Կարոլյուս Դյուրան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կարոլյուս Դյուրան
ֆր.՝ Durant[1]
Portrait of Carolus-Duran.jpg
Ծնվել էհուլիսի 4, 1837(1837-07-04)[2][3][4][5]
ԾննդավայրԼիլ
Վախճանվել էփետրվարի 17, 1917(1917-02-17)[5] (79 տարեկանում)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
ԿրթությունQ60847289? և Շվեյցարական ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ
Ժանրդիմապատկեր
Ուշագրավ աշխատանքներQ17490686?, Portrait Édouard Manet? և Portrait of Mme*** (Madame Durant)?
ՈւսուցիչFrançois Souchon?
ԱշակերտներՋոն Սինգեր Սարջենթ, Emma Toll?, Alexandre Jean-Baptiste Brun?, Ֆրանսինե Չարդերոն, William Learned Marcy Pendleton?, Harper Pennington?, Caroline Cranch?, Clovis Cazes?, William Morton Jackson Rice? և S. Jerome Uhl?
ՊարգևներՊատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ[6] և Q2868832?
ԱնդամակցությունՖրանսիական հայրենիքի լիգա
ԱմուսինPauline Carolus-Duran?
Carolus-Duran Վիքիպահեստում

Կարոլյուս Դյուրան (իսկական անունը` Շառլ Էմիլ Օգույսթ Դյուրան, ֆր.՝ Carolus-Duran, Charles Emile Auguste Durant, հուլիսի 4, 1837(1837-07-04)[2][3][4][5], Լիլ - փետրվարի 17, 1917(1917-02-17)[5], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիական դպրոցի ներկայացուցիչ:

Կյանքը և ստեղծագործունեությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարոլյուս Դյուրանը նկարել սովորել է իր հայրենի քաղաքում`Լիլում, այստեղ նա ստացել է քաղաքային կրթաթոշակ, որով շուրջ երկու տարի նա ապրել և սովորել է Փարիզում: Փարիզում վերցրել է Կարոլյուս Դյուրան կեղծանունը, որով էլ մինչև կյանքի վերջը ստորագրել է իր աշխատանքների տակ: Սովորելու սկզբնական շրջանում Կարոլյուս Դյուրանը կրկնօրինակել է Լուվրի նկարները, և հատկապես Լեոնարդո դա Վինչիի աշխատանքները, այս ամենին զուգընթաց սկսում է նկարել հեղինակային կտավներ: 1860 թվականին երիտասարդ նկարիչը Վիկեր մրցույթում ստանում է մրցանակ: 1861 թվականին նա մեկնում է սովորելու Իտալիայում, ապրում է Հռոմում, Վենետիկում, մի քանի շաբաթ մնում Պոմպեյում, իսկ 1866 թվականին վերադառնում է Փարիզ: 1861 թվականից 1866 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Կարոլյուս Դյուրանը ստեղծել է բազմաթիվ նկարներ, որոնցում պատկերված են իտալական առօրյայի տեսարաններ:

1866 թվականին նկարչին մեծ հաջողություն է բերում «Մարդասպան» կտավը, որը գնվել է Լիլի իշխանությունների կողմից: Այդ կտավի համար Կարոլյուս Դյուրանը այնքան գումար է վաստակել, որ այն հերիքել է նրան 1867-1868 թվականներին մեկնել Իսպանիա սովորելու համար, այս ժամանակահատվածում նա հատկապես հետաքրքրվել է Դիեգո Վելասկեսի ստեղծագործունեությամբ: Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Կարոլյուս Դյուրանը ամուսնանում է նկարչուհի Պոլինա Մարիա Կրուազետի հետ, բացում է մեծ նկարչական սրահ և ընդունում է աշակերտներ: XIX դարի 60-ական թվականների վերջից նկարիչը հայտնի էր որպես դիմանկարիչ՝ ամենաճանաչված և ամենապահանջված նկարիչը Փարիզում: Իր աշխատանքներում նա չի շողոքորթում հաճախորդներին, չի հետևում կեցվածքի նրբագեղությանը, այլ կարևորում է մարդկային բնույթի համապատասխանությունը: 1869 թվականին բարեկամություն է սկսվում Կառոլյուս Դյուրանի և նկարիչներ Էդուարդ Մանեի և Զախարիա Աստրուկի միջև:

Մոտավորապես 1875 թվականին նկարիչը անդրադառնում է պատմական և ժանրային նկարչությանը և դիմում Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի և Պաոլո Վերոնեզեի ստեղծագործունեություններին: Ստանում և իրականացնում է պետական պատվերներ, օրինակ Լուվրի դահլիճներում առաստաղի նկարազարդումը՝ «Մարիա Մեդիչիի հաղթանակը» (1878): 1879 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը ստանում է Փարիզյան Սալոնի պատվո մեդալ: 1890 թվականին իր կնոջ և մի քանի նկարիչների հետ միասին ստեղծել է «Կերպարվեստի ազգային միությունը»: 1900 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի պատվավոր նախագահ: 1904 թվականին Կառոլյուս Դյուրանը արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ սպայի կոչման: 1905 թվականին ընտրվել է Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիայի տնօրեն:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]