Վարդան Հունանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վարդան Հունանյան
 
Կրթություն Պապական ուրբանիստական համալսարան
Գիտական աստիճան աստվածաբանության դոկտոր
Մասնագիտություն կաթոլիկ քահանա
Ծնունդ փետրվարի 17, 1644(1644-02-17)
Եվդոկիա
Մահ 1715[1]
Լվով, Lwów Land, Ruthenian Voivodeship, Lesser Poland Province of the Polish Crown, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա
Թաղված է Լվով

Վարդան Հունանյան (լեհ.՝ Wartan Hunanian, փետրվարի 17, 1644(1644-02-17), Եվդոկիա - 1715[1], Լվով, Lwów Land, Ruthenian Voivodeship, Lesser Poland Province of the Polish Crown, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա), հոգևորական, Լվովի հայկական կաթոլիկ եկեղեցու արքեպիսկոպոս (1681-1715), աստվածաբանության դոկտոր:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Որպես սարկավագ Լվով է եկել Էջմիածնից 1665 թվականին` ուղեկցելով Հայ առաքելական եկեղեցու կաթողիկոս Պողոս Տոկատցուն, որը Լվով էր եկել կաթոլիկ եկեղեցու հետ դաշինք կազմելու համար: Լվով ժամանելուց հետո ցանկանալով շարունակել ուսումը` Հունանյանը փախնում է պատվիրակից և թաքնվում Լվովի Պապական քոլեջում, որը հիմնադրվել էր Լեհաստանի հայերին Հռոմեական եկեղեցու հետ դաշինքում ներգրավելու նպատակով: 1665 թվականին դարձավ միաբանների կոլեգիումի սեմինարիստ: Հետագայում նա ավարտեց ուսումնառությունը Հռոմի Պապական կոլեգիումում, որտեղ էլ ստացավ աստվածաբանության դոկտորի աստիճան:

Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու և Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու միության ակտիվ կողմնակիցներից էր[2]:

1675 թվականի հունվարի 28-ին Սուրբ Աթոռի կողմից նշանակվում է Սիրիական թեմի եպիսկոպոս: 1675 թվականի ապրիլի 28-ին արքեպիսկոպոս Նիկոլայ Թորոսևիչի և Լվովի եպիսկոպոսի կողմից ձեռնադրվում է Հայ կաթողիկե եկեղեցու եպիսկոպոս: 1675 թվականի հոկտեմբերին վերադառնում է Լվով:

Նիկոլայ Թորոսևիչի հետ տարաձայնությունների պատճառով 1677 թվականի հունիսին մեկնում է Մեծ Հայք: Այստեղ նրան ձերբակալում և բանտարկում են, ինչի մասին իր գրառումներում հիշատակում է պարսկական պատրիարք Եղիազարը: Էջմիածնի պատրիարքը որոշեց Հունանյանին թույլ չտալ մեկնել Լվով: Հունանյանը Լվով է վերադառնում միայն 1686 թվականի հոկտեմբերին Հռոմի պապ Իննոկենտի ХІ–ի միջնորդության և լեհական արքա Յան Սոբեսկու հովանավորության շնորհիվ:

Եղել է Լեհաստանի հայերի Հռոմի հետ միավորման նախաձեռնողներից: 1691 թվականին նրա կողմից հրավիրված Լվովի սինոդի հայկական հոգևորականությունը որոշեց վերջնականապես խզել կապերը Էջմիածնի պատրիարքության հետ և կանոնակարգել մի շարք եկեղեցական հարցեր:

Նրա ղեկավարման օրոք 1692 թվականին Լվով է տեղափոխվում Յազլովեցկի Աստվածամոր հրաշագործ սրբապատկերը: Վարդան Հունանյանը Կամենեց-Պոդոլսկում կառուցում է եպիսկոպոսական պալատ և սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչի մատուռը: Բացի այդ նա օժանդակում է Լվովի հայկական բենեդիկտյան տաճարի ստեղծմանը:

Վարդան Հունանյանը մահացել է Լվովում: Թաղված է Լվովի հայկական վանքի արքեպիսկոպոսների հանգստարանում[3]:

Նախորդող
Նիկոլայ Թորոսովիչ
Լվովի արքեպիսկոպոսներ
Վարդան Հունանյան

հոկտեմբերի 24, 1681-հունիսի 15,1715
Հաջորդող
Յան Տոբիաշ Ավգուստինովիչ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]