Խաչիկ Համբարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Խաչիկ Մինասի Համբարյան
սեպտեմբերի 22, 1919 (100 տարեկան)
ԾննդավայրՀայաստանի Առաջին Հանրապետություն Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն
Շիրակամուտ
Մահվան վայրՄոսկվա, Ռուսաստան
ԳերեզմանՏրոեկուրովյան գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունՀայաստանի Առաջին Հանրապետություն Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն
Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
ԶորատեսակRussian Ground Forces?
Կոչումգեներալ-գնդապետ
Հրամանատարն էր11th Guards Army?
ՊաշտոնԽՍՀՄ ԶՈՒ ցամաքային զորքերի գլխավոր հրամանատարի տեղակալ՝ ԽՍՀՄ ԶՈՒ ցամաքային զորքերի մարտական պատրաստության գլխավոր վարչության պետ
Մարտեր/
պատերազմներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
ՊարգևներԼենինի շքանշան, Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան, Կարմիր դրոշի շքանշան, Կարմիր Աստղի շքանշան, Ժուկովի մեդալ, «Մարտական ծառայությունների» մեդալ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ, Խորհրդային Անդրբևեռային պաշտպանության մեդալ, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 30-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 50-ամյակ» հոբելյանական շքանշան, «ԽՍՀՄ զինված ուժերի վետերան» մեդալ, «Խորհրդային բանակի և նավատորմի 30-ամյակի» հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 70-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, Մեդալ «անբասիր ծառայության համար», Գեորգի Դիմիտրովի շքանշան, շքանշան «1944 թվականի սեպտեմբերի 9», Կարմիր դրոշի շքանշան (Մոնղոլիա), «Չին-խորհրդային բարեկամություն» մեդալ, Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան, Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան, «Քյոնիսբերգ գրավելու համար» մեդալ, «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ և «ԽՍՀՄ զինված ուժերում Հայրենիքին ծառայելու համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան

Խաչիկ Մինասի Համբարյան (սեպտեմբերի 22, 1919(1919-09-22), Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - հուլիսի 29, 2004(2004-07-29), Մոսկվա, Ռուսաստան), գեներալ-գնդապետ (1969)։ Ռազմական գիտությունների թեկնածու (1965)։ Ավարտել է Մ. Ֆրունզեի անվան (1948) և Գլխավոր շտաբի (1959) ռազմական ակադեմիաները։ ԽՍՀՄ Հայրենական Մեծ Պատերազմի ժամանակ եղել է մոտոհրաձգային դասակի, վաշտի, գումարտակի, 1944 թվականից՝ գնդի հրամանատար։ Աչքի է ընկել Բելառուսիայի ազատագրման, 1945 թվականին՝ Քյոնիգսբերգի գրավման ժամանակ։ 1948-1957 թվականներին ծառայել է Հեռավոր Արևելքում, Կուրիլյան կղզիներում, Սախալինում (գնդի, դիվիզիայի հրամանատար)։ 1968 թվականից՝ ցամաքային զորքերի գլխավոր հրամանատարի տեղակալ՝ ցամաքային զորքերի մարտական պատրաստության գլխավոր վարչության պետ և ռազմական խորհրդի անդամ։ ՌԽՖՍՀ (1963), ԲԽՍՀ (1967) ԳԽ պատգամավոր։ 1989 թվականից՝ պաշտոնաթող։

  • Խաչիկ Համբարյանի անունով է կոչվում ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լենինի շքանշան (2):
  • Կարմիր դրոշի շքանշան (4):
  • Կարմիր աստղի շքանշան (2):
  • Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան:
  • Ժուկովի մեդալ:
  • «Մարտական ծառայությունների» մեդալ:
  • Խորհրդային Անդրբևեռային պաշտպանության մեդալ:
  • «1941-1945 թվականներին Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ:
  • Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան:
  • Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան:
  • «Քյոնիսբերգը գրավելու համար» մեդալ:
  • «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ:
  • «ԽՍՀՄ զինված ուժերում Հայրենիքին ծառայելու համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գեներալի երրորդ աստղը: [Վավերագրական ակնարկ Խ. Մ. Համբարյանի կյանքի և գործունեության մասին], Ռ. Ս. Համբարյան, խմբ.՝ Վ. Ս. Նալբանդյան, Երևան, «Հայաստան», 1974:
Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png