Majerová Վիքիպահեստում

Մարիա Մայերովա (Majerova, փետրվարի 1, 1882(1882-02-01)[1][2][3][4][5][6], Ուվալի, Պրահայի արևելք[1] - հունվարի 16, 1967(1967-01-16)[2][7][3][4][5][6], Պրահա, Չեխոսլովակիա[7][6]), չեխ գրող։ Չեխոսլովակիայի ժողովրդական արվեստագետ (1947)։ ՉԿԿ անդամ 1917 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1906-1907 թվականներին եղել է Սորբոնի համալսարանի ազատ ունկնդիր։ Առաջին ստեղծագործություններում («Կուսություն», 1907, վեպ, պատմվածքների ժողովածուներ) արտահայտել է բողոք ընդդեմ կապիտալիստական հասարակարգի։ Հետագա գործերում բացահայտել է 1905-1907 թվականների ռուս, հեղափոխությունից հետո Եվրոպայի լարված. իրադրությունը («Հանրապետության հրապարակը», 1914), պատկերել է առաջին համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունները, չեխ ժողովրդի պայքարն անկախության համար («Աշխարհներից լավագույնը», 1923), տվել է պրոլետարական ընտանիքի ողբերգական ճակատագիրն ու բանվոր մարդու հոգեկան աշխարհը («Բալլադ հանքափորի», 1938)։ Հիշատակելի է Մայերովաի «Շչակ» (1935) հերոսապատումը, որտեղ ներկայացված է Չեխոսլովակիայի բանվորական շարժման զարգացումը XIX դարի կեսից մինչև Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխությունը։ Չեխոսլովակիայի ազատագրումից հետո Մայերովան եղել է սոցիալիստական հայրենիքի կառուցման գործուն մասնակիցը։ Նրա վիպակների ու պատմվածքների ժողովածուներում («Կայծակի ուղին», 1951, «Վայրի Արևմուտք», 1954), ակնարկների գրքերում («Արծաթից դրվագված աղջիկներ», 1964) արտահայտված է նոր մարդու հոգևոր աճը։ ԽՍՀՄ-ի մասին բազմաթիվ ակնարկներն ամփոփված են «Հաղթական երթ» (1953) գրքում։ Հայտնի է նաև որպես մանկագիր։ Մայերովան չեխ գրականության մեջ սոցիալիստական ռեալիզմի հիմնադիրներից է։ Գոտվալդի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր է (1955

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 200 CC-BY-SA-icon-80x15.png