Հարություն Բոյախչյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հարություն Բոյախչյան
Ծնվել էնոյեմբերի 15, 1907(1907-11-15)[1]
Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էմարտի 18, 1990(1990-03-18)[1] (82 տարեկան)
Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունհամաճարակաբան, անասնաբույժ և ուսուցիչ
Հաստատություն(ներ)Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ
Ալմա մատերԵրևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ (1935)
Կոչումպրոֆեսոր
Գիտական աստիճանանասնաբուժական գիտությունների դոկտոր (1954)
ՊարգևներՀայկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ

Հարություն Բարեղամի Բոյախչյան (նոյեմբերի 15, 1907(1907-11-15)[1], Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 18, 1990(1990-03-18)[1], Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ անասնաբույժ, համաճարակաբան։ Անասնաբուժական գիտությունների դոկտոր (1954), պրոֆեսոր (1954)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1964)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հարություն Բոյախչյանը ծնվել է 1907 թվականի նոյեմբերի 15-ին, Վաղարշապատ քաղաքում։ 1935 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1938-1984 թվականներին եղել է ԵԱԱԻ կենդանիների համաճարակաբանության ամբիոնի վարիչ, 1984-1989 թվականներին՝ ԵԱԱԻ կենդանիների համաճարակաբանության ամբիոնի խորհրդատու[2]։

Մշակել է սիբիրախտի, բրուցելոզի, պաստերելոզի, լեպտոսպիրոզի ժամանակ գյուղատնտեսական կենդանիների աերոզոլային ու համալիր իմունացման գործնական մեթոդներ։

Մահացել է 1990 թվականի մարտի 18-ին, Երևանում։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գյուղատնտեսական կենդանիների սիբիրախտը և պայքարը նրա դեմ։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետհրատ, 1950[3]։
  • Գյուղատնտեսական կենդանիների դաբաղը։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետհրատ, 1950[4]։
  • Գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունները և նրանց պրոֆիլակտիկան։ (Զոոտեխնիկական դասընթացների ձեռնարկ գյուղատնտեսական 2-րդ կարգի վարպետներ պատրաստելու համար), Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարություն, Երևան, Հայպետհրատ, 1951[5]։
  • Գյուղատնտեսական կենդանիների ծաղիկ հիվանդությունը և պայքարը նրա դեմ։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետհրատ, 1951[6]։
  • Գյուղատնտեսական կենդանիների բրուցելոյզը և պայքարը նրա դեմ։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետհրատ, 1954[7]։
  • Գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների պրոֆիլակտիկան։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետհրատ, 1955[8]։
  • Անասնաբուժակի ուղեցույց։ Գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների մասին, Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետհրատ, 1959[9]։
  • Խոշոր և մանր եղջերավոր անասունների ինֆեկցիոն հիվանդությունները, Երևան, 1961 (համահեղինակ)[10]։
  • Էպիզոոտոլոգիա և միկրոբիոլոգիա։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետուսմանկհրատ, 1962[11]։
  • Սիբիրախտը և նրա դեմ պայքարի փորձը Հայաստանում։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, Հայպետգյուղհրատ , 1962[12]։
  • Անասնաբուժական ախտահանություն։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Տեր-Հովհաննեսովա Օլգա Գերասիմի, Երևան, «Հայաստան», 1965[13]։
  • Անասնաբույժի ուղեցույց։ (Վարակիչ հիվանդություններ), Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Երևան, «Հայաստան», 1966[14]։
  • Մոնոմիցինը և նրա օգտագործումն անասնաբուժական պրակտիկայում։ Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Գյուղատնտեսության գիտա-տեխնիկական ընկերության ռեսպուբլիկական վարչություն, Երևան, «Հայաստան», 1966[15]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 http://am.hayazg.info/index.php?curid=1156
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 232։
  3. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1950)։ Գյուղատնտեսական կենդանիների սիբիրախտը և պայքարը նրա դեմ։ Երևան: Հայպետհրատ 
  4. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1950)։ Գյուղատնտեսական կենդանիների դաբաղը։ Երևան: Հայպետհրատ 
  5. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1951)։ Գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունները և նրանց պրոֆիլակտիկան։ Զոոտեխնիկական դասընթացների ձեռնարկ գյուղատնտեսական 2-րդ կարգի վարպետներ պատրաստելու համար։ Եռամյա ագրոզոոտեխնիկական կուրսեր։ ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարություն, Գյուղատնտեսական պրոպագանդայի բաժին։ Երևան: Հայպետհրատ 
  6. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1951)։ Գյուղատնտեսական կենդանիների ծաղիկ հիվանդությունը և պայքարը նրա դեմ։ Կոլխոզնիկի հանրամատչելի գրադարան։ Երևան: Հայպետհրատ 
  7. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1954)։ Գյուղատնտեսական կենդանիների բրուցելոյզը և պայքարը նրա դեմ։ Երևան: Հայպետհրատ 
  8. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1955)։ Գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների պրոֆիլակտիկան։ Երևան: Հայպետհրատ 
  9. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1959)։ Անասնաբուժակի ուղեցույց։ Գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների մասին։ Երևան: Հայպետհրատ 
  10. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Աղաբաբյան Միհրան Միքայելի, eds. (1961)։ Խոշոր և մանր եղջերավոր անասունների ինֆեկցիոն հիվանդությունները։ Երևան: Հայպետհրատ 
  11. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1962)։ Էպիզոոտոլոգիա և միկրոբիոլոգիա (1-ին հրատ ed.)։ Երևան: Հայպետուսմանկհրատ 
  12. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1962)։ Սիբիրախտը և նրա դեմ պայքարի փորձը Հայաստանում։ Երևան: Հայպետգյուղհրատ 
  13. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի, Տեր-Հովհաննեսովա Օլգա Գերասիմի (1965)։ Անասնաբուժական ախտահանություն։ Երևան: Հայաստան 
  14. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1966)։ Անասնաբույժի ուղեցույց։ Վարակիչ հիվանդ.։ Երևան: Հայաստան 
  15. Բոյախչյան Հարություն Բարեղամի (1966)։ Մոնոմիցինը և նրա օգտագործումն անասնաբուժական պրակտիկայում։ Գյուղատնտեսության գիտա-տեխնիկական ընկերության ռեսպուբլիկական վարչություն ՀՍՍՌ։ Երևան: Հայաստան 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 516 CC-BY-SA-icon-80x15.png