Գուստավո Ադոլֆո Բեկկեր

Գուստավո Ադոլֆո Բեկկերի դիմանկարը, հեղինակ՝ Վալերիանո Բեկկեր (1862)

Գուստավո Ադոլֆո Բեկկերը (իսպ. ՝ Gustavo Adolfo Bécquer, իսկական անունը՝ Գուստավո Ադոլֆո Դոմինգես Բաստիդա) իսպանացի բանաստեղծ է և արձակագիր, ուշ ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ, ով կարևոր ներդրում է ունեցել նշված ուղղության զարգացման գործում: Պոեզիայի զգացմունքային, պարզ արտահայտչականության միջոցով խոր ազդեցություն թողնելով հետագա սերունդների ստեղծագործության վրա՝ Բեկկերը համարվում է ժամանակակից իսպանական քնարերգության հիմնադիրներից մեկը: Ընդամենը երկու հատորում ընդգրկելի գրական ժառանգությունը բաղկացած է սակավաթիվ պիեսներից, հոդվածներից ու տեսական նյութերից («Իսպանիայի տաճարների պատմությունը», որի միայն մեկ հատորն է լույս տեսել), նամակագրական ժանրի երկու ստեղծագործությունից («Գրական նամակներ մի կնոջ», «Նամակներ իմ խցից»), լեգենդներից և բանաստեղծություններից:

Կյանքը

Բեկկերը ծնվել է 1836 թ. փետրվարի 17-ին Սևիլյայում՝ նկարիչ Խոսե Դոմինգես Ինսաուստիի և Խոակինա դե լա Բաստիդա ի Վարգասի ընտանիքում: Գուստավո Ադոլֆոն և իր յոթ եղբայրներից չորրորդը՝ Վալերիանոն, հոր օրինակով որպես ստեղծագործական կեղծանուն են օգտագործում XVI դարի վերջերին Ֆլանդրիայից Սևիլյա տեղափոխված ազնվական նախնիների ազգանունը: Հինգ տարեկանում կորցրած լինելով հորը՝ 1847-ին՝ մոր մահից հետո, Բեկկերն սկսում է ապրել մորաքույրերի, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ կնքամոր տանը: Վերջինիս գրադարանում առաջին անգամ ծանոթանում է Ջորջ Բայրոնի, Խոսե դե Էսպրոնսեդայի և Վիկտոր Հյուգոյի պոեզիային, Ֆրանսուա-Ռընե դը Շատոբրիանի, Օնորե դը Բալզակի վեպերին ու Էրնստ Տեոդոր Ամադեուս Հոֆմանի հեքիաթներին: Այդ տարիներին է գրում իր առաջին բանաստեղծությունները և միաժամանակ նկարչության դասեր առնում, որը նրա հետագա ամբողջ կյանքի հիմնական զբաղմունքներից է դառնում: Նկարչությունը որպես մասնագիտություն է ընտրում Բեկկերի եղբայրը՝ Վալերիանոն, ում հետ Գուստավո Ադոլֆոն մտերիմ է մնում ամբողջ կյանքի ընթացքում: Տասնութ տարեկան հասակում Բեկկերը հաջողության ակնկալիքով մեկնում է Մադրիդ, սակայն զրկանքներով լեցուն մի քանի տարի է անցկացնում մայրաքաղաքում՝ դրամ վաստակելով թարգմանությունների, հոդվածների, ինչպես նաև պիեսների փոխադրությունների և օպերային լիբրետոների միջոցով, որոնք միշտ կեղծանունով է հրապարակում: Ավանդություններից մեկի համաձայն՝ Բեկկերը կորցնում է նախարարություններից մեկում զբաղեցրած իր պաշտոնը, քանի որ նրան աշխատանքային ժամին նկարելիս են տեսնում: 1860 թվականին ընկերներից մեկի օժանդակությամբ խմբագրի պաշտոն է ստանում “El Contemporáneo” թերթում: Այս ժամանակաշրջանում հիվանդանում է թոքախտով, որն անջնջելի հետք է թողնում Բեկկերի առողջության վրա: Նույն թվականին ամուսնանում է իրեն խնամող բժշկի դստեր՝ Կաստա Էստեբանի հետ: Բեկկերի կյանքում տեղ գտած կանանց մասին բազմաթիվ առասպելներ կան, մասնավորապես կարևորվում է Խուլիա Էսպինի դերը, ով նշանավոր կոմպոզիտորի դուստր էր և երազում էր հայտնի սոպրանո դառնալ: Բեկկերը, զբոսանքի ժամանակ տեսնելով Խուլիային պատշգամբում, սիրահարվում է նրան, սակայն մերժում է ստանում: Խուլիային նվիրված որոշ բանաստեղծություններ տեղ են գտել «Հանգեր» ժողովածուի մեջ: Բեկկերի կենսագիրները վկայում են, որ կնոջ՝ Կաստա Էստեբանի հետ գրողն առանձնապես երջանիկ չի լինում: Նրանք երեք զավակ են ունենում, որոնցից երրորդի դեպքում Բեկկերի հայրությունը կասկածի է ենթարկվում: 1868-ի լիբերալ հեղափոխությունից հետո, երբ “El Contemporáneo” թերթի հիմադիրը՝ Բեկկերի հովանավոր Լուիս Գոնսալես Բրավոն, զրկվում է պաշտոնից, գրողը կորցնում է աշխատանքը և նույն շրջանում բաժանվում կնոջից: Որդիների և եղբոր հետ Բեկկերը տեղափոխվում է Տոլեդո, որտեղ նրա տկար առողջությունը կտրուկ վատթարանում է: 1870-ին հիվանդանում և սեպտեմբերին վախճանվում է եղբայրը՝ Վալերիանոն, ինչը մեծ հարված էր Բեկկերի համար: Վերադառնալով Մադրիդ և հաշտվելով կնոջ հետ՝ գրողը վերջինիս խնամքի տակ մի քանի ամիս է անցկացնում և հեռանում է կյանքից 1870 թվականի դեկտեմբերի 22-ին՝ երեսունչորս տարեկանում: Բեկկերը եղբոր հետ միասին թաղված է Սևիլյայի պանթեոնում:

Ստեղծագործությունը

Կյանքի օրոք ճանաչում չվայելելով՝ Բեկկերը հետմահու մեծ համբավի է արժանացել, որը հիմնականում պայմանավորված է «Լեգենդներով» և «Հանգեր» վերնագրի ներքո համախմբված բանաստեղծություններով: «Հանգեր» ժողովածուն, որն ինքը Բեկկերը ձեռագրում «Ճնճղուկների գիրք» է անվանել, լույս է տեսել 1868 թվականին, ընդ որում՝ առաջին ձեռագիրը կորել է, և Բեկկերը ստիպված է եղել հիշողությամբ նորից գրի առնել բոլոր բանաստեղծությունները: 1860-ին հրապարակված «Գրական նամակներ մի կնոջ» էսսեների շարքում բացատրվում է «Հանգերի» էությունը, համաձայն որի՝ բանաստեղծություններն ակնարկում են անբացատրելին: Ժողովածուի կենտրոնական թեմաներն են բանաստեղծական արվեստը, սերը և մահը: Առաջին ինը բանաստեղծությունը խորհրդածում են պոեզիայի բնույթի մասին, բանաստեղծությունների երկրորդ խումբն արտացոլում է սիրո վայելքը, երրորդ խմբի բանաստեղծությունները պատմում են կորցրած երջանկության պատճառած հիասթափության մասին, իսկ վերջիններում արտահայտված են մենությունը, թախիծը և մահը:

«Լեգենդները» գրված են իսպանական ֆոլկլորի հիման վրա՝ ժողովրդական ասքերի տեսքով: Ժողովածուի մեջ ընդգրկված լեգենդները հիմնականում նվիրված են գերբնական երևույթներին, սակայն դրանց գործողությունները տեղի են ունենում XIX դարում ապրող իսպանացիներին ծանոթ վայրերում և նրանց բնորոշ ապրումներ են նկարագրում: Ժողովածուի մեջ երկու կենտրոնական թեմա է առանձնանում՝ սերը և կյանքում հոգևորի, գերբնականի և հրաշալիի առկայությունը, որը, որպես կանոն, ուղեկցվում է արգելքի խախտման, դրա դիմաց պատժի և ապաշխարանքի մոտիվներով: Ժողովածուն բաղկացած է երեսունմեկ լեգենդից:

Լեգենդների ցանկը

• Կարմիր ձեռքերով ցեղապետը, 1858
• Մարտի վերադարձը, 1858 ( Կարմիր ձեռքերով ցեղապետը լեգենդի շարունակությունը)
• Սատանայի խաչը, 1860
• Ոսկե ապարանջանը, 1861
• Հոգիների լեռը, 1861
• Կանաչ աչքերը, 1861
• Երգեհոնահար մաեստրո Պերեսը, 1861
• Հավատացեք Աստծուն, 1862
• Լուսնի շողը, 1862
• Ողորմեա, 1862
• Երեք ամսաթիվ, 1862
• Քրիստոսը գանգով, 1862
• Թզուկը, 1863
• Խափշիկուհու քարանձավը, 1863
• Խոստումը, 1863
• Սպիտակ քարայծը, 1863
• Համբույրը, 1863
• Կրքի վարդը, 1864
• Արարումը, 1861
• Տարօրինակ է, 1861
• Զմրուխտե զարդը, 1862
• Կատուների առևտուրը, 1862
• Առակ, 1863
• Ուրվանկար բնորդից, 1863
• Ծանր դեպք
• Հնդկահավի հուշեր, 1865
• Չոր տերևները
• Թիթեռի և սարդի պատմությունը
• Քարե կինը, անավարտ
• Արգելված սեր
• Ալբերտո թագավորը

Գրականության ցանկ

• BÉCQUER, Gustavo Adolfo (2011). Leyendas. Barcelona. Editorial: Plutón Ediciones. ISBN 978-84-15089-19-3
• BÉCQUER, Gustavo Adolfo (2010). Leyendas y Rimas. Editorial: Vicens Vives. ISBN 978-84-316-8973-5
• MONTESINOS, Rafael (2011). Gustavo Adolfo Bécquer. Rimas. Barcelona. Editorial: Ediciones Cátedra. ISBN 978-84-376-1343-7