Ջեյմս Դյուար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ջեյմս Դյուար
անգլ.՝ James Dewar
James Dewar.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 20, 1842(1842-09-20)[1][2][3]
Կինքարդին
Մահացել էմարտի 27, 1923(1923-03-27)[4][1][2][3] (80 տարեկանում)
Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն[4]
ՔաղաքացիությունFlag of the United Kingdom.svg Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն
Մասնագիտությունֆիզիկոս, քիմիկոս և գյուտարար
Հաստատություն(ներ)Քեմբրիջի համալսարան
Գործունեության ոլորտֆիզիկա և քիմիա
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն և Թուրինի Գիտությունների Ակադեմիա
Ալմա մատերԷդինբուրգի համալսարան
Գիտական ղեկավարԼայոն Փլեյֆեր
ՊարգևներԼոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ Կոպլիի մեդալ[5] Ռումֆորդի մեդալ Մատեուչի մեդալ Լավուազիեի մեդալ Hodgkins Medal? Ալբերտի մեդալ Ֆրանկլինի մեդալ Բեյքերյան լեկցիա և Դևիի շքանշան[6]
James Dewar Վիքիպահեստում

Ջեյմս Դյուար (անգլ.՝ James Dewar, սեպտեմբերի 20, 1842(1842-09-20)[1][2][3], Կինքարդին - մարտի 27, 1923(1923-03-27)[4][1][2][3], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն[4]), անգլիացի ֆիզիկոս և քիմիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1877 թ.)։ Անգլիայի Քիմիական ընկերության պրեզիդենտ (1897 թ.)։ Ուսումնասիրել է կարբոնիլային միացությունները և օզոնը։ 1871 թվականին առաջարկել է բենզոլի և պիրիդինի կառուցվածքային բանաձևերը։ Աշխատանքները վերաբերում են ջերմային երևույթների ուսումնասիրմանը։

Մշակել է մետաղների ջերմունակությունը ցածր ջերմաստիճաններում չափելու եղանակներ։ Պատրաստել է նյութի ջերմամեկուսացումն ապահովող անոթներ։ Առաջինն է ստացել հեղուկ ջրածինը և որոշել դրա հաստատունները (1898 թ.)։ Ուսումնասիրել է մետաղների Էլեկտրահաղորդականության և ջերմունակության ջերմաստիճանային կախումը։ Կյուրիի հետ փորձով ապացուցել է, որ ռադոնի քայքայման դեպքում առաջանում է հելիում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 423 CC-BY-SA-icon-80x15.png