Անտոնիո Սենի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անտոնիո Սենի
իտալ.՝ Antonio Segni
Antonio Segni Official 1962.jpg
 
Կուսակցություն՝ Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցություն
Կրթություն՝ University of Sassari?
Գիտական աստիճան՝ մագիստրոս
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և դիվանագետ
Դավանանք Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
Ծննդյան օր փետրվարի 2, 1891(1891-02-02)[1][2]
Ծննդավայր Սասսարի, Սարդինիա, Իտալիա[3]
Վախճանի օր դեկտեմբերի 1, 1972(1972-12-01)[3][4][1][…] (81 տարեկան)
Վախճանի վայր Հռոմ, Իտալիա[3]
Քաղաքացիություն Flag of Italy (1946–2003).svg Իտալիա և Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Ի ծնե անուն իտալ.՝ Antonio Segni
Ամուսին Laura Carta Caprino?
Զավակներ Mario Segni?
 
Ինքնագիր Изображение автографа
 
Պարգևներ

Անտոնիո Սենի (իտալ.՝ Antonio Segni, փետրվարի 2, 1891(1891-02-02)[1][2], Սասսարի, Սարդինիա, Իտալիա[3] - դեկտեմբերի 1, 1972(1972-12-01)[3][4][1][…], Հռոմ, Իտալիա[3]), իտալացի պետական գործիչ և քաղաքական գործիչ, 1962-1964 թվականներին Իտալիայի նախագահ, ցմահ սենատոր։

Լինելով կենտրոնամետ Քրիստոնեական ժողովրդավարության անդամ՝ Սենիին Իտալիայի հետպատերազմյան շրջանում զբաղեցրել է բազմաթիվ նշանավոր պաշտոններ՝ զբաղեցնելով արտաքին գործերի, ներքին գործերի, պաշտպանության, գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնները։ Եղել է առաջին Սարդինացին, ով երբևէ դարձել է պետության և կառավարության ղեկավար։ Բացի այդ, հանրապետության պատմության մեջ երկրորդ ամենակարճ ղեկավարած նախագահն է և առաջինը, որը հրաժարական է տվել հիվանդության պատճառով[5]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1891 թվականի փետրվարի 2-ին Սասսարի քաղաքում։ Ստացել է իրավաբանի կրթություն։ Եղել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը, պատկանել է նրա աջ թևին։

1944-1946 թվականներին ծառայել է որպես փոխնախարար, իսկ 1946-1951 թվականներին՝ Իտալիայի գյուղատնտեսության նախարար։ Սենին եղել է Իտալիայում գյուղացիական շարժման նախաձեռնած ագրարային բարեփոխումների հեղինակներից մեկը։ 1955 թվականի հուլիսից մինչև 1957 թվականի մայիս և 1959 թվականի փետրվարից մինչև 1960 թվականի փետրվար՝ եղել է վարչապետ։ 1960-1962 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարար։ 1962 թվականի մայիսի 6-ին քվեարկության 9-րդ փուլում ընտրվել է որպես Իտալիայի նախագահ[6]։

1962 թվականի մայիսի 11-ից մինչև 1964 թվականի դեկտեմբերի 6-ը՝ եղել է Իտալիայի Հանրապետության նախագահը։

Պաշտպանել է Իտալիայի և ՆԱՏՕ-ի միջև քաղաքական և ռազմական կապերի ամրապնդումը և թերահավատորեն է վերաբերվել սոցիալիստների հետ ձախակենտրոն դաշինքներին։ Թոշակի Է անցել հիվանդության պատճառով։

1964 թվականի դեկտեմբերի 6-ից՝ ցմահ սենատոր է։

Մահացել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Հռոմում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]