Լորիս Քալաշյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Լորիս Քալաշյան
Ծնվել է մարտի 22, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:22|2|0}}) (95 տարեկան)
Ծննդավայր Երևան, ՀԽՍՀ, Անդրկովկասի Խորհրդային Սոցիալիստական Դաշնային (Ֆեդերատիվ) Հանրապետություն, ԽՍՀՄ
Ազգություն հայ
Կրթություն ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետ
Մասնագիտություն փիլիսոփա

Լորիս Խաչատուրի Քալաշյան(1922 թվականի մարտի 22-ին Երևանում), հայ խորհրդային փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970)։ ԽՄԿԿ անդամ 1950 թվականից: ՀԽՍՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ (1970), շախմատի գծով ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1949)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ (1967

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1952 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1952-1961 թվականներին եղել է Հանրապետական շախմատի դպրոցի տնօերնը, 1961-1968 թվականներին՝ Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական ինստիտուտի ռեկտոր, 1968-1974 թվականին՝ ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդին առընթեր ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի կոմիտեի նախագահ, 1974 թվականից՝ ՀԽՍՀ «Գիտելիք» ընկերության վարչության նախագահի առաջին տեղակալ։

Գիտական աշխատությունները վերաբերում են իրավունքի և բարոյականության փոխհարաբերության օրինաչափություններին։ Ընտրվել է ՀԿԿ 25-27 համագումարների պատգամավոր, ՀԿԿ վերստու գիչ հանձնաժողովի անդամ (1971-1986)։ Պարգևատրվել է «Պատվոնշան» շքանշանով։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png