Օվի Սևումյան

Օվի Սևումյան
Ծնվել է	հունիսի 21 (հուլիսի 3), 1878
Ծննդավայր	Ներքին Ագուլիս, Նախիջևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն
Մահացել է	մայիսի 2, 1920 (41 տարեկան)
Մահվան վայր	Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն
Գերեզման	Թիֆլիս
Կրթություն	Ներսիսյան դպրոց
Ազգություն	հայ
Մասնագիտություն	ռեժիսոր և դերասան
Ամուսին(ներ)	Լյուսի Սևումյան

Օվի (Հովհաննես) Մամիկոնի Սևումյան (հունիսի 21 (հուլիսի 3), 1878^[1], Ներքին Ագուլիս, Նախիջևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն^[1] - մայիսի 2, 1920(1920-05-02)^[1], Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն^[1], թաղված է Թբիլիսիում), հայ ռեժիսոր, Կովկասի հայկական թատրոնների դերասան, թատերական գործիչ։

Դերասանուհի, երգչուհի Լյուսի Սևումյանի ամուսինն է։

Կենսագրություն

Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում։ Բեմական գործունեության առաջին իսկ տարիներից ձգտել է բարեփոխումներ մտցնել ազգային թատրոնում։ Այդ առթիվ մամուլում հրապարակել է բազմաթիվ հոդվածներ։ 1906 թվականին (Լևոն Մանվելյան և Միքայել Մանվելյան եղբայրների հետ) Ալեքսանդրապոլում հիմնել է ՄԳԹ-ի սկզբունքներով գործող «Ռեժիսորական թատրոնը» (գործել է մեկ տարի)։ 1909-1910 թվականներին ղեկավարել է Թիֆլիսի Զուբալովի ժողովրդական տան թատերախումբը։ Կատարելագործվել է ՄԳԹ-ում, ուսումնասիրել Ստանիսլավսկու համակարգը, շփվել Վ. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի, Ա. Յուժին-Սումբատովի, Ե. Բ. Վախտանգովի հետ, հետաքրքրվել Ա. Ա. Թաիրովի, Ա. Անտուանի, Մ. Ռայնհարդի և այլ նշանավոր ռեժիսորների արվեստով՝ ձգտելով գտնել հայ թատրոնի ստեղծագործական զարգացման ինքնուրույն ուղին։ 1913 թվականին Թիֆլիսում ներկայացրել է իր մոտեցումները բեմարվեստի բազմաթիվ հարցերի վերաբերյալ՝ առաջնությունը տալով ռեալիստական թատրոնին։ 1917 թվականին Թիֆլիսում հիմնել է ստուդիա, 1918 թվականին Պյատիգորսկում՝ խորհրդային առաջին հայկական պետական թատրոնը^[2]։

Բեմադրություններ

Շիլլերի «Ավազակներ»
Լև Տոլստոյի «Կենդանի դիակ»
Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ամպրոպ»
Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Պատվի համար», 1918
Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Չար ոգի»,
Դերենիկ Դեմիրճյանի «Դատաստան»
Ս. Յուշկևիչի «Թագավորը»
Լևոն Շանթի «Հին աստվածներ»
Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո»

Դերեր

Էլիզբարով՝ Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
Բորիս Գոդունով՝ Լև Տոլստոյի «Ֆեոդոր Իոհանովիչ արքան»
Քաղաքագլուխ՝ Նիկոլայ Գոգոլի «Ռևիզոր»
Ուրիել՝ Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա»

Գրականություն

Գրիգորյան Ա., Ջահակիր արտիստը., Ե., 1984։

Ծանոթագրություններ

↑ ^1,00 ^1,01 ^1,02 ^1,03 ^1,04 ^1,05 ^1,06 ^1,07 ^1,08 ^1,09 ^1,10 ^1,11 ^1,12 Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 10 (հայ.) — հատոր 10. — էջ 328.
↑ Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007.

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 10, էջ 328)։

[_55a9e96252972eda-1] 1,00 ^1,01 ^1,02 ^1,03 ^1,04 ^1,05 ^1,06 ^1,07 ^1,08 ^1,09 ^1,10 ^1,11 ^1,12 Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 10 (հայ.) — հատոր 10. — էջ 328.

[2] Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007.

[1]

[2]