Մակագիր (այլ կիրառումներ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Մակագիր, էպիգրամա (հուն.՝ έπίγραμμα - մակագրություն),

  1. եղերերգական երկտողով գրված, ազատ բովանդակությամբ քնարական կարճ բանաստեղծություն՝ անտիկ պոեզիայում։ Աստիճանաբար ընդարձակվել է մակագրիի թեմատիկան՝ ընծայական, խրատա-ուսուցողական, տապանաքարի, նկարագրական, սիրային, երգիծական և այլն։ Հունական գրականության մեջ մակագրությունը ծաղկում է ապրել մ.թ.ա. 3-րդ-մ. թ. 1-ին դարերի հելլեն բանաստեղծների, հռոմեականում՝ Մարցիալայի (մ.թ. 1-ին դարում) ստեղծագործություններում։ Անտիկ մակագրությունների ավանդույթները շարունակվել են բյուզանդական գրականության մեջ և միջնադարյան ու Վերածննդի լատինական գրականության մեջ։
  2. Երգիծական կարճ բանաստեղծություն։ Ձևավորվել է 16-17 դարերի ֆրանսիական պոեզիայում։ Բարձրակետին է հասել 18-րդ դարում (Վոլտեր, ժ. Բ. Ռուսո, Գ. Լեսինգ, Ռ. Բյոռնս, Ա. Սումարոկով)։ Զուգընթաց զարգացել է նաև ոչ ավանդական մակագրությունը, որը հրատապ, հաճախ նաև քաղաքական իրադարձությունների անմիջական արձագանքն է (Ա. Պուշկին, Վ. Մայակովսկի)։ Հայ հեղինակներից մակագրություններ են գրել Ա. Ծատուրյանը, Ե. Չարենցը, Ն. Զարյանը և ուրիշներ։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 169 CC-BY-SA-icon-80x15.png