Ալեքսանդր Սումարոկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Ալեքսանդր Սումարոկով
Sumarokov Aleksandr Petrovich.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 3 (14), 1717[1]
Ծննդավայր Lappeenranta, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է սեպտեմբերի 20 (հոկտեմբերի 1), 1777[1] (59 տարեկանում)
Վախճանի վայր Մոսկվա[1][2]
Մասնագիտություն դրամատուրգ, բանաստեղծ, լիբրետիստ և գրող
Լեզու ռուսերեն[3]
Քաղաքացիություն Ռուսաստան
Alexander Sumarokov Վիքիպահեստում

Ալեքսանդր Պետրովիչ Սումարոկով (1717, Պետերբուրգ - 1777, Մոսկվա), ռուս գրող։ Սերում է հին ազնվականական գերդաստանից։

1732—40 թվականներիին սովորել է ցամաքային զորքերի շլյախտական կորպուսում։ Ճանաչվել է ձեռագիր վիճակում տարածվող սիրային երգերով։ Մուխարկովը երգերից անցել է չափածո ողբերգությունների՝ «Խորև» 1747, «Համլետ» 1748, «Սինավն ու Տրուվորը» 1750, որոնցում սիրո թեման միահյուսված է հասարակական փիլիսոփայական խնդիրների հետ։ Նրա պիեսները կազմել են ռուս, առաջին պրոֆեսիոնալ մշտական հրապարակային թատրոնի խաղացանկի հիմքը։ 1756—61 թվականներին Սումարկովը եղել է այդ թատրոնի դիրեկտորը։ 1759 թվականին հրատարակել է «Աշխատասեր մեղու» («Трудолюбивая пчела») ռուսական առաջին գրական հանդեսը։ 1750-ական թվականների վերջերին 1760-ական թվականների սկզբներին գրել է բյուրոկրատական կամայականությունը, կաշառակերությունը, ճորտերի նկատմամբ կալվածատերերի անմարդկային վերաբերմունքը խարազանող առակներ։ 1770-ական թվականներին ստեղծել էիր լավագույն կատակերգությունները («Երևակայական եղջյուրակիրը», «Մայրը՝ աղջկա մրցակցուհի», «Բարբաջող կինը», բոլորն էլ՝ 1772) և ողբերգությունները («Ինքնակոչ Դմիտրին», 1771, «Մստիսլավ», 1774)։ Հրատարակել է «Երգիծանքներ» և «Էլեգիաներ» (երկուսն էլ՝ 1774) ժողովածուները։ Իր աշակերտների և հետևորդների հետ Սումարկովը նպաստել է կլասիցիզմի հաստատմանը ռուսական գրականության մեջ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 190 CC-BY-SA-icon-80x15.png