Մայքլ Քանինգհեմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մայքլ Քանինգհեմ
Michael Cunningham JB by David Shankbone.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 6, 1952(1952-11-06)[1][2][3][…] (68 տարեկան)
ԾննդավայրՑինցինատի, Օհայո, ԱՄՆ
Մասնագիտությունգրող, սցենարիստ, վիպասան, համալսարանի պրոֆեսոր և բանաստեղծ
Լեզուանգլերեն[4]
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ
ԿրթությունՍտենֆորդի համալսարան և Այովայի համալսարան
Ժանրերսիրավեպ
ԱնդամակցությունԱրվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
ԱշխատավայրԲրուքլինի քոլեջ
ՊարգևներԳուգենհայմի կրթաթոշակ և Lambda Literary Award?
Կայքmichaelcunninghamwriter.com
Michael Cunningham Վիքիպահեստում

Մայքլ Քանինգհեմ (անգլ.՝ Michael Cunningham, նոյեմբերի 6, 1952(1952-11-06)[1][2][3][…], Ցինցինատի, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի արձակագիր և մանկավարժ: 1999 թվականին արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մայքլ Քանինգհեմը ծնվել է 1951 թվականի նոյեմբերի 6-ին Օհայո նահանգի Ցինցինատի քաղաքում: Ապագա գրողի մանկությունն անցել է Կալիֆոռնիայի Փասադենա քաղաքում: 1975 թվականին Քանինգհեմը Սթենֆորդի համալսարանում ստացում է անգլիական գրականության բակալավրի աստիճան, իսկ հինգ տարի անց ավարտում է Այովայի համալսարանի մագիստրատուրան։

Տպագրվել սկսել է 1970-ականների վերջերից. նրա պատմվածքները հայտնվում են ամերիկյան ճանաչված գրական պարբերականների էջերում («The New Yorker», «Atlantic Monthly», «Paris Review»): 1989 թվականին Քանինգհեմի «Սպիտակ հրեշտակ» («White Angel») պատմվածը, որը հետագայում դարձավ «Աշխարհի ծայրում գտնվող տունը» վեպի գլուխներից, ընդգրկվեց ամենամյա ամերիկյան լավագույն պատմվածքների ժողովածուում:

1990 թվականին հրատարակվում է նրա առաջին ճանաչված վեպը՝ «Աշխարհի ծայրում գտնվող տունը» («A Home At the End Of the World»): 2004 թվականին վեպն էկրանավորեց Մայքլ Մայերը: Ֆիլմում գլխավոր դերակատարը Քոլին Ֆարելն է:

Երկրորդ վեպը՝ «Միս ու արյուն» («Flesh and Blood», 1995), ընտանեկան սագա է ԱՄՆ տարագրության մասին: Այս վեպում գրողի ուշադրությանն են արժանանում ինքնաորոնումը, այլընտրանքային մշակույթը, ավանդական ընտանիքի կազմաքանդումը, համասեռամոլությունը և այլն:

Երրորդ և ամենահայտնի վեպը՝ «Ժամերը» լույս է տեսնում 1998 թվականին: Գրքի երեք հերոսուհիներից մեկը հենց Վիրջինիա Վուլֆն է` 1923 թվականին իր վեպը շարադրելիս, մյուսը 1990-ականների վերջին Նյու Յորքում բնակվող Կլարիսա Վոնն է, որի մականունը Վիրջինիա Վուլֆի հերոսուհու անունն է (միսսիս Դելոուեյ), իսկ երրորդ կինը 1949 թվականին Լոս Անջելեսում ապրող Լորա Բրաունն է, որը կարդում է «Միսսիս Դելոուեյ» վեպը: «Ժամերը» Վիրջինիա Վուլֆի «Միսսիս Դելոուեյ» վեպի նախնական անվանումն է: Վեպը հայերեն է թարգմանվել և հրատարակվել 2020 թվականին[5]: 2002 թվականին բիտանացի կինոռեժիսոր Սթիվեն Դոլդրին հաջողությամբ էկրանավորեց համանուն ֆիլմը, որում գլխավոր դերակատարներն էին Նիկոլ Քիդմանը («Օսկար»), Ջուլիան Մուրը, Մերիլ Սթրիփը: Քանինգհեմը ֆիլմում հայտնվում է մի էպիզոդիկ դրվագում:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  3. 3,0 3,1 https://www.noosfere.org/livres/auteur.asp?numauteur=-38392 (фр.) — 1999.
  4. Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  5. Մայքլ Քանինգհեմ, Ժամերը, Ե., «Դարակ», 2020: Թարգմանեց և ծանոթագրեց Սևակ Ղազարյանը: