Լուի Ֆիլիպ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox prétendant à un trône.png
Լուի Ֆիլիպ
Franz Xaver Winterhalter King Louis Philippe.jpg
Ծնվել է՝ հոկտեմբերի 6, 1773({{padleft:1773|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:6|2|0}})[1]
Ծննդավայր Փարիզ
Մահացել է՝ օգոստոսի 26, 1850({{padleft:1850|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[1] (76 տարեկանում)
Վախճանի վայր Claremont
Chapelle royale de Dreux
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա
Հաջորդող Լուի Ֆիլիպ, Փարիզի դուքս, Ֆերդինանդ Ֆիլիպ արքայազն, Օրլեանի դուքս և Փարիզի բանվորների հունիսյան ապստամբություն
Տոհմ Օրլեանի չորրորդ տոհմ
քաղաքական գործիչ
Հայր Louis Philippe II, Duke of Orléans
Մայր Մարիա-Ադելաիդա դը Բուրբոն
Երեխաներ Ֆերդինանդ Ֆիլիպ արքայազն, Օրլեանի դուքս, Louise of Orléans, Princess Marie of Orléans, Prince Louis, Duke of Nemours, Princess Clémentine of Orléans, François d'Orléans, Prince of Joinville, Charles d'Orléans, Duke of Penthièvre, Henri d'Orleans, Duke of Aumale, Antoine, Duke of Montpensier և Francisca van Orléans
Եղբայր(ներ) Louis Charles, Count of Beaujolais և Antoine Philippe, Duke of Montpensier
Քույր(եր) Princess Adélaïde of Orléans և Baronne de Sternberg
Կրոնական հավատքներ Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
Պարգևներ Սուրբ Հոգու շքանշան, Սուրբ Միխայիլի շքանշանի ասպետ, Ոսկե գեղմի շքանշանի ասպետ և Names inscribed under the Arc de Triomphe
Ստորագրություն Signature of Louis Philippe I.png

Լուի Ֆիլիպ (ֆր.՝ Louis-Philippe Ier, 1773 թ. հոկտեմբերի 6, Փարիզ - 1850 թ. օգոստոսի 26, Կլերմոն, Սուրեյ կոմսություն, Վինձոր) - Ֆրանսիայի թագավոր 1830 թ. օգոստոսի 9-ից առ 1848 թ. փետրվարի 24-ը, ստացել է «արքա քաղաքացի» («le Roi-Citoyen») մականունը, Բուրբոնների հարստության Օրլեանի ճյուղի ներկայացուցիչ։ Ֆրանսիայի վերջին միապետը, որը կրել է «թագավոր» տիտղոսը։ Ֆրանսիայի և Նավարայի թագավոր (roi de France et de Navarre) տիտղոսի փոխարեն, որը համարվում էր ֆեոդալական, ընդունել է ֆրանսիացիների թագավոր տիտղոսը (roi des Français), որը ենթադրում էր Լուի Ֆիլիպի կառավարման ավելի ազգային բնույթ։

Պաշտպանել է բուրժուազիայի վերնախավի՝ խոշոր դրամատների, վաշխառուների և այլն, շահերը։ Վերականգնել է մարդկանց հիմնական քաղաքական ազատությունները, աշխարհիկ կրթությունը։ Թագավորի վարած ներքին քաղաքականությունը նպաստում էր երկրի արդյունաբերական առաջնդացին։ Ամեն կերպ ձգտում էր ժողովրդավար երևալ։ Հաճախ շրջում էր Փարիզում սովորական քաղաքացու նման, առանց թիկնապահի, զրուցում մարդկանց հետ։ Նրան անվանում էին նաև "թագավոր բուրժուա"։ Ստենդալը նրան համարում էր ամենախորամանկ թագավորը։ Սիրում էր, երբ իրեն դիմում էին ՝"Արքա' Աստծու և ժողովրդի կամոք"։ Սակայն դրանից նրա կառավարման բովանդակությունը չէր փոխվում։ Պետական մարմիններում ծաղկում էր կաշառակերությունը։ Դրությունը հատկապես սրվեց 1845-1847 թվականներին, երբ անբերրիության հետևանքով սով և համաճարակ սկսվեց։ 1848 թվականին ժողովուրդը Փարիզում ապստամբեց։ Լուի Ֆիլիպը փախավ երկրից։ Հեղափոխություն եղավ։ Առաջացավ Ֆրանսիայի Երկրորդ Հանրապետությունը, որը գոյատևեց մինչև 1852 թվականը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Record #11864064X // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014: