Կարոլյուս Դյուրան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox artiste.png
Կարոլյուս Դյուրան
ֆր.՝ Carolus-Duran
Portrait of Carolus-Duran.jpg
Ծնվել է հուլիսի 4, 1837({{padleft:1837|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})[1][2][3]
Ծննդավայր Լիլ
Վախճանվել է փետրվարի 17, 1917({{padleft:1917|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:17|2|0}}) (79 տարեկանում)
Մահվան վայր Փարիզ, Ֆրանսիա
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա
Մասնագիտություն նկարիչ
Ժանր դիմապատկեր
Ուշագրավ աշխատանքներ Q17490686?, Q17491276? և Portrait of Mme*** (Madame Durant)
Ուսուցիչ François Souchon
Պարգևներ Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ
Անդամակցություն Ֆրանսիական հայրենիքի լիգա
Ամուսին Pauline Carolus-Duran
Carolus-Duran Վիքիպահեստում

Կարոլյուս Դյուրան (իսկական անունը` Շառլ Էմիլ Օգույսթ Դյուրան, ֆր.՝ Carolus-Duran, Charles Emile Auguste Durant, հուլիսի 4, 1837({{padleft:1837|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})[1][2][3], Լիլ - փետրվարի 17, 1917({{padleft:1917|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:17|2|0}}), Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիական դպրոցի ներկայացուցիչ:

Կյանքը և ստեղծագործունեությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարոլյուս Դյուրանը նկարել սովորել է իր հայրենի քաղաքում`Լիլում, այստեղ նա ստացել է քաղաքային կրթաթոշակ, որով շուրջ երկու տարի նա ապրել և սովորել է Փարիզում: Փարիզում վերցրել է Կարոլյուս Դյուրան կեղծանունը, որով էլ մինչև կյանքի վերջը ստորագրել է իր աշխատանքների տակ: Սովորելու սկզբնական շրջանում Կարոլյուս Դյուրանը կրկնօրինակել է Լուվրի նկարները, և հատկապես Լեոնարդո դա Վինչիի աշխատանքները, այս ամենին զուգընթաց սկսում է նկարել հեղինակային կտավներ: 1860 թվականին երիտասարդ նկարիչը Վիկեր մրցույթում ստանում է մրցանակ: 1861 թվականին նա մեկնում է սովորելու Իտալիայում, ապրում է Հռոմում, Վենետիկում, մի քանի շաբաթ մնում Պոմպեյում, իսկ 1866 թվականին վերադառնում է Փարիզ: 1861 թվականից 1866 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Կարոլյուս Դյուրանը ստեղծել է բազմաթիվ նկարներ, որոնցում պատկերված են իտալական առօրյայի տեսարաններ:

1866 թվականին նկարչին մեծ հաջողություն է բերում «Մարդասպան» կտավը, որը գնվել է Լիլի իշխանությունների կողմից: Այդ կտավի համար Կարոլյուս Դյուրանը այնքան գումար է վաստակել, որ այն հերիքել է նրան 1867-1868 թվականներին մեկնել Իսպանիա սովորելու համար, այս ժամանակահատվածում նա հատկապես հետաքրքրվել է Դիեգո Վելասկեսի ստեղծագործունեությամբ: Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Կարոլյուս Դյուրանը ամուսնանում է նկարչուհի Պոլինա Մարիա Կրուազետի հետ, բացում է մեծ նկարչական սրահ և ընդունում է աշակերտներ: XIX դարի 60-ական թվականների վերջից նկարիչը հայտնի էր որպես դիմանկարիչ՝ ամենաճանաչված և ամենապահանջված նկարիչը Փարիզում: Իր աշխատանքներում նա չի շողոքորթում հաճախորդներին, չի հետևում կեցվածքի նրբագեղությանը, այլ կարևորում է մարդկային բնույթի համապատասխանությունը: 1869 թվականին բարեկամություն է սկսվում Կառոլյուս Դյուրանի և նկարիչներ Էդուարդ Մանեի և Զախարիա Աստրուկի միջև:

Մոտավորապես 1875 թվականին նկարիչը անդրադառնում է պատմական և ժանրային նկարչությանը և դիմում Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի և Պաոլո Վերոնեզեի ստեղծագործունեություններին: Ստանում և իրականացնում է պետական պատվերներ, օրինակ Լուվրի դահլիճներում առաստաղի նկարազարդումը՝ «Մարիա Մեդիչիի հաղթանակը» (1878): 1879 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը ստանում է Փարիզյան Սալոնի պատվո մեդալ: 1890 թվականին իր կնոջ և մի քանի նկարիչների հետ միասին ստեղծել է «Կերպարվեստի ազգային միությունը»: 1900 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի պատվավոր նախագահ: 1904 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ սպայի կոչման: 1905 թվականին ընտրվել է Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիայի տնօրեն:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]