Ջուզեպպե Պիերմարինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ջուզեպպե Պիերմարինի
Giuseppe Piermarini, ritratto di Martin Knoller.jpg
Ծնվել էհուլիսի 18, 1734(1734-07-18)[1][2][3][4][5]
ԾննդավայրՖոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա
Մահացել էփետրվարի 18, 1808(1808-02-18)[1][2][3][4][5] (73 տարեկանում)
Վախճանի վայրՖոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա
ԱշխատավայրԲրերա գեղարվեստի ակադեմիա
Ուշագրավ աշխատանքներՄոնցա թագավորական վիլլա, Լա Սկալա, Միլանի թագավորական պալատ և Բելջոիոզո պալատ
Giuseppe Piermarini Վիքիպահեստում

Ջուզեպպե Պիերմարինի (անգլ.՝ Giuseppe Piermarini, հուլիսի 18, 1734(1734-07-18)[1][2][3][4][5], Ֆոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա - փետրվարի 18, 1808(1808-02-18)[1][2][3][4][5], Ֆոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա), իտալացի ճարտարապետ: Միլանի Լա Սկալա օպերային թատրոնի ճարտարապետը: Բրերա գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիերմարինին ծնվել է այն ժամանակ Պապական պետության մաս կազմող Ֆոլինո քաղաքում: 1765-1769 թվականներին Միլան տեղափոխվեուց հետո Կազերտայում համագործակցել է Լուիջի Վանվիտելիի հետ: 1770 թվականին վերակազմակերպել է Պավիայի համալսարանը և Մանտովայի գեղարվեստի պալատը, ինչպես նաև նախագծել է Բիբիենա թատրոնի ճակատային հատվածը: Իրականացրել է նաև Բրերա գրադարանի Մարիա Թերեզա սրահի ներքին հարդարանքները[6]:

Միլանի Գրեպպի պալատի բակը (1776)

Միլանում էրցհերցոգի մշտական բնակավայր ունենալու Հաբսբուրգի որոշումից հետո Պիերմարինիին են հանձնարարում վերակառուցելու հերցոգի պալատը որպես համապատասխան քաղաքային նստավայր, ինչպես նաև Մոնցայում կառուցելու միանգամայն նոր նստավայր:

Պիերմարինին Միլանի թագավորական պալատի ճակատային հատվածը ստեղծում է նեոդասական ոճով (1773-1780), ինչպես նաև որպես քաղաքային նախագծի մաս՝ քաղաքի կենտրոնում ստեղծում է Piazzetta Reale: Մոնցայի թագավորական վիլլայի համար (1776 թվականից սկսած) հաջորդական փոփոխությունների միջոցով վիլլան հարմարեցնում է որպես արքունի նստավայր: 1779 թվականին պաշտոնապես նշանակվում է Կայսերական թագավորության ճարտարապետ՝ տարիներ շարունակ զբաղեցնելով այդ պաշտոնը:

Տարիների ընթացքում իրար հաջորդող ներքին վերափոխումները փոփոխվել են Լա Սկալայի ինտերիերը և միայն Պիերմարինիի գլխավոր հատակագիծը, ճակատային հատվածն են մնացել անփոփոխ:

Պիերմարինիի Միլանում ստեղծած այլ կառույցներից են Գրեպպի պալատը (1772-1778) և Բելջոիոզո պալատը (1772-1781): Պարաբիագոյում Պիերմարինիի ընկերը՝ հաջողակ կահույքագործ Ջուզեպպե Մաջոլինին նրան է հանձնարարել ստեղծելու Chiesa Prepositurale dei Santi Gervasio e Protasio-ի ճակատային հատվածը (1780): Նա նաև նախագծել է Դեզիոյի Tittoni Traversi վիլլան:

1798 թվականին Պիերմարինին վերադարձել է հայրենի Ֆոլինո, որտեղ որոշ փոփոխություններ է կատարել տաճարի նախագծում, ստեղծել է Սպելլոյի Սան Լորենցո տաճարի Cappella del Sacramento նախագիծը:

Պիերմարինիի աշակերտներից են եղել Ջակոմո և Ջոկոնդո Ալբերտոլիները: Ջակոմո Ալբերտոլին, հաջորդելով իր ուսուցչին, դարձել է Բրերա ակադեմիայի պրոֆեսոր[7]:

Մահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մահացել է Ֆոլինոյում 1808 թվականին:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]