Պաոլո Սորրենտինո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պաոլո Սորրենտինո
Paolo Sorrentino 2008 cropped.jpg
Ծնվել է մայիսի 31, 1970(1970-05-31)[1] (48 տարեկան)
Ծննդավայր Նեապոլ, Իտալիա
Կրթություն Նեապոլի համալսարան
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
Մասնագիտություն կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան և դրամատուրգ
Ընտրանի Երիտասարդություն, The Great Beauty և Երիտասարդ պապը
Պարգևներ և մրցանակներ Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ օտարալեզու լավագույն ֆիլմի համար

Պաոլո Սորրենտինո (իտալ.՝ Paolo Sorrentino, մայիսի 31, 1970(1970-05-31)[1], Նեապոլ, Իտալիա), իտալացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ, ով քննադատների համաձայն Իտալիայի 21-րդ դարի ամենատաղանդավոր կինեմատոգրաֆիստներից մեկն է: Կաննի կինոփառատոնի մշտական մասնակիցն է: Նրա աշխատանքները 2 անգամ ստացել են Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակ «Տարվա լավագույն եվրոպական ֆիլմ» անվանակարգում:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սկզբում ճանաչում է ձեռք բերել որպես սցենարիստ՝ 1997 թվականին ստանալով Սոլինասի անվան մրցանակ «Dragoncelli di fuoco» ֆիլմի համար: Կատարել է իր լիամետրաժ ֆիլմի դեբյուտը «Ավելորդ Մարդը» ֆիլմով: 2001 թ. Ֆիլմը մասնակցել է Վենետիկյան փառատոնի մրցույթում ու ստացել է միջազգային ճանաչում, իսկ նրա հեղինակը պարգևատրվել է իտալացի կինոքննադատների կողմից «Արծաթյա ժապավեն» որպես լավագույն ռեժիսոր-դեբյուտանտ: Երեք տարի հետո «Սիրո Հետևանքները » (2004) մելոդրամատիկ ժապավենով, նկարահանված սեփական սցենարով, Սորրենտինոն ներկայացնում էր Իտալիան արդեն Կաննի կինոփառատոնի հիմնական մրցույթում: Հայրենիքում «Սիրո հետևանքները » ֆիլմը ստացել է հինգ ժողովրդական կինոմրցանակ «Դավիդ դի Դոնաթելլո», ինչպես նաև «Լավագույն ֆիլմ», «Լավագույն ռեժիսուրա» և «Լավագույն սցենար» անվանակարգերում:

2006 թ. Սորրենտինոն հանդես է եկել երկրորդական դերում իր հայրենիկից Նաննի Մորետտիի «Կայման» (Il caimano) ֆիլմում ու իր սցենարի հիման վրա ստեղծում է «Ընտանիքի Ընկերը », դրամատիկական ֆիլմը, որով կրկին մասնակցում է Կաննի գլխավոր մրցույթում: Սորրենտինոյի Կաննում ստացած առաջին մրցանակը` ժյուրիի մրցանակն էր. ռեժիսորը կարողացել էր այն շահել իր 4-րդ «Զարմանալի» (2008), ֆիլմով, ինչի հիմքում ընկած էր իտալացի քաղաքական Ջուլիո Անդրեոտտիի կենսագրությունը: Փառատոնի ժուրիի ներկայացուցիչն էր ամերիկացի դերասան Շոն Պեննը: Նրան Սորրենտինոն հրավիրեց նկարահանվելու իր հաջորդ` «Որտեղ էլ որ լինես» (2011), առաջին անգլերեն լեզվով նկարում: Դա դրամա էր ռոք երաժշտի մասին, ով հանկարծակիի էր եկել հոր անցյալից: Ֆիլմը ընդգրկվել էր Կաննի կինոդիտման հիմնական ծրագրում: Ռեժիսորի հաջորդ նկարը` Հռոմը գովերգող «Մեծագույն Գեղեցկություն» (2013) ֆիլմն էր՝ Ֆելլինիի «Քաղցր Կյանքի»(La dolce vita, 1960) ինքնատիպ ձևակերպումը, նույնպես մասնակցել է Կաննի մրցույթին, ստացել է 4 Եվրոպական Կինոակադեմիայի մրցանակ այդ թվում որպես տարվա լավագույն ֆիլմ, ստացել է, «Օսկար», «Ոսկե Գլոբուս» և BAFTA «Օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում: 2015 թ. Կաննի 68-րդ կինոփառատոնի հիմնական մրցույթում Սորրենտինոն ներկայացրել է իր երկրորդ անգլերեն լեզվով աշխատանքը՝ «Երիտասարդություն»: Այն պատմում է տարեց կոմպոզիտոր-դիրիժորի և նրա հասակակից կինոբեմադրիչի մասին, ովքեր իրենց հանգիստն են վայելում Ալպիյան հանգստյան տանը: Տարվա կտրվածքով Եվրոպական կինոակադեմիան ճանաչել է այն որպես լավագույն եվրոպական ֆիլմ, իսկ նրա հեղինակին՝ լավագույն եվրոպական ռեժիսոր:

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.