Կոնստանտին Բորովոյ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կոնստանտին Բորովոյ
ռուս.՝ Константин Натанович Боровой
Դիմանկար
Ծնվել էհունիսի 30, 1948(1948-06-30) (72 տարեկան)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունԵրկաթգծային հաղորդակցության Մոսկվայի պետական համալսարան (1970) և ՄՊՀ մեխանիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետ (1974)
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, իրավապաշտպան և ձեռնարկատեր
Զբաղեցրած պաշտոններՊետական Դումայի անդամ
Քաղաքական կուսակցությունQ15614455? և Party of Economic Freedom?
Կայքwestchoice.ru
Konstantin Borovoi Վիքիպահեստում
Կոնստանտին Բորովոյը Վալերիա Նովոդվորսկայայի հետ

Կոնստանտին Բորովոյ (հունիսի 30, 1948(1948-06-30), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գործարար և քաղաքական գործիչ, 2-րդ գումարման Պետդումայի պատգամավոր (1995-2000), «Տնտեսական ազատություն» կուսակցության նախկին նախագահ (1992-2003), «Արևմտյան ընտրություն» քաղաքական կուսակցության նախագահ (2013-ի մարտի 17-ից)[1]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1948 թվականի հունիսի 30-ին Մոսկվայում, որպես ուշ, կրտսեր երեխա, Մոսկվայի տրանսպորտային ճարտարագետների ինստիտուտի պրոֆեսոր-մաթեմատիկոս Նաթան Եֆիմի Բորովոյի (1909-1981) և Ժելեզնոդորոժնիի շրջանի կուսակցական կոմիտեի հատուկ բաժանմունքի վարիչ Ելենա Կոնստանտինովնա Բորովայայի (ի ծնե՝ Անդրիանովա, 1912-1993) ընտանիքում[2]:

1965 թվականին ավարտել է մաթեմատիկական հատուկ դպրոցը: Ընդունելության փաստաթղթերը համալսարան տալու համար նա մտավ Կոմերիտմիության շարքերը[3]: 1967 թվականին ամուսնացավ, ծնվեց առաջին դուստրը: Ամուսնությունը, սակայն, ավարտվեց ամուսնալուծությամբ: 1972 թվականին նա հանդիպեց իր երկրորդ կնոջը՝ Թամարա Վլադիմիրովնային:

1970 թվականին ավարտել է Մոսկվայի տրանսպորտային ճարտարագետների ինստիտուտի հաշվողական տեխնիկայի ֆակուլտետը, իսկ 1974 թվականին՝ Մոսկվայի պետական ​​համալսարանի մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը: Նա իր թեզը պաշտպանեց 1983 թվականին (թեմա՝ «Մետրոյի գնացքների շարժման դինամիկայի ուսումնասիրություն՝ օպերատիվ հսկողության համար էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների (ԷՀՄ) օգնությամբ»), ստացավ դոցենտի կոչում: Մինչև 1989 թվականը աշխատել է գիտահետազոտական ​​ինստիտուտներում և դասավանդել ուսումնական ինստիտուտներում և համալսարաններում (Լիխաչյովի ավտոմոբիլային գործարանի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնական հաստատություն):

1989 թվականից մինչև 1993 թվականը, որպես փորձագետ և կառավարիչ, մասնակցել է ժամանակակից տնտեսության համար նոր ձեռնարկությունների ստեղծմանը՝ բորսաներ, բանկեր, ներդրումային ընկերություններ, հեռուստաընկերություններ, լրատվական գործակալություններ և այլ ձեռնարկություններ: Լավագույնս հայտնի է որպես առաջին և ամենամեծ ռուսական բորսայի նախագահ: Միևնույն ժամանակ, նա չի ստեղծել անձնական և մասնավոր ձեռնարկություններ:

1990-1993 թվականներին՝ Ռուսաստանի առևտրահումքային բորսայի նախագահ: 1991 թվականին Ռուսաստանի Ռինակո ներդրումային բաժնետիրական ընկերության նախագահ: Մասնակցեց Արտակարգ դրության պետական կոմիտեի դիմակայությանը: Բորսայի ևս երկու հազար աշխատակիցների հետ միասին նա օգոստոսի 20-ին Մոսկվայի կենտրոնով տարավ Ռուսաստանի հսկայական դրոշը:

1992 թվականից` Ռելկոմ բաժնետիրական ընկերության տնօրենների խորհրդի համանախագահ[4]:

1991 թվականի սեպտեմբերի վերջից նա ԽՍՀՄ նախագահին առընթեր ձեռնարկատիրության խորհրդի անդամ էր, Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահին առընթեր ձեռնարկատիրության խորհրդի անդամ, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնադրամի համանախագահ: Բաց ռուս կինոփառատոնի (Կինոտավր) ֆինանսական տնօրեն:

1992 թվականին նա ստեղծեց Տնտեսական ազատության կուսակցությունը: Նույն թվականին կուսակցության կողմից առաջադրվեց որպես Մոսկվայի քաղաքապետի թեկնածու, բայց ընտրությունները չկայացան:

1992 թվականի մարտից՝ Ռուսաստանի ազգային բանկի նախագահ:

1992 թվականի հոկտեմբերին անհաջող հանդես եկավ Կրասնոդարի թիվ 17 տարածքային ընտրատարածքի պատգամավորության համար:

1993 թվականի հունիսի 18-ից նա ղեկավարում էր ВКТ հեռուստաընկերության ժամանակավոր կառավարման խումբը: Բաժնետերերի ընդհանուր ժողովում ձայների մեծամասնությամբ նա հեռացվեց հեռուստաընկերության տնօրենների խորհրդի կազմից:

1994 թվականի մարտի 12-ին Յարոսլավլ-Կոստրոմա ավտոճանապարհի 31-րդ կիլոմետրի վրա Բորովոյի մեքենայի վրա կրակել են, ապա պայթեցվել է և այրվել: Բորովոյն իր փրկությունը բացատրել է նրանով, որ դուրս է թռչել մեքենայից և թաքնվել անտառում, այնուամենայնիվ, այս պատմությունը հաճախ կասկածի տակ է առնվում, ենթադրելով, որ Բորովոյը ինքնագովազդման համար է արել[5]:

1994 թվականի ապրիլից՝ Մոլնիա գիտաարտադրական միավորման տնօրենի տեղակալ: 1995 թվականից՝ «Բորովոյ-թրաստ» ընկերության ղեկավար, գործընկերը՝ Ինվեստպրոմբանկի նախագահ Լեոնիդ Ռոզենբլյումը[6][7]: 1995 թվականի սեպտեմբերից մինչև հոկտեմբերը «Բումերանգ» ռադիոկայանի սեփականատերն էր[8]:

1996 թվականի ապրիլի 21-ին ինքնահռչակ Իչկերիայի Չեչենական Հանրապետության առաջին նախագահ Ջոխար Դուդաևի հետ հեռախոսազրույցի ընթացքում ռուսական հատուկ ծառայությունների կողմից իրականացվել է գործողություն, որի արդյունքում Դուդաևը սպանվել է օդանավից արձակված հրթիռից[9]:

Մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության երկրորդ գումարման Պետդումայի պատգամավոր (ընտրված 17-ին 1995 թվականի դեկտեմբերին Տուշինոյի շրջանի ընտրատարածքում (Մոսկվա)) և Պետական ​​դումայի բյուջեի, հարկերի, բանկերի և ֆինանսների կոմիտեի անդամ:

Այնուհետև զբաղվել է բիզնեսով: 2000-2003 թվականներին՝ Ամերիկա Illustrated ամսագրի հրատարակիչ և գլխավոր խմբագիր[10][11]:

2010-ի գարնանը նա ստորագրել է ռուսական ընդդիմության «Պուտինը պետք է հեռանա» դիմումը: Վալերիա Նովոդվորսկայայի հետ միասին թողարկել է տեսանյութեր, որոնք հրապարակել են Live Journal -ում, Ֆեյսբուքում և ՅուԹյուբում:

«Արևմտյան ընտրություն» կուսակցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2013-ին Վալերիա Նովոդվորսկայայի հետ միասին ձեռնամուխ եղավ ստեղծել «Արևմտյան ընտրություն» լիբերալ քաղաքական կուսակցությունը[12]: Մարտի 17-ին կուսակցության հիմնադիր համագումարում Բորովոյն ընտրվեց կուսակցության նախագահ[1]:

2019 թվականի ապրիլին նա կոչ արեց Ուկրաինայի ընտրված նախագահ Վլադիմիր Զելենսկուն Ռուսաստանին ներկայացնել «վերջնագիր մեկ շաբաթվա ընթացքում ռուսաստանյան զորքերը գրավյալ տարածքներից, Ղրիմից և Ուկրաինայի արևելքից դուրս բերման պահանջով»[13]:

Արտագաղթ ԱՄՆ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2019 թվականի հուլիսի վերջին Ամերիկայի ձայնին տված հարցազրույցում Կոնստանտին Բորովոյը պատմեց այն մասին, որ 2014 թվականի վերջին որոշում է կայացրել շտապ հեռանալ Ռուսաստանից՝ նրա նկատմամբ անընդհատ հետապնդման պատճառով: Լոս Անջելեսում նա դիմել է քաղաքական ապաստան ստանալու համար[14]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • երկու դուստր. ավագը՝ Յուլիան (զոհվել է 2008 թվականին), կրտսերը՝ Ելենան:
  • երեք թոռ. Անաստասիա (1990), Մարիա (1996), Սոֆիա (2004).
  • հայր՝ Նաթան Եֆիմովիչ Բորովոյ (1909—1981), պրոֆեսոր: Մինչև 1937 թվականը եղել է գրող է, Պրոլետար գրողների Ռուսաստանի միության քարտուղար:
  • մայր՝ Ելենա Կոնստանտինովնա Բորովայա (1912—1993, ի ծնե՝ Անդրիանովա), Ժելեզնոդորոժնիի շրջանի կուսակցական կոմիտեի հատուկ բաժանմունքի վարիչ:
  • պապ մայրական գծով՝ Ալեքսեյ Վլադիմիրովիչ Սնեգով (Իոսիֆ Իզրաիլևվիչ Ֆալիկզոն), հեղափոխական, 20 տարեկանում դարձել է Վիննիցայի հեղկոմի նախագահ, 18 տարի անց է կացրել ստալինյան ճամբարներում:

Գրքերի հեղինակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Боровой К., Цена свободы. Люди. События. Чувства. — М.: Новости, 1993. — 240 с., 100 000 экз. — ISBN 5-7020-0829-4.
  • Боровой К., Двенадцать самых успешных. Как стать богатым. — М.: Вагриус, 2003. — 224 с. — ISBN 5-264-00881-7.
  • Боровой К., Проституция в России. Репортаж со дна Москвы Константина Борового. М.: Вагриус, 2007 г. — 272 стр. — ISBN 978-5-9697-0405-3, ISBN 978-5-9697-0393-3

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 «Партия «Западный Выбор», руководство, К. Н. Боровой»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-06-19-ին։ Վերցված է 2013-09-28 
  2. Где дремлют мёртвые
  3. Грани недели։ Эхо Москвы։ Վերցված է 08.02.2018 
  4. «Ситуация вокруг АО "Релком" и ФАПСИ»։ 1995-05-07։ Վերցված է 2018-10-08 
  5. «Мы вошли в опасную пору, когда уже нельзя отличить настоящее от мнимого» «Независимая газета» от 23.09.2019
  6. Что было на неделе. // Коммерсантъ. — № 191. — 14.10.1995.
  7. Президент банка не отвернулась от мужа. // Коммерсантъ. — № 189. — 12.10.1995.
  8. Как продавали FM-радиостанции
  9. Народ Чечни молчит, но это пока Archived 2009-12-17 at the Wayback Machine.. // Власть : журнал. — № 45 (848). — 16.11.2009. Алла Дудаева, вдова первого президента Ичкерии Джохара Дудаева: «А потом Джохар начал говорить с Боровым».
  10. «"Страна умереть не может". Константин БОРОВОЙ»։ 2001-01-01 
  11. «В чем причины кризиса российско-американского сотрудничества?»։ Радио Свобода։ 2013-01-30 
  12. Видео: Боровой и Новодворская о своей партии «Западный Выбор»// Youtube. 18 марта 2013.
  13. Константин Боровой։ «Блоги / Константин Боровой: Ответный подарок Зеленского» (ռուսերեն)։ Эхо Москвы։ Վերցված է 2019-05-03 
  14. Константин Боровой попросил политическое убежище в США

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]