Անտոնիո Կանովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անտոնիո Կանովա
իտալ.՝ Antonio Canova
Antonio Canova Selfportrait 1792.jpg
Ի ծնեAntonio Canova
Ծնվել էնոյեմբերի 1, 1757
ԾննդավայրՊոսանյո, Իտալիա
Մահացել էհոկտեմբերի 13, 1822
Վախճանի վայրըՎենետիկ, Իտալիա
ՔաղաքացիությունFlag of Republic of Venice (1659-1675).svg Վենետիկի հանրապետություն
Ազգությունիտալացի
ՈւսուցիչGiuseppe Bernardi? և Giovanni Ferrari?
Ստեղծագործություն(ներ)The Three Graces?, Venus Victrix?, Ամուրը և Փսիխեան, Hercules and Lychas? և George Washington?
Ոճնեոդասականություն[1]
Ժանրֆիգուրատիվիզմ[2] և նյու[2]
Մասնագիտությունքանդակագործ, ճարտարապետ, նկարիչ, նկարիչ, փորագրիչ և գծագրող
Գործունեությունըքանդակագործ
ազդվել էՖիդիաս
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ոսկե խթանի պարգև և Honoraray citizen of Asolo?
ԱնդամությունՆիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների թագավորական ակադեմիա և Սուրբ Ղուկասի ակադեմիա[3]
Antonio Canova Վիքիպահեստում

Անտոնիո Կանովա (իտալ.՝ Antonio Canova, նոյեմբերի 1, 1757(1757-11-01)[4][5][6][…], Պոսանո, Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա[4][7][8] - հոկտեմբերի 13, 1822(1822-10-13)[4][5][6][…], Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն[4][7][9][…]), իտալացի նկարիչ և քանդակագործ, նեոկլասիցիզմի ներկայացիչ[10][11]։ Հիմնականում աշխատել է Վենետիկում և Հռոմում։ Վաղ շրջանի գործերում հետևել է բարոկկոյի արվեստի ավանդույթներին։ Հետագայում ընթացել է անտիկ քանդակագործության ձևերը նմանակելու ուղիով, ժամանակակիցների կողմից անվանվել «նոր Ֆիդիաս»։ Ուսումնասիրողներից շատերը նրան համարում են նեոկլասիցիզմի շրջանի մեծագույն քանդակագործը[12]։ Ընդ որում՝ ընդգծում են, որ Կանովային հաջողվել է խուսափել բարոկկոյին բնորոշ մելոդրամատիզմից և նեոկլասիցիզմին հատուկ սառը արհեստականությունից[13]։

Ստեղծել է տպավորիչ տապանաքարեր (Կլեմենտ 8-ի տապանաքարը, 1792, Սբ. Պետրոսի տաճար, Հռոմ), դիցաբանական հերոսների արձաններ («Ամուրը և Փսիքեն», 1973, Լուվր, Փարիզ), իդեալականացված դիմաքանդակներ («Պաոլինա Բորգեզեն՝ Վեներայի տեսքով», 1805-1807, Բորգեզե պատկերասրահ, Հռոմ)։

Կանովայի ստեղծագործությունը հիմք է հանդիսացել 19-րդ դարի եվրոպական ակադեմիական քանդակագործության համար։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. http://vocab.getty.edu/page/ulan/500115339
  2. 2,0 2,1 https://www.metmuseum.org/toah/hd/nova/hd_nova.htm
  3. http://www.accademiasanluca.eu/it/accademici/id/557/
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 W. M. R. 1911 Encyclopædia Britannica/Canova, Antonio // Encyclopædia Britannica — 11 — NYC: 1911. — Vol. 5. — P. 204—206.
  5. 5,0 5,1 5,2 Сомов А. И. Канова, Антонио (ռուս.) // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1895. — Т. XIV. — С. 300—301.
  6. 6,0 6,1 6,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Канова Антонио // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  8. 8,0 8,1 https://www.britannica.com/biography/Antonio-Canova-marchese-dIschia
  9. 9,0 9,1 https://rkd.nl/explore/artists/15139
  10. Irwin David, Antonio Canova, marchese d'Ischia | Italian sculptor, Britannica.com, Վերցված է ապրիլի 1, 2017 
  11. «Canòva, Antonio nell'Enciclopedia Treccani», Treccani.it, Վերցված է ապրիլի 1, 2017 
  12. Turner 1996a .
  13. Jean Martineau & Andrew Robinson, The Glory of Venice: Art in the Eighteenth Century. Yale University Press, 1994. Print.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 141 CC-BY-SA-icon-80x15.png