Լիպարիտ Սարգսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լիպարիտ Սարգսյան
Լիպարիտ-Սարգսյան1.jpg
Ծնվել էփետրվարի 5, 1938(1938-02-05) (81 տարեկան)
ԾննդավայրՎահագնի, Լոռու մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբանաստեղծ և արձակագիր
Լեզուհայերեն
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունՀայկական պետական մանկավարժական համալսարան
ԱնդամակցությունՀայաստանի գրողների միություն
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ՊարգևներՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ

Լիպարիտ Տիգրանի Սարգսյան (փետրվարի 5, 1938, գյուղ Վահագնի, ՀԽՍՀ Գուգարքի շրջան), հայ բանաստեղծ, արձակագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1974 թվականից: ԽՄԿԿ անդամ 1970 թվականից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 5-ին ՀԽՍՀ Գուգարքի շրջանի Վահագնի գյուղում (այժմ՝ Լոռու մարզ1962 թվականին ավարտել է Երևանի Խ․ Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ 1962-1963 թվականներին աշխատել է Կիրովականի միջշրջանային «Փարոս», 1963-1966 թվականներին՝ Երևանի Հայէլեկտրագործարանի «Էլեկտրամեքենաշինարար», 1966-1973 թվականներին՝ «Պիոներ կանչ» թերթերում: Եղել է «Պիոներ» ամսագրի բաժնի վարիչ (1973-1974), պատասխանատու քարտուղար (1974-1977): 1977-1994 թվականներից աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում՝ որպես մանկապատանեկան գրականության բաժնի ավագ խմբագիր: Մեծերի համար լույս է ընծայել մի շարք գրքեր՝ «Մենախոսություն» (1990), «Արմատահան ծառեր» (1991), «Սիրտս քեզ եմ բացում» (1998), «Խաչված ճակատագիր» (2000), «Հող և հաց» (2003), «Ցորնաշեղջ» (2004), «Հազարադուռ աշխարհ» (2008): 1974 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է: «Արմատահան ծառեր» արձակ ժողովածուի համար 1991 թվականին արժանացել է Հայաստանի գրողների միության Ստեփան Զորյանի անվան մրցանակի: 2006 թվականին «Վահեի երգը» մանկական գրքին շնորհվել է ՀԳՄ Վախթանգ Անանյանի անվան մրցանակ: 2008 թվականին ծննդյան 70-ամյակի առթիվ արժանացել է ՀՀ վարչապետի հուշամեդալի, մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալի, ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալի և այլ պարգևների: 1994 թվականից դասախոսել է Երևանի «Գալիք», Աբովյանի «Գրիգոր Նարեկացի» համալսարաններում: Ղեկավարել է նաև Երևանի Ավետիք Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանի «Բողբոջներ» գրական ստուդիան:

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նա բազմաժանր գրող է, հեղինակ բանաստեղծությունների, տրիոլետների, պատմվածքների, վիպակների, որոնք պարբերաբար տպագրվում են հայաստանյան մամուլում։ Նրա ստեղծագործությունները հասցեագրված են մեծահասակներին, պատանի և մանուկ ընթերցողներին։ Թարգմանվել է ռուսերեն, անգլերեն, բելառուսերեն, լիտվերեն, սերբերեն և այլ լեզուներով։ Նրա տեքստերով գրված երգերը հնչում են ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ։ Շուրջ 40 գրքի հեղինակ է։ Լույս են տեսել Լ. Սարգսյանի «Սպասումներ» (1967), «Սարի աղբյուր» (1970), «Մի բուռ ցորեն» (1974), «Փաթիլի երգը» (1974), «Ճյուղը կոտրած խնձորենին» (1976), «Մարդ և հող» (1978), «Զորավոր կաղնին» (1981), «Ակոս» (1983 թ.) բանաստեղծությունների և պատմվածքների ժողովածուները։ Լիպարիտ Սարգսյանի տեղծագործությունների թեման հայրենի բնությունն է, աշխատավոր մարդու և հողի բարեկամությունը։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քառյակներ, Էդիթ պրինտ, 2018, 95 էջ[1]:
  • Արդար ճանապարհ, Էդիթ պրինտ, 2016, 174 էջ[2]:
  • Արարման խորհուրդ, (բանաստեղծություններ), Երևան, 2013:
  • Հիշողության արահետներով (հուշակնարկներ, էսսեներ, գրախոսականներ), Երևան, 2010:
  • Մեզ մեր հավատն է պահել: Քառյակներ, Զանգակ-97, 2006, 118 էջ[3]:
  • Մանկության արահետ, Զանգակ-97, 2004, 95 էջ[4]
  • Հող և հաց (բանաստեղծություններ), Երևան, 2003[5]:
  • Ցորնաշեղջ, Հայաստան, 2003, 181 էջ[6]
  • Խաչված ճակատագիր, Զանգակ-97, 2000, 141 էջ[7]:
  • Արմատահան ծառեր (վիպակներ, պատմվածքներ), Երևան, 1991:
  • Մենախոսություն, Խորհրդային գրող, 1990, 270 էջ[8]:
  • Ծույլ հավը, Արևիկ, 1988, 45 էջ[9]:
  • Վահագնի (վիպակ պատանիների համար), Երևան, 1986։

Թարգմանություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պոդգորեց Վ., Սպիտակ գնչուն: Վիպակ, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 128 էջ:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակ «Արդար ճանապարհ» գրքի համար, 2016 թ.[10]
  • Ծննդյան 70-ամյակի և գրական վաստակի համար ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ, 2008 թ.
  • ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2008 թ.
  • Հայաստանի գրողների միության «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2008 թ.
  • «Արմատահան ծառեր» վիպակների և պատմվածքների ժողովածուի համար ՀԳՄ Ստեփան Զորյանի անվան մրցանակ, 1992 թ.
  • Ֆրիտյո‎ֆ Նանսենի անվան մեդալ [11]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Սարգսյան Լիպարիտ (2018)։ Քառյակներ (հայերեն)։ Ēditʻ Print։ ISBN 9789939752143 
  2. Սարգսյան Լիպարիտ (2016)։ Արդար ճանապարհ (հայերեն)։ Ēdit Print։ ISBN 9789939750613 
  3. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (2006)։ Մեզ մեր հավատն է պահել: Քառյակներ (հայերեն)։ Զանգակ-97։ ISBN 9789994111473 
  4. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (2004)։ Մանկության արահետ: Վիպակ, պատմվածքներ (հայերեն)։ Զանգակ-97։ ISBN 9789993028758 
  5. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (2003)։ Հող եւ հաց: Բանաստեղծությունների ընտրանի (հայերեն)։ Զանգակ-97։ ISBN 9789993024507 
  6. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (2003)։ Ցորնաշեղջ (հայերեն)։ Հայաստան։ ISBN 9785540019095 
  7. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (2000)։ Խաչված ճակատագիր (հայերեն)։ Զանգակ-97։ ISBN 9789993020905 
  8. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (1990)։ Մենախոսություն (հայերեն)։ Խորհրդային գրող։ ISBN 9785550004678 
  9. Սարգսյան Լիպարիտ Տիգրանի (1988)։ Ծույլ հավը: Բանաստեղծություններ (հայերեն)։ Արեւիկ։ ISBN 9785807700438 
  10. «Գրողների միության ամենամյա մրցանակաբաշխության հաղթողները պարգեւատրվեցին»։ Երկիր Մեդիա (ru-RU)։ Վերցված է 2018-02-09 
  11. Սարգսյան//01 հուլիսի 2014