Կարոլյուս Դյուրան

Կարոլյուս Դյուրան
Ծնվել է	հուլիսի 4, 1837[…]
Ծննդավայր	Լիլ
Վախճանվել է	փետրվարի 18, 1917 (79 տարեկան)
Մահվան վայր	Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ
Քաղաքացիություն	Ֆրանսիա
Կրթություն	École des beaux-arts de Lille? և Շվեյցարական ակադեմիա
Մասնագիտություն	նկարիչ
Ժանր	դիմապատկեր
Ուշագրավ աշխատանքներ	Q17490686?, Portrait Édouard Manet? և Portrait of Mme*** (Madame Durant)?
Ուսուցիչ	François Souchon?
Աշակերտներ	Ջոն Սինգեր Սարջենթ, Emma Toll?, Alexandre Jean-Baptiste Brun?, Ֆրանսինե Չարդերոն, William Learned Marcy Pendleton?, Harper Pennington?, Caroline Cranch?, Clovis Cazes?, William Morton Jackson Rice?, S. Jerome Uhl?, Ռամոն Կասաս, Fanny Fleury?, Claudius Félix? և Madame Gironella?
Պարգևներ
Պաշտոն	director of the French Academy in Rome?
Անդամակցություն	Ֆրանսիական հայրենիքի լիգա, Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիա և Société du Jing-lar?
Ամուսին	Pauline Carolus-Duran?
Զավակներ	Pierre Carolus-Duran?
	ստորագրություն;
	Carolus-Duran Վիքիպահեստում

Կարոլյուս Դյուրան (իսկական անունը` Շառլ Էմիլ Օգույսթ Դյուրան, ֆրանսերեն՝ Carolus-Duran, Charles Emile Auguste Durant, հուլիսի 4, 1837(1837-07-04)^[1]^[2]^[3]^[…], Լիլ - փետրվարի 18, 1917(1917-02-18)^[4], Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ^[5]), ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիական դպրոցի ներկայացուցիչ։

Կյանքը և ստեղծագործունեությունը

Կարոլյուս Դյուրանը նկարել սովորել է իր հայրենի քաղաքում`Լիլում, այստեղ նա ստացել է քաղաքային կրթաթոշակ, որով շուրջ երկու տարի նա ապրել և սովորել է Փարիզում։ Փարիզում վերցրել է Կարոլյուս Դյուրան կեղծանունը, որով էլ մինչև կյանքի վերջը ստորագրել է իր աշխատանքների տակ։ Սովորելու սկզբնական շրջանում Կարոլյուս Դյուրանը կրկնօրինակել է Լուվրի նկարները, և հատկապես Լեոնարդո դա Վինչիի աշխատանքները, այս ամենին զուգընթաց սկսում է նկարել հեղինակային կտավներ։ 1860 թվականին երիտասարդ նկարիչը Վիկեր մրցույթում ստանում է մրցանակ։ 1861 թվականին նա մեկնում է սովորելու Իտալիայում, ապրում է Հռոմում, Վենետիկում, մի քանի շաբաթ մնում Պոմպեյում, իսկ 1866 թվականին վերադառնում է Փարիզ։ 1861 թվականից 1866 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Կարոլյուս Դյուրանը ստեղծել է բազմաթիվ նկարներ, որոնցում պատկերված են իտալական առօրյայի տեսարաններ։

1866 թվականին նկարչին մեծ հաջողություն է բերում «Մարդասպան» կտավը, որը գնվել է Լիլի իշխանությունների կողմից։ Այդ կտավի համար Կարոլյուս Դյուրանը այնքան գումար է վաստակել, որ այն հերիքել է նրան 1867-1868 թվականներին մեկնել Իսպանիա սովորելու համար, այս ժամանակահատվածում նա հատկապես հետաքրքրվել է Դիեգո Վելասկեսի ստեղծագործունեությամբ։ Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Կարոլյուս Դյուրանը ամուսնանում է նկարչուհի Պոլինա Մարիա Կրուազետի հետ, բացում է մեծ նկարչական սրահ և ընդունում է աշակերտներ։ XIX դարի 60-ական թվականների վերջից նկարիչը հայտնի էր որպես դիմանկարիչ՝ ամենաճանաչված և ամենապահանջված նկարիչը Փարիզում։ Իր աշխատանքներում նա չի շողոքորթում հաճախորդներին, չի հետևում կեցվածքի նրբագեղությանը, այլ կարևորում է մարդկային բնույթի համապատասխանությունը։ 1869 թվականին բարեկամություն է սկսվում Կառոլյուս Դյուրանի և նկարիչներ Էդուարդ Մանեի և Զախարիա Աստրուկի միջև։

Մոտավորապես 1875 թվականին նկարիչը անդրադառնում է պատմական և ժանրային նկարչությանը և դիմում Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի և Պաոլո Վերոնեզեի ստեղծագործունեություններին։ Ստանում և իրականացնում է պետական պատվերներ, օրինակ Լուվրի դահլիճներում առաստաղի նկարազարդումը՝ «Մարիա Մեդիչիի հաղթանակը» (1878)։ 1879 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը ստանում է Փարիզյան Սալոնի պատվո մեդալ։ 1890 թվականին իր կնոջ և մի քանի նկարիչների հետ միասին ստեղծել է «Կերպարվեստի ազգային միությունը»։ 1900 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի պատվավոր նախագահ։ 1904 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ սպայի կոչման։ 1905 թվականին ընտրվել է Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիայի տնօրեն։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ

Կենսագրություն և ստեղծագործություններ

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կարոլյուս Դյուրան» հոդվածին։

[_b84d57349ae357c6-1] 1 2 Emile Auguste Carolus-Duran (նիդերլ.)

[_a3c4d47ade54c5bc-2] 1 2 Carolus-Duran // Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2018. — ISBN 978-0-19-977378-7 — doi:10.1093/BENZ/9780199773787.ARTICLE.B00032484

[_c0d8c67990f2dd02-3] 1 2 Internet Speculative Fiction Database — 1995.

[_b616f1e92b999a57-4] 1 2 https://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjUtMDUtMjMiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6MjY0Mjc0O3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=29%2C-24&uielem_rotate=F&uielem_islocked=0&uielem_zoom=102

[_251b58eb3f41a2e3-5] 1 2 https://web.archive.org/web/20170312053200/http://archives.paris.fr/s/4/etat-civil-actes/resultats/

[_becc778ea8234e88-6] Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7

[_ab1f66a8ea2a9895-7] ttps://efeminista.com/ilustracion-mujeres-exposicion-abc/

[_a470ada60f385a84-8] Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]