Ջուլիո Կաչչինի

Ջուլիո Կաչչինի
Բնօրինակ անուն	Giulio Caccini
Ծնվել է	հոկտեմբերի 8, 1551; Հռոմ, Պապական մարզ
Երկիր	Տոսկանայի Մեծ դքսություն
Մահացել է	դեկտեմբերի 10, 1618 (67 տարեկան); Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն
Ժանրեր	Վերածնունդ և բարոկկո դարաշրջանի երաժշտություն
Մասնագիտություն	իտալացի կոմպոզիտոր
Երգչաձայն	տենոր
Գործիքներ	վիոլա և վոկալ
Ամուսին	Lucia Gagnolanti?
	Giulio Caccini Վիքիպահեստում

Ջուլիո Կաչչինի (իտալ.՝ Giulio Caccini կամ Giulio Romano, հոկտեմբերի 8, 1551^[1], Հռոմ, Պապական մարզ - դեկտեմբերի 10, 1618(1618-12-10)^[2]^[3]^[4], Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն^[5]), իտալացի կոմպոզիտոր։

Կենսագրություն

Ջուլիո Կաչչինին դասվում է երաժիշտների (Գալիլեի, Պերի, Կավալիերի) և բանաստեղծների (Ռինուչչինի) խմբակին, ովքեր նպաստել են օպերայի ծագմանը Իտալիայում^[6]։ Այդ խմբակը ծանոթ է Ֆլորենտական կամերետա անունով, որը հավաքվում էր հումանիստ և մեկենաս Ջովաննի Բարդիի, իսկ 1592 թվականից Ջիովաննի Կորսիի տանը։

Կաչչինին համարվում է սոլո երգեցողության հիմնադիրներից մեկը, հեշտացված գեղարվեստական ձև, որի շնորհիվ բազմաձայն կոնտրապունկտային երարժշտությունը զիջեց իր իշխող դերը։

Կաչչինիի առաջին փորձը ասերգության ոճում էր՝ «Combattimento d’Appoline col serpente» մոնոդրամա, Բարդիի տեքստով (1590):

Դրան հետևեց Դաֆնայի երաժշտությամբ դրաման, Ռինուչչինիի տեքստով, դրամա «Էվրիդիկա», որը սկզբից գրեց Պերիի այնուհետև Ռինուչինիի բառերով։ Այնուհետև լույս տեսավ «Նոր երաժշտություն», միաձայն մադրիգալներից, կանցոներից ու արիաներից բաղկացած ստեղծագործություն^[7]։ Մյուս ստեղծագործությունների հավաքածուն «Nuove arie» անունով հրատարակվել է 1608 թվականին։

Դուստրը երգչուհի և կոմպոզիտոր Ֆրանչեսկա Կաչչինին է^[8]։

Կաչչինիի ամենահայտնի և կատարվող ստեղծագործությունը «Ave Maria»-ն է։

Գրականություն

Սոլովյով Ն․Ֆ․ (1890–1907). «Каччини, Джулио». Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ). Սանկտ Պետերբուրգ.{{cite book}}: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)

Ծանոթագրություններ

1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
1 2 Brockhaus Enzyklopädie (գերմ.) — F.A. Brockhaus, 1796.
1 2 Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.) — Grup Enciclopèdia, 1968.
1 2 Երաժշտություն (ֆր.)
1 2 Archivio Storico Ricordi — 1808.
↑ Бочаров Ю. Мастера старинной музыки. — М: Гелеос, 2005. — С. 163. — ISBN 5-8189-0522-5
↑ Соловьёв Н. Ф. (1890–1907). «Итальянская музыка». Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ). Սանկտ Պետերբուրգ.{{cite book}}: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
↑ «Аве Мария Каччини. By Vavilov». 7 февраля 2009. Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ օգոստոսի 25-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 5-ին.

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջուլիո Կաչչինի» հոդվածին։

[_ca5ded39e761058c-1] 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.

[_6deb597018ac8718-2] 1 2 Brockhaus Enzyklopädie (գերմ.) — F.A. Brockhaus, 1796.

[_4559b07edb275cf6-3] 1 2 Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.) — Grup Enciclopèdia, 1968.

[_9021742d509cc10f-4] 1 2 Երաժշտություն (ֆր.)

[_d24b33832280f911-5] 1 2 Archivio Storico Ricordi — 1808.

[6] Бочаров Ю. Мастера старинной музыки. — М: Гелеос, 2005. — С. 163. — ISBN 5-8189-0522-5

[Викитека_ЭСБЕ_ИМ-7] Соловьёв Н. Ф. (1890–1907). «Итальянская музыка». Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ). Սանկտ Պետերբուրգ.{{cite book}}: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)

[8] «Аве Мария Каччини. By Vavilov». 7 февраля 2009. Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ օգոստոսի 25-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 5-ին.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]