Խուան Կառլոս Օնետի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Խուան Կառլոս Օնետի
իսպ.՝ Juan Carlos Onetti Borges
Juan Carlos Onetti 1981.jpg
Ծննդյան անունիսպ.՝ Juan Carlos Onetti
Ծնվել էհուլիսի 1, 1909(1909-07-01)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՄոնտեվիդեո, Ուրուգվայ[4]
Վախճանվել էմայիսի 30, 1994(1994-05-30)[5][2][3][…] (84 տարեկան)
Վախճանի վայրՄադրիդ, Իսպանիա[4]
ԳերեզմանԱլմուդենի գերեզմանոց
Մասնագիտությունգրող, լրագրող և գրադարանավար
Լեզուիսպաներեն
ՔաղաքացիությունFlag of Uruguay.svg Ուրուգվայ և Flag of Spain.svg Իսպանիա
Ժանրերվեպ և պատմվածք
Պարգևներ«Միգել դե Սերվանտես» մրցանակ
Կայքonetti.net
Juan Carlos Onetti Վիքիպահեստում

Խուան Կառլոս Օնետի (իսպ.՝ Juan Carlos Onetti, հուլիսի 1, 1909(1909-07-01)[1][2][3][…], Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ[4] - մայիսի 30, 1994(1994-05-30)[5][2][3][…], Մադրիդ, Իսպանիա[4]), ուրուգվայցի գրող։ «45-րդ դարի սերնդի» ներկայացուցիչ է, որին պատկանում էր նաև Մարիո Բենեդետին և այլք։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1930-1955 թվականներին ապրել է Բուենոս Այրեսում, այնուհետև վերադարձել Մոնտեվիդեո։ 1974 թվականին ձերբակալվել է և բանտարկվել։ Ազատվել է համաշխարհային հասարակության ազդեցության տակ։ 1975 թվականին մեկնել է Իսպանիա, որտեղ անց է կացրել կյանքի մնացած տարիները։ Վերջին 5 տարիները գամված է եղել անկողնուն։

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օնետիի արձակը՝ իր և աշխարհի վրա կասկածող միայնակ հերոսի հետ, զուգահեռ է ֆրանսիական էքզիստենցիալիստների որոնումներին։

Ճանաչում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ուրուգվայի գրականության մրցանակի դափնեկիր (1962) և «Միգել դե Սերվանտես»(1980) մրցանակի դափնեկիր։ Այդ նույն տարում առաջադրվել է Նոբելյան մրցանակի։ 1985 թվականին ստացել է Ուրուգվայի գրականության մրցույթի մեծ մրցանակը, բայց չի համաձայնվել այցելել հայրենի երկիր։

Օնետիի արվեստին է նվիրված Մարիո Վարգաս Լյոսայի մենագրությունը (2008)։

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • El pozo (1939)
  • Tierra de nadie (1941)
  • Para esta noche (1943)
  • La vida breve (1950)
  • Los adioses (1954)
  • Para una tumba sin nombre (1959)
  • La cara de la desgracia (1960)
  • El astillero (1961)
  • El infierno tan temido y otros cuentos (1962)
  • Juntacadáveres (1964)
  • La muerte y la niña (1973)
  • Tiempo de abrazar (1974)
  • Dejemos hablar al viento (1979)
  • Presencia y otros cuentos (1986)
  • Cuando entonces (1987)
  • Cuando ya no importe (1993)

Գրականություն գրողի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Prego O. Juan Carlos Onetti: perfil de un solitario. Montevideo: Ediciones Trilce, 1986
  • Juan Carlos Onetti, papeles críticos: medio siglo de escritura/ Concha J., Cosse R., eds. Montevideo: Librería Linardi y Risso, 1989.
  • La Obra de Juan Carlos Onetti: coloquio internacional. Madrid: Fundamentos, 1990
  • Juan Carlos Onetti. Barcelona: Anthropos, 1990
  • Gilio M.E., Domínguez C.M. Construcción de la noche: la vida de Juan Carlos Onetti. Buenos Aires: Planeta, 1993.
  • Millington M. An analysis of the short stories of Juan Carlos Onetti: fictions of desire. Lewiston: E. Mellen Press, 1993
  • Juan Carlos Onetti: nuevas lecturas críticas. Actas del Coloquio de Paris, UNESCO, 13 y 14 de diciembre de 2001. Paris, 2002
  • Craig L. Juan Carlos Onetti, Manuel Puig and Luisa Valenzuela: marginality and gender. Woodbridge; Rochester: Tamesis, 2005
  • Vargas Llosa M. El viaje a la ficción: el mundo de Juan Carlos Onetti. Madrid: Alfaguara, 2008 (переизд. 2009, франц.пер. 2009)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Պերու — 1821.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Internet Movie Database — 1990.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #118590022 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.