Լուի Օգյուստ Բլանկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լուի Օգյուստ Բլանկի
ֆր.՝ Louis Auguste Blanqui և ֆր.՝ Auguste Blanqui
Louis Auguste Blanqui.JPG
Ծնվել էփետրվարի 8, 1805(1805-02-08)[1]
ԾննդավայրՊյուժե Տենիե
Մահացել էհունվարի 1, 1881(1881-01-01)[2][3][4][5] (75 տարեկանում)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունՇարլեմաժ լիցե
Մասնագիտությունփիլիսոփա, քաղաքական գործիչ, լրագրող և communard
Ծնողներհայր՝ Ժան Դոմոնիկ Բլանկի
Զբաղեցրած պաշտոններQ59849782?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Concours général
Louis Auguste Blanqui Վիքիպահեստում

Լուի Օգյուստ Բլանկի (անգլ.՝ Louis Auguste Blanqui, փետրվարի 8, 1805(1805-02-08)[1], Պյուժե Տենիե - հունվարի 1, 1881(1881-01-01)[2][3][4][5], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիական հեղափոխական, ուտոպիստ–կոմունիստ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սկզբնական կրթությունը ստացել է Կառլ Մեծի քոլեջում, ապա սովորել է իրավաբանություն և բժշկություն։ Մասնակցել է Բուրբոնների վերահաստատման (1814–1830), Հուլիսյան միապետության (1830–1840) շրջանի հանրապետական–դեմոկրատական շարժմանը, Հուլիսյան հեղափոխու– թյանը (1830)։ Գ․ Բաբյոֆի գաղափարների ազդեցությամբ 1832–1834 թվականին հանգեց կոմունիստական համոզմունքների։ 1835–1839 թվականին կազմակերպել և ղեկավարել է գաղտնի հանրապետական «Ընտանիքների ընկերությունը» և «Տարվա եղանակների ընկերությունը»։ 1839 թվականի մայիսի 12-ի Փարիզի ապստամբության ճնշումից հետո դատապարտվել է մահապատժի, որը փոխարինվել է ցմահ բանտարկությամբ։ 1848 թվականի հեղափոխության շնորհիվ ազատվել է բանտից, կազմակերպել «Կենտրոնական հանրապետական ընկերություն» դեմոկրատական ակումբը և պրոպագանդել սոցիալիստական գաղափարներ։ 1848 թվականի մայիսի 15-ի ցույցից հետո Բլանկին դատապարտվեց 10 տարվա ազատազրկման։ 1861–1865 թվականին կրկին բանտում էր։ 1870 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ապստամբությանը մասնակցելու համար վերստին դատապարտվեց ցմահ բանտարկության։ Բանտում գտնվելիս, հեռակա կարգով ընտրվեց Փարիզի կոմունայի անդամ, բայց Վերսալյան կառավարությունը հրաժարվեց Բլանկիին փոխանակել կոմունայի պատանդների հետ։ Բանտից ազատվեց 1879 թվականին և շարունակեց քաղաքական գործունեությունը։ Ընդունելով հանդերձ դասակարգային պայքարի առկայությունը՝ Բլանկին շահագործվող զանգվածների մեջ չէր առանձնացնում պրոլետարիատին։ Նա գտնում էր, որ դասակարգային շահագործմանը կարելի է վերջ տալ միայն սոցիալական հեղափոխության միջոցով, սակայն հեղափոխության հաջողությունը կապում էր խնամքով նախապատրաստված դավադրության հետ։ Մարքսիզմ–լենինիզմի դասականները բարձր գնահատելով Բլանկիին որպես հեղափոխականի և սոցիալիզմի ջերմ կողմնակցի՝ միաժամանակ քննադատում էին նրա դավադրական մարտավարությունը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]