Անդրեյ Մարկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Մարկով (այլ կիրառումներ)
Անդրեյ Մարկով
Андрей Марков
AAMarkov.jpg
Ծնվել էհունիսի 2 (14), 1856 կամ հունիսի 14, 1856(1856-06-14)[1]
Ռյազան, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել էհուլիսի 20, 1922(1922-07-20)[2][1] (66 տարեկանում)
Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան[2]
ԳերեզմանԼիտերատորսկիե մոստկի
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ՌԽՖՍՀ
Ազգությունռուս
Դավանանքաթեիզմ
Մասնագիտությունմաթեմատիկոս, վիճակագրագետ և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա և Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան
Գործունեության ոլորտհավանականությունների տեսություն, մաթեմատիկական անալիզ և թվերի տեսություն
Պաշտոն(ներ)ակադեմիկոս
ԱնդամակցությունՌուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերՍանկտ Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետ
Գիտական ղեկավարՊաֆնուտի Չեբիշև[3]
Եղել է գիտական ղեկավարԱբրամ Սամոյլովիչ Բեզիկովիչ[4], Ալեքսանդր Ֆրիդման[4], Նիկոլայ Գյունտեր[4], Veniamin Kagan[4], Jacob Tamarkin[4], Յակով Ուսպենսկի[4] և Georgy Voronoy[4]
Հայտնի աշակերտներԻվան Վինոգրադով[1], Աբրամ Սամոյլովիչ Բեզիկովիչ, Նիկոլայ Գյունտեր, Veniamin Kagan, Jacob Tamarkin, Յակով Ուսպենսկի և Georgy Voronoy
ՊարգևներՍուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Երեխա(ներ)Անդրեյ Մարկով
Andrey Markov Վիքիպահեստում

Անդրեյ Անդրեևիչ Մարկով (ռուս.՝ Андрей Андреевич Марков, 1856-1922), ռուս մաթեմատիկոս։ Պետերբուրգի Գիտությունների Աակադեմիայի ակադեմիկոս (18901886 թվականից՝ Պետերբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր։

Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը (1878)։ Մարկովի աշխատանքները վերաբերում են թվերի տեսությանը, հավանականությունների տեսությանը, մաթեմատիկական անալիզին։ Մարկովի «Դրական որոշիչի բինար քառակուսային ձևերի մասին» աշխատանքը (1880) թ. տեսության այդ բնագավառի հետագա հետազոտությունների հիմք ծառայեց։ Մաթեմատիկական անալիզի բնագավառում Մարկովի աշխատանքները վերաբերում են անընդհատ կոտորակների տեսությանը, ինտեգրալների սահմանային արժեքների ուսումնասիրությանը, շարքերի զուգամիտության լավացման հարցերին և լավագույն մոտավորությունների տեսությանը։ Հավանականությունների տեսությունում Մարկովն առաջին անգամ տվել է հիմնական սահմանային թեորեմի լրիվ և խիստ ապացույցը բավական ընդհանուր պայմանների դեպքում։ Հետագա աշխատանքներում Մարկովն ուսումնասիրել է կախյալ փորձերի հաջորդականություններ և դրանց հետ կապված պատահական մեծությունների գումարներ (այսպես կոչված, Մարկովյան շղթաներ)։ Նրա այս աշխատանքներով սկիզբ դրվեց հավանականական մարկովյան պրոցեսների արդի տեսությանը։ Մարկովն զբաղվել է հավանականությունների տեսության զանազան կիրառություններով և, մասնավորապես, տվել նվազագույն քառակուսիների մեթոդի հավանականական հիմնավորումը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Մակտյուտոր մաթեմատիկայի պատմության արխիվ
  2. 2,0 2,1 2,2 Марков Андрей Андреевич (русский математик) // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1974. — Т. 15 : Ломбард — Мезитол. — С. 379.
  3. Mathematics Genealogy Project — 1997.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Mathematics Genealogy Project — 1997.


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 324 CC-BY-SA-icon-80x15.png