Սան Մարինոյի բազիլիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սան Մարինոյի բազիլիկ
Basilica rsm.jpg
Հիմնական տվյալներ
Տեսակփոքր բազիլիկ և co-cathedral?
ԵրկիրՍան Մարինո Սան Մարինո
ՏեղագրությունՍան Մարինո
Դավանանքկաթոլիկություն
ԹեմRoman Catholic Diocese of San Marino-Montefeltro?
Ժառանգության կարգավիճակՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մաս
ՆվիրվածՍուրբ Մարինո
Ճարտարապետական ոճնեոդասական ճարտարապետություն
Հիմնադրված1855
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի դրոշը ՅՈւՆԵՍԿՕՀամաշխարհային ժառանգություն ,
օբյեկտ № 1245
ռուս..անգլ..ֆր.

Սան Մարինոյի բազիլիկ, Սան Մարինո քաղաքի գլխավոր տաճար։ Նվիրված է քաղաքի և նահանգի հովանավոր սուրբ Մարինոյին։ Բազիլիկը կառուցված է նեոկլասիկական ոճով՝ ութ կորնթոսյան սյուներով։ Հիմքում` սյուների վերևում, գրված է. «DIVO MARINO PATRONO ET LIBERTATIS AUCTORI SEN. P.Q.» (լատ.` «Սուրբ Մարինոյին` ազատության հովանավորին։ Սենատ և ժողովուրդ»)։

2008 թվականին Սան Մարինոյի պատմական կենտրոնի հետ միասին այն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕՀամաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Բազիլիկը պատկերված է Սան Մարինոյում թողարկված տասը ցենտանոց մետաղադրամի վրա։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այն վայրում, որտեղ այժմ գտնվում է բազիլիկը, 4-րդ դարից եղել է բապտիստական եկեղեցի` նվիրված Սուրբ Մարինոյին։ Նրա առաջին հիշատակումը թվագրվել է 530 թվականին։ 1113 թվականից այն կոչվել է Սուրբ Մարինոյի եկեղեցի։

1800-ական թվականներին եկեղեցին այնքան էր խարխլվել, որ 1807 թվականին պետք է քանդվեր և սկսվեր բազիլիկի շինարարությունը, որի համար Սան Մարինո էր հրավիրվել բոլոնիացի ճարտարապետ Աքիլլե Սերան։ 1825 թվականի հուլիսի 24-ին Սան Մարինոյի գլխավոր խորհուրդը որոշել է նոր եկեղեցին հիմնել հնի տեղում։ Շինարարությունը սկսվել է 1826 թվականի հուլիսի 28-ին և շարունակվել մինչև 1838 թվականը։ 1838 թվականի փետրվարի 5-ին եկեղեցին օծվել է եպիսկոպոս Մոնտեֆելտրոյի, Կրիսպինո Ագոստինուչիի և Սան Մարինոյի երկու կապիտան-ռեգենտների ներկայությամբ։ 1926 թվականի հուլիսի 21-ին Հռոմի Պապ Պիոս XI-ը նրան շնորհել է փոքր բազիլիկի կարգավիճակ։ 1982 թվականի օգոստոսի 29-ին բազիլիկ այցելեց Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս Երկրորդը, որը խոնարհվեց Սուրբ Մարինոյի մասունքներին[1]։

Կառուցվածք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բազիլիկը բաղկացած է տասնվեց կորնթոսյան սյուներից կազմված երեք նավերից, որոնք կիսաշրջանաձև գտնվում են աբսիդի մեջ։ Գլխավոր խորանի վրա գտնվում է Սուրբ Մարինոյի արձանը` Կանովայի աշակերտ Ադամո Տադոլինիի աշխատանքը։ 1586 թվականին հայտնաբերված սրբի մասունքների մի մասը պահվում է զոհասեղանի տակ։ 1595 թվականին մյուս մասը տեղափոխվել է Դալմաթիա՝ Ռաբ կղզի՝ նրա ծննդավայրը։ Մայր տաճարում տեղակայված է նաև ռեգենտի գահը, որը պատրաստվել է 1600-ական թվականներին։

Սան Պիետրո եկեղեցի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սան Պիետրո եկեղեցին գտնվում է Սան Մարինոյի բազիլիկի մուտքի մոտ։ Այն կառուցվել է 600 թվականին։ Այստեղ է 1689 թվականին երաժիշտ Անտոնիո Տեդեսկու նվիրած արժեքավոր զոհասեղանը մարմարե դրվագազարդմամբ, որի վերևում գտնվում է Սուրբ Պետրոսի արձանը (հեղինակ՝ Էնրիկո Սարոլդի)։ Այս եկեղեցու գաղտնարանում ժայռի մեջ փորված են երկու որմնախորշեր, որոնք, ենթադրվում է՝ Սան Մարինոյի և Սան Լեոյի մահճակալներն են[2]։ Ներսում գտնվում է Հռոմի Պապ Հովհաննես XXIII-ի հուշարձանը, որը հիմնադրվել է հանրապետության կառավարության կողմից։

Տոնակատարություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բազիլիկի համար նախատեսված են մի շարք պատարագներ։ Դրանց մեջ ներառված են կապիտան-ռեգենտի ընտրությունը և հաստատումը, հանրապետության աշխարհազորի տարեդարձի տոնակատարությունը (մարտի 25), ազգային և կրոնական տոներ նվիրված հանրապետության հիմնադիր և հովանավոր Սան Մարինոյին (սեպտեմբերի 3) և հանրապետության հովանավոր Սուրբ Ագաթային (փետրվարի 5), կրոնական փառատոն՝ ի պատիվ Սուրբ Քրիստոսի մարմնի և արյան[3]։

Բազիլիկը կարող է նաև ծառայել որպես հանրաճանաչ միջոցառումների անցկացման վայր, ինչպիսին է XII աշնանային երաժշտական փառատոնը 2010 թվականին՝ նվիրված Մոցարտի «Ռեքվիեմ»-ին[4]։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Religious»։ Visit San Marino։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 25, 2011-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 2, 2010 
  2. Rachel Mills, ed. (2010)։ Michelin Green Guide Italy։ Michelin Apa Publications։ էջ 281։ ISBN 1-906261-83-0 
  3. «CONCORDATO FRA LA SANTA SEDE E LA REPUBBLICA DI SAN MARINO»։ The Vatican։ December 1992։ Արխիվացված է օրիգինալից հունիսի 30, 2010-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 3, 2010 
  4. «Nella Basilica di San Marino la Messa di Requiem di Mozart»։ Dettaglio News։ հոկտեմբերի 28, 2010։ Վերցված է նոյեմբերի 3, 2010