Անդրեյ Մարկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Մարկով (այլ կիրառումներ)
Picto Info sciences exactes.png
Անդրեյ Մարկով
Андрей Марков
AAMarkov.jpg
Ծնվել է հունիսի 2 (14), 1856
Ռյազան, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել է հուլիսի 20, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:20|2|0}})[1] (66 տարեկանում)
Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն[1]
Գերեզման Լիտերատորսկիե մոստկի
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն
Ազգություն ռուս
Դավանանք աթեիզմ
Մասնագիտություն մաթեմատիկոս, վիճակագրագետ և համալսարանի պրոֆեսոր
Գործունեության ոլորտ հավանականությունների տեսություն, մաթեմատիկական անալիզ և թվերի տեսություն
Անդամակցություն Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատեր Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան
Գիտական ղեկավար Պաֆնուտի Չեբիշև[2]
Եղել է գիտական ղեկավար Աբրամ Սամոյլովիչ Բեզիկովիչ
Հայտնի աշակերտներ Աբրամ Սամոյլովիչ Բեզիկովիչ, Նիկոլայ Գյունտեր, Veniamin Kagan, Jacob Tamarkin, Յակով Ուսպենսկի և Georgy Voronoy
Պարգևներ
Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Երեխա(ներ) Անդրեյ Մարկով
Andrey Markov Վիքիպահեստում

Անդրեյ Անդրեևիչ Մարկով (ռուս.՝ Андрей Андреевич Марков, 1856-1922), ռուս մաթեմատիկոս։ Պետերբուրգի Գիտությունների Աակադեմիայի ակադեմիկոս (18901886 թվականից՝ Պետերբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր։

Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը (1878)։ Մարկովի աշխատանքները վերաբերում են թվերի տեսությանը, հավանականությունների տեսությանը, մաթեմատիկական անալիզին։ Մարկովի «Դրական որոշիչի բինար քառակուսային ձևերի մասին» աշխատանքը (1880) թ. տեսության այդ բնագավառի հետագա հետազոտությունների հիմք ծառայեց։ Մաթեմատիկական անալիզի բնագավառում Մարկովի աշխատանքները վերաբերում են անընդհատ կոտորակների տեսությանը, ինտեգրալների սահմանային արժեքների ուսումնասիրությանը, շարքերի զուգամիտության լավացման հարցերին և լավագույն մոտավորությունների տեսությանը։ Հավանականությունների տեսությունում Մարկովն առաջին անգամ տվել է հիմնական սահմանային թեորեմի լրիվ և խիստ ապացույցը բավական ընդհանուր պայմանների դեպքում։ Հետագա աշխատանքներում Մարկովն ուսումնասիրել է կախյալ փորձերի հաջորդականություններ և դրանց հետ կապված պատահական մեծությունների գումարներ (այսպես կոչված, Մարկովյան շղթաներ)։ Նրա այս աշխատանքներով սկիզբ դրվեց հավանականական մարկովյան պրոցեսների արդի տեսությանը։ Մարկովն զբաղվել է հավանականությունների տեսության զանազան կիրառություններով և, մասնավորապես, տվել նվազագույն քառակուսիների մեթոդի հավանականական հիմնավորումը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Марков Андрей Андреевич (русский математик) // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1974. — Т. 15 : Ломбард — Мезитол. — С. 379.
  2. Mathematics Genealogy Project — 1997.


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 324 CC-BY-SA-icon-80x15.png