Սերգեյ Վիտտե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սերգեյ Վիտտե
Sergei Yulyevich Witte 1905.jpeg
Ծնվել էհունիսի 17 (29), 1849[1]
ԾննդավայրԹիֆլիս, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել էփետրվարի 28 (մարտի 13), 1915 (65 տարեկանում) կամ մարտի 13, 1915(1915-03-13)[3][4] (65 տարեկանում)
Մահվան վայրՊետրոգրադ, Ռուսական կայսրություն
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԿրոնՌուս ուղղափառ եկեղեցի
ԿրթությունՕդեսայի ազգային համալսարան
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ
Ծնողներհայր՝ Julius von Witte?
Զբաղեցրած պաշտոններՌուսաստանի վարչապետ և finance minister of Imperial Russia?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու ասպետական շքանշան Սուրբ Աննայի Առաջին Փառքի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 1-ին աստիճանի շքանշան Սև արծվի շքանշան Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշան Սպիտակ արծվի շքանշան Կարմիր արծվի շքանշան Թագի շքանշան Վասայի շքանշան Դանեբրոգ շքանշան Լեոպոլդի շքանշան Սպիտակ արծվի շքանշան Տակովոյի խաչի շքանշան «Սուրբ Ալեքսանդր» շքանշան Լեոպոլդի շքանշան Պատվավոր Լեգեոնի շքանշան Քրիստոսի շքանշան Order of the Double Dragon? Order of the White Elephant? Աճող արևի շքանշան Փրկիչի շքանշան Ռումինիայի Աստշի շքանշան Order of the Star of Ethiopia? Առյուծի և Արևի շքանշան Օսմանիե շքանշան և Order of noble Bukhara?
ԵրեխաներVéra Narischkine-Witte?
Ստորագրություն
Signature of Sergei Witte.jpg
Sergei Witte Վիքիպահեստում

Վիտտե Սերգեյ Յուլևիչ (1849-1915), ռուսական պետական գործիչ, կոմս։

1892 թվականից՝ հաղորդակցության ճանապարհների, ապա ֆինանսների մինիստր։ 1903-ից՝ մինիստրների կոմիտեի, 1905—1906-ին՝ մինիստրների խորհրդի նախագահ։ Ակտիվորեն աջակցել է ռուս, կապիտալիզմի զարգացմանը և ձգտել այն զուգակցել ցարական միապետության ամրապնդման հետ։ Վիտտեի օրոք իրականացվել են տնտեսական խոշոր միջոցառումներ․ 1894-ին մտցվել է գինու մենաշնորհ, 1890-ական թթ․ մեծ թափ է ստացել երկաթուղիների շինարարությունը, 1897 թվականին իրականացրել է դրամական ռեֆորմ, տնտեսության զարգացման համար ներգրավել է արտասահմանյան կապիտալներ։ Առաջարկել է ռեֆորմներ (1902-ին) գյուղատնտեսության բնագավառում ևս։ Դեմ էր զեմստվային հիմնարկների ընդլայնմանը։ Արտաքին քաղաքական հարցում կողմ էր ռուսական ֆրանսիական դաշինքին։ Հեռավոր Արևելքում ձգտել է հետաձգել Ճապոնիայի հետ ռազմական կոնֆլիկտը։ 1905-ին գլխավորել է ռուս-ճապոնական հաշտության պայմանագիրը հաշտության պայմանագիր 1905) կնքող պատվիրակությունը։ Ճնշել է 1905—1907-ի հեղափոխությունը։ Նրա առաջարկությամբ է հրապարակվել Հոկտեմբերի 17-ի մանիֆեստը (տես Մանիֆեստ 1905-ի հոկտեմբերի 17-ի)։ Կողմնակից էր ինքնակալության՝ բուրժուական միապետության վերածմանը։ 1906-ին պաշտոնաթող է եղել։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 468 CC-BY-SA-icon-80x15.png

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]