Վեց հայկական վիլայեթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Վեց հայկական վիլայեթներ կամ վեց հայկական նահանգներ (օսման.՝ ولايت سته Vilâyat-ı Sitte, թուրք.՝ Altı Ermeni ili) գերակշռող կամ հիմնականում հայկական բնակչություն ունեցող Օսմանյան կայսրության վեց վիլայեթների ընդհանուր անվանումը։

Վեց հայկական վիլայեթեները 20-րդ դարի սկզբին։
  1. Վանի
  2. Էրզրումի
  3. Խարբերդի
  4. Բիթլիսի
  5. Դիարբեքիրի
  6. Սվազի

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խոշոր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաք Նահանգ (Վիլայեթ) Բնակչություն Հայերն  % Ծան
Վան Վանի վիլայեթ 40,000 25,000 62.5% [1]
Սեբաստիա Սեբաստիայի վիլայեթ 60,000 30,000 50% [2]
Էրզրում Էրզրումի վիլայեթ 60,000 15,000 25% [3]
Խարբերդ Խարբերդի վիլայեթ 12,200 6,080 49.8% [4]
Բիթլիս Բիթլիսի վիլայեթ 30,000 7,000 23% [2]
Դիարբեքիր (Ամիդ) Դիարբեքիրի վիլայեթ
Արաբկիր Խարբերդի վիլայեթ 20,000 10,000 50% [5]
Մալաթիա Խարբերդի վիլայեթ 40,000 20,000 50% [6]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հակոբյան, 1987, էջ. 236
  2. 2,0 2,1
  3. Հակոբյան, 1987, էջ. 163
  4. Հակոբյան, 1987, էջ. 134
  5. Հակոբյան, 1987, էջ. 51
  6. Հակոբյան, 1987, էջ. 182

Քաղվածելու սխալ՝ «Հակոբյան—1987——222» անվանումով <references>-ում սահմանված <ref> թեգը սկզբնական տեքստում չի օգտագործվել:

Մատենագիտություն

  • Հակոբյան, Թադևոս (1987) (Հայերեն). Պատմական Հայաստանի քաղաքները. Երևան: «Հայաստան» հրատարակչություն.