Արտաշես Պողոսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արտաշես Պողոսյան
Ծնվել էմայիսի 27, 1922(1922-05-27)
ԾննդավայրԽծաբերդ, Մարտունու շրջան, Ադրբեջան
Վախճանվել էդեկտեմբերի 2, 1997(1997-12-02) (75 տարեկան)
Վախճանի վայրԵրևան, Հայաստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ և թարգմանիչ
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան (1953) և Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ (1960)
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Արտաշես Պողոսյան Վիքիդարանում

Արտաշես Ալեքսանդրի Պողոսյան (մայիսի 27, 1922(1922-05-27), Խծաբերդ, Մարտունու շրջան, Ադրբեջան - դեկտեմբերի 2, 1997(1997-12-02), Երևան, Հայաստան), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1954 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաշես Պողոսյանը 1941 թվականին ավարտել է Հադրութի մանկավարժական ուսումնարանը և որպես ուսուցիչ աշխատել է հայրենի դպրոցում։ 1942-1946 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1946 թվականին աշխատել է Բաքվի «Կոմունիստ» (հայերեն) թերթի խմբագրությունում, ապա հայրենի Խծաբերդ գյուղում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, 1960 թվականին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի բարձրագույն գրականական դասընթացները։ Մինչև 1967 թվականը աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում որպես կրկնօրինակման ավագ խմբագիր։ 1967-1971 թվականներին բաժնի վարիչ էր ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի մամուլի պետական կամիտեում։ 1971-1975 թվականներին եղել է «Հայաստան» հրատարակչության մանկապատանեկան գրականության խմբագրության վարիչ։ Ռուսերեն լույս են տեսել Պողոսյանի «Բախտը դժվար է տրվում» (Մոսկվա, 1966), «Հիմն հողի և արևի» (Մոսկվա, 1975) գրքերը[1]։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պողոսյանի բանաստեղծություններին բնորոշ են քնարականությունը, հայրենասիրական, քաղաքացիական շունչը՝ «Փոթորկից հետո», (1955 թվական), «Բախտը դժվար Է տրվում», (1967 թվական), «Կապույտ հանգրվան», (1972 թվական), «Հիմն հողի և արևի», (1975 թվական), «Հորովել», (1980 թվական), «Բանաստեղծություններ և պոեմներ», (1983 թվական), ժողովածուներ։ Պողոսյանը գրել է նաև «Հրաժեշտ անցյալին» (1978 թվական) վեպը։ Թարգմանել է Պաբլո Ներուդայի, Ալեքսանդր Տվարդովսկու, Ալեքսանդր Բլոկի ստեղծագործություններից[2]։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Փոթորկից հետո, Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 47 էջ։
  • Պոեմներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 140 էջ[3]։
  • Բախտը դժվար է տրվում, Երևան, «Հայաստան», 1967, 151 էջ։
  • Արյունոտ լուսաբաց, Երևան, «Հայաստան», 1969, 144 էջ։
  • Կապույտ հանգրվան, Երևան, «Հայաստան», 1972, 316 էջ։
  • Հիմն հողի և արևի, Երևան, «Հայաստան», 1975, 244 էջ։
  • Հրաժեշտ անցյալին (վեպ), Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 298 էջ։
  • Հորովել (բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 130 էջ։

Թարգմանություններ (ռուսերենից)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ներուդա Պաբլո, Թող զարթնի անտառահատը, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 80 էջ։
  • Տվարդովսկի, Վասիլի Տյորկին, Երևան, Հայպետհրատ, 1953, 208 էջ։
  • Ստանչև Լուչեզար, Նապաստակը, ոզնին և աղվեսը, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 24 էջ։
  • Անթեոս Պետրոս, Դրոշակավորը, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 44 էջ։
  • Տվարդովսկի, Հեռաստանից-հեռաստան, Երևան, «Հայաստան», 1965, 90 էջ։
  • Թևեքելյան Վ., Գրանիտը չի հալվում (վեպ), Երևան, «Հայաստան», 1966, 512 էջ։
  • Բլոկ Ա., Լիրիկա, Երևան, «Հայաստան», 1968, 448 էջ։
  • Գեորգու Մենյուկ, Կաչաղակի խնջույքը, Երևան, «Հայաստան», 1970։
  • Համզատով Ռասուլ, Լեռնցի աղջիկը, Երևան, «Հայաստան», 1971։
  • Տվարդովսկի, Վասիլի Տյորկին, Երևան, «Հայաստան», 1971։
  • Անթեոս Պետրոս, Բյուրեղապակյա քաղաքը (պոեմ), Երևան, «Հայաստան», 1973։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «AV Production - Արտաշես Պողոսյան»։ avproduction.am։ Վերցված է 2019-07-13 
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007:(չաշխատող հղում)
  3. Պողոսյան Արտաշես (1958)։ Պոեմներ (հայերեն)։ Հայպետհրատ